op snelheid

Nee, ons superheldje loopt nog altijd niet alleen….Maar de voorbije dagen merken we toch wel wat progressie op motorisch vlak. Vorig weekend was hij wat slapjes en ziekjes. Tandjesleed, zo veel was wel duidelijk. Maar misschien ook “een sprongetje” zoals ze zeggen? Na zo’n sprongetje kunnen ze ineens wat meer. En het valt ons op dat onze Seppe deze week ineens wat dingen kan of beter kan. Zo liep ie al wel een tijdje vlotjes achter z’n babywalker aan, maar nu ineens kan hij er ook mee sturen. Voor ons lijkt dat poepsimpel, maar als ik hem zo bezig zie, moet dat voor dat manneke toch echt wel een stevige hindernis zijn: stoppen, effe denken naar waar dat ding te draaien, zelf meedraaien en hops weer voortstappen. En dat zo constant, want er zijn veel hindernissen die hij op zijn tocht doorheen living en veranda tegenkomt…(stoelen, tafel, z’n park, de zetel, muren, …). Maar hij doet het dus perfect en slaagt er zelfs in van 180°C te draaien en dus rechtsomkeer te maken om de afstand weer terug te wandelen. En trots dat hij dan is! En hij vindt het vooral leuk. We houden nu elke avond een heuse loopwedstrijd in huis, Seppe tegen z’n mama. En uiteraard laat mama hem winnen, en dan giert ie het uit van ’t lachen. Zalig om zien!

En zo wandelt ie sinds gisteren ineens vlotjes aan één hand. Nou ja, vlotjes..nog niet in die aard dat er hele afstanden mee gedaan kunnen worden. Maar de schrik is eindelijk overwonnen. Een belangrijke stap naar het uiteindelijk alleen stappen. Tegelijkertijd stond ie gisteren ook plots even helemaal zonder steun. Tot ie het doorhad en zich liet vallen…Die schrik moet dus nog overwonnen worden.

Zwaaien! Amai, daar hebben we lang op moeten wachten. Naar Bumba op tv zwaaide ie al, maar naar mama en papa dus NIET! De koppigaard 😉 En vandaag heeft opa er met héél véél geduld mee geoefend en voilà! Toen ik hem kwam afhalen en naar hem zwaaide, zwaaide hij enthousiast terug. En idem dito toen ventje thuiskwam en naar hem zwaaide. En ook bij het slapengaan, zwaaide ie terug naar zijn papa! Joepie! Zo leuk!

En er zijn ook weer wat “woordjes” bij, dus ook op communicatief vlak blijft hij wat vooruitgang boeken. Z’n flesje water noemt ie niet langer “bo” (omdat we dat vaak bij zijn bokes geven en dat associeerde ie blijkbaar zo), maar is voortaan “aa!”. Duurde effe eer ik het doorhad 😉 Een auto is dan weer “auw” en de deur is “dé” of zoiets 😉 Voorts komen er nog allerlei klanken uit, waar ik nog niet direct een betekenis aan kan koppelen. Hij kan soms luid een klank uitstoten en naar iets wijzen, maar ’t is niet altijd duidelijk naar wat ie dan juist wijst, dus is het maar raden hé. Zo ben ik uiteindelijk wel op die dé en de auw uitgekomen wat ie ermee wil bedoelen 🙂 Maar “bal” blijft zijn favoriet. Alles wat ie nog niet kan benoemen, is gewoon “bal”. En alles wat een ronde vorm is, is “bal”. Dus ook de verkeersborden onderweg, de gaatjes in het cijfer 8 of 6 op zijn puzzelmatten, of de helm van papa 🙂 En in boekjes bladeren blijft één van zijn favoriete bezigheden, vooral omdat hij daar dan overal wel ballen in tegenkomt. Hij wijst ze dan één voor één aan en roept “bal”. Tot we er soms onnozel van worden, hihi. Maar het blijft überschattig 🙂 Een heuse boekenwurm dus, duidelijk zijn ouders genen dus 🙂

Hopelijk bij een volgende update wel een zelfstandig loperke, want bibi haar armen en schouders doen pijn van het heffen van bijna 11 kg dreumes 🙂

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s