belevenissen

Na de effe korte paniek van vorige week, heb ik het een weekje rustig aan gedaan. Was wel handig dat we een weekje vakantie hadden natuurlijk. En we hebben dan ook echt vakantie gehouden. Een bezoekje aan de lokale rommelmarkt hier, een uitstapje naar de Metropolis in Antwerpen en dan ook even twee daagjes naar het verre De Panne.

Dat laatste stond in het teken van een bezoek aan Plopsaland. Twee jaar geleden zou ik eens hard hebben gelachen bij de gedachte van ooit eens naar Plopsaland te gaan. Maar dan komt er plots een kind en gaat er zo een heel andere wereld voor je open. Die van Studio 100, Bumba,  en natuurlijk Plopsaland 🙂 Via via hadden we al gehoord dat zelfs een peuterke van 14 maanden oud zich daar rot kan amuseren, ook al kan ie nog niet op alle attracties (integendeel). Dus besloten we het er eens op te wagen. Met ons Zoo-abonnement betalen we maar de helft van de prijs, want die tickets voor Plopsa zijn niet goedkoop (normaal 29 euro per persoon, gelukkig kon onze Seppe nog gratis binnen). Maar daarmee ben je dan wel voor een hele dag zoet. Je mag zelfs gerust je eigen drinken en eten mee binnen nemen (en binnen vallen de prijzen voor het eten ook best wel goed mee). Onze Seppe keek direct zijn ogen uit en wij als grote mensen eigenlijk ook wel. Je wordt automatisch weer kinds in zo’n attractiepark 🙂 In Mayaland verdronk ie bijna in het ballenbad, hij kirde het uit van plezier in het Bos van Plop en hoog in de wolken in de vliegende ballonnen was ie aan het lachen en gillen van plezier. Jep, voor z’n 14 maanden amuseerde ie zich er echt wel. De paardenmolen was ook weer een succes, het treinritje duurde wat te lang naar z’n goesting, maar dat werd weer goedgemaakt door de Bumbashow natuurlijk (waar ie niet wist waar eerst kijken).
Moe maar voldaan viel ie dan effe in ’t slaap, maar even later zat ie weer vol enthousiasme mee op de kikkers, de konijntjes en de eendjes…En toen was het plots 5 uur gepasseerd en beseften we dat we nog helemaal terug naar Vlaams-Brabant moesten. Vanuit De Panne normaal gezien een rit van zo’n 2 uur, het werd een rit van bijna 4 uur. Met een peuter op de achterbank niet zo evident, gelukkig viel ie rond 19u in ’t slaap en sliep ie tot thuis. Reden van de helse rit, was natuurlijk de storm die centraal over het land had geraasd en waar wij zelf niks van hadden gemerkt aan de kust. Onderweg kregen we bezorgde sms’sjes van m’n schoonmama en wij wisten niet waarover ze het had. Ventje belde dan maar vanuit de file om te zeggen dat we gewoon stilstonden in het verkeer en toen hoorden we wat er zoal gepasseerd had over het land. Het nieuws over Pukkelpop kwam ons dan via de radio ter ore en dat maakte toch wel dat onze fijne tweedaagse stevig in mineur eindigde.

Dit weekend was het dan Maanrock. Vorig jaar gemist omdat onze Seppe toen nog maar een dikke twee maanden oud was en we middenin onze verhuis zaten. Dit jaar besloten we er nog eens voluit voor te gaan. Seppe mocht uit logeren bij zijn oma en opa, zodat we met een gerust hart in Mechelen-City konden gaan rondhangen. Eerst samen gezellig gaan eten en dan een superfijn optreden meegepikt van Broken Glass Heroes. Op cd vond ik ze maar zweemzoet klinken (té zoet), maar live…amai! They kick ass! Alleen jammer dat het blijkbaar hun allerlaatste optreden was en het project terug in de koelkast wordt opgeborgen. Ondertussen kwamen we ook Jessica tegen en we besloten bij haar gezelschap aan te sluiten. Voor hen was Maanrock maar een alternatief, normaal zouden ze op Pukkelpop rondhangen…Samen keken we nog naar The Sore Losers en A Brand. Sore Losers waren voor mij een fijne ontdekking, van A Brand ben ik niet zo’n fan en na het optreden nog niet, maar ze waren zeker ook niet slecht. Wie dan wel ongelooflijk teleurstelde was Gabriel Rios. Na de stevige rock, was hij nogal misplaatst eigenlijk. En die knappe looks van een paar jaar eerder waren nogal ver te zoeken eigenlijk 😉 Na enkele nummers besloten we dan ook huiswaarts te keren, ’t was dan ook al ver middernacht (en de vermoeidheid is nog zeker niet uit mijn lijf). Vanmiddag dan Seppe gaan ophalen en met hem terug naar Maanrock naar Kapitein Winnokio gaan zien. Zo leuk! We werden er zelf helemaal vrolijk van en Seppe zat heel de tijd mee te schudden op m’n arm. Echt een aanrader!

Vanmorgen trouwens ook een toerke gaan lopen. Het eerste sedert 5 augustus. Een dik half uurtje, 4,7 km. Maar dat m’n lijf nog niet 100% is, werd wel snel duidelijk. Hartslag was te hoog en steeg ook snel tijdens het lopen. Gelukkig zakte ie na de training ook wel weer snel. Het zal dus nog effe wat rustig aan moeten. De plannen voor een halve marathon dit jaar blijven dus opgeborgen, het hoeft voor mij niet meer. Eerst maar effe helemaal gezond worden en mezelf niet blijven voorbijhollen…

Advertenties

2 gedachten over “belevenissen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s