uitstapje

Wat doe je als je baas komt vragen of je zin hebt om eens een uitstapje te doen naar Roland Garros? Jep…”ja” zeggen! Ik was nog maar drie dagen in dienst bij m’n nieuwe werkgever, toen ik die vraag al op m’n bord kreeg om nu dinsdag dus op uitstap te gaan met een belangrijke zakenrelatie (die een 30-tal klanten had uitgenodigd, waaronder mijn baas dus). Baas zelf kon niet wegens vergaderingen en m’n collega wilde niet wegens totaal niet geïnteresseerd in tennis…Dus mocht ik 🙂 Olé!

Natuurlijk moest ik eerst wel wat verplichte nummertjes ondergaan, zoals een Thalys-rit naar Parijs tussen al die zakenmannen (en één vrouw) (gelukkig kon ik m’n vrouwelijke charmes aanwenden en vonden ze het allemaal hilarisch dat ik nog maar amper een weekje in dienst was en al mee mocht, héhé), dan een lunch met al die mannen in een sjiek restaurant vlakbij Roland Garros en dan gingen we eindelijk naar den tennis. We kregen een ticketje voor Court 1 en alle omringende velden. Voor de 2 grote center courts had men gewoon geen tickets meer te pakken gekregen. Niet getreurd, want de Belgen speelden op Court 17, één van de kleine velden dus, maar wel met een ietwat grotere tribune dan die andere kleine veldjes. Ik met een groepje dus direct naar daar gewandeld,ondertussen wel volop de sfeer er al wat opgesnoven (echt de moeite!) en dan was het wachten tot we binnenmochten. Maar dat mocht pas na de match die er al bezig was, tussen een Duitser en nog iet anders, die helaas nét aan hun 4e set begonnen. Van de nood even een deugd gemaakt en wat gaan wandelen en even pitstopje ingelast en een kwartier later stond m’n gezelschap nog altijd op dezelfde plaats….oei oei. Dat beloofde niet veel goeds. Gelukkig bleek Duitser Mayer aan de winnende hand en een kleine 10 minuten later bolde het Duitse publiek het af en konden wij Belgskes binnen. De hele tribune zat dus echt letterlijk vol met Belgen en dat was wel sneu voor het andere meisje (wiens naam ik alweer kwijt ben) die tegen Wickmayer moest spelen. Amper een handjevol applaus toen zij binnenkwam en daarna een staande ovatie toen Janina Wickmayer binnenkwam 🙂 Ik stond letterlijk naast het veld, met enkel een hekje tussen mij en de court. Perfect zicht dus, ik moest soms wegduiken voor verdwaalde tennisballen 🙂 Genoten van een heerlijk matchke, een ongelooflijke sfeer en Janina won, olé! Daarna was het de beurt aan Xavier Malisse, die ook volop de steun van het publiek kreeg in tegenstelling tot z’n tegenstander, wiens poppemieke van een lief vlak naast mij zat en zowat als enige haar handjes tegen elkaar sloeg als hij weer eens een balletje goed sloeg. Helaas kon ik van die match maar een klein stukje meepikken, want ik moest terug naar België natuurlijk. Een aantal van die zakenlui kreeg er geen genoeg van en besloot gewoon te blijven en een latere Thalys terug te nemen, maar dat zag ik niet zitten. Dus even de rest van het gezelschap opgezocht (we hadden een meetingpoint afgesproken) en hopsa, met een taxi even de scenic route door Parijs genomen (langs de Seine), naar het station en 5 minuten daarna hadden we al een Thalys richting België.

Benieuwd welk tripje ik volgende week mag maken 🙂 Of zou dat daar dan toch geen gewoonte zijn 😉

Advertenties

3 gedachten over “uitstapje

  1. eerst vond ik het knap dat je hier en daar in je tekstje een tennisbal had verstopt. Bij nazicht bleek het om smileykes te gaan. Geen nood: het artikeltje zelf is ook leuk 🙂

  2. ’t Zal wel gaan zeker? Je zou het rap gewend zijn, elke week zo’n uitstapje 🙂 Eten en passief sporten, daar ga je niet moe van worden!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s