gelezen: Lisa Jackson – De zevende doodzonde

Weer een boek in het lijstje van vrouwelijke thrillerauteurs. Het laatste boek in die rij trouwens en dan heb ik me door de hele voorraad, die ik een tijdje geleden van m’n mama kreeg, doorgeworsteld.

“De zevende doodzonde” van Lisa Jackson vertelt het verhaal van Abby Chastain, een vrouw die achtervolgd wordt door pijnlijke geheimen. Twintig jaar geleden was ze getuige van de zelfmoord van haar moeder, die uit het raam van een psychiatrische instelling sprong. Sindsdien is haar grootste vrees dat zij op een dag ook krankzinnig zou worden.
Ondertussen waart er in New Orleans, de thuisbasis van Abby, een seriemoordenaar rond. De slachtoffers worden gedood in paren, maar lijken op zich geen connectie met elkaar te hebben en er is geen duidelijk motief en de aanwijzingen zijn schaars. Rechercheur Reuben Montoya gaat op onderzoek uit om de dader te ontmaskeren. Zijn enige aanwijzing is Abby, de voormalige echtgenote van een van de slachtoffers. Maar is ze wel te vertrouwen? Als er opnieuw lijken worden aangetroffen in perverse, geënsceneerde situaties, belandt Montoya in een wanhopige race om een moordenaar te vinden die steeds dichter bij huis toeslaat….

Dit boek begint met een korte terugblik van twintig jaar daarvoor, wat verteld wordt vanuit het perspectief van Abby’s moeder. Wat er intertijd gebeurd is, blijft in de rest van het boek een grote rol spelen. Abby, de hoofdrolspeelster van het boek, is voortdurend met haar verleden bezig. Hierdoor wordt haar verleden in het verhaal verweven. Gaandeweg kom je er achter wat er twintig jaar geleden precies gebeurd is.
Als lezer krijg je ook een blik in de geest van de seriemoordenaar, maar het blijft tot het einde gissen wie die seriemoordenaar zou kunnen zijn. Op dat vlak blijft het boek dus spannend tot op het einde.
De zevende doodzonde bevat geen moeilijke verhaallijnen en er worden ook niet veel personages beschreven. Het is dus een boek om er makkelijk eens tussendoor te schuiven. Het breekt dus zeker geen potten en ik denk dat ik het snel ook weer vergeten ga zijn. Maar het was, zoals bij vele thrillers het geval is, weer ideale lectuur om op de trein te lezen 🙂

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s