een superheldje kan toch vliegen?

En daarmee hebben we dus onze eerste valpartij achter de rug! Seppe dacht dat hij kon vliegen. Ah ja, zijn ouders noemen hem niet voor niets toch “superheld”, niet? En superhelden kunnen vliegen! Voilà! Gevolg is nu wel een superheldje met een blauwe dikke kaak, ’t arme dutske.

De fout lag wel bij ons. Papa werkte van thuis uit vandaag, dus hoeft Seppe niet naar de crèche. Terwijl papa voor zichzelf wat lunch maakte, zat Seppe te spelen in zijn eetstoeltje. Alleen was papa vergeten hem vast te gespen. En ook het tafeltje van de eetstoel zat niet helemaal vastgeklikt. Toen Seppe dan ook nog zijn speeltje liet vallen, dacht hij al Supermansgewijs erachteraan te vliegen. En zo tuimelde hij volop uit zijn eetstoel en pardoes op de grond. Papa kreeg een hartaanval, maar reageerde nadien kordaat door met een huilende Seppe op de arm naar mama te bellen (die op haar werk vervolgens een hartaanval kreeg). Mama sommeerde papa van onmiddellijk de dokter te bellen (tevens buurman) en vijf minuten later zaten ze al bij hem. Gelukkig blijkt Seppe toch wel wat Superman-genen in zich te hebben, want hij lijkt wel letterlijk teruggebotst te zijn. Buiten dus een blauwe plek op zijn kaak is er niets mis met hem. Hij speelt weer vrolijk, is alert, grijpt alles vlotjes vast en kan nog altijd vast op zijn beentjes staan. We moeten hem wel deze nacht een paar keer wakker maken en 24u nauw observeren. Maar als die periode voorbij is, mogen we weer helemaal gerust zijn.

En nu maar hopen dat hij niet nog meer superman-kuren gaat uithalen de komende maanden 🙂

Advertenties

5 gedachten over “een superheldje kan toch vliegen?

  1. oei oei, dat zal wel even schrikken geweest zijn!
    Maar gelukkig is alles goed gelopen en zullen de ouders waarschijnlijk harder geschrokken zijn dan de zoon, hé!

  2. Ja, da’s schrikken wellicht… helaas voor jullie maar ’t zal nog wel nen keer gebeuren.. Onze Niels viel eens achterover uit de zetel, en stond daar nu net een radiator wegens onze verbouwingen zeker ? Dus een ‘gabbe’ en wij in paniek naar de dokter. En ons Fran schoof eens met een speelstoeltje onderuit : tand door de lip, kanjer ve zwelling, bloed overal… En toen …. stak ze gewoon haar tuut in haar mond en speelde ze voort ! Gelukkig zijn blauwe plekken bij kids in no time weg, wij zouden zoiets moeten tgkomen, we durven ons kot niet meer uit te komen…

  3. ’t Is misschien de eerste bult, maar wees het gerust, het zal vast niet de laatste zijn. Meestal is het gewoon efkes héél hard schrikken -zowel voor het kind als voor de ouders- en 5 minuten laten heeft iedereen zijn kalmte hervonden 🙂

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s