Dwars door Mechelen

Drie weken geleden durfde ik er nog niet van dromen om weer een tien kilometer te lopen, al zeker niet op wedstrijd. Nu ja, op “wedstrijd” is bij mij wel altijd een relatief begrip natuurlijk. Met het slakkentempo dat ik loop, ga ik geen potten breken in ieder geval. Soit, tot afgelopen vrijdag bleef ik wel wat twijfelen of ik al dan niet zou starten in Mechelen de zondag. Vrijdagavond was het dan weer trainingske met de loopgroep en buiten m’n vaste loopmaatje H. werden we ook vergezeld door W. en J., twee mannen. Direct goed om het tempo een tikje op te voeren en W. vertelde onderweg dat hij enorm veel zin had in Dwars door Mechelen en er een aanval ging doen op zijn PR. Dat laatste moest ik al zeker niet gaan proberen, maar zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Bovendien ging de looptraining ook super, 7,2 km in 45 minuten en nikske last. Dus de knoop werd vrijdagavond doorgehakt en ik begon er zowaar enorm naar uit te kijken.

Maar eerst zondagmorgen nog een stevig ontbijt verorberen. Bij m’n afscheid op m’n vorige werk had ik een Vivabox gekregen voor een ontbijt aan huis. Het was er nog niet van gekomen die bon om te ruilen en nu kwamen we in tijdsnood, want hij verviel op 30 september. Dus de laatste zondag van de maand…ideaal om dat ontbijt te laten komen en dat smaakte super! Maar het lag die namiddag toch wel wat op mijn maag. Voor de start eventjes een rondje op de piste ingelopen, en dat zorgde al voor de nodige steken in m’n maag. Oei oei toch. Ik begon zowaar zenuwachtig te worden!

Gelukkig viel de maaglast al bij al goed mee. Enkel de eerste kilometer had ik er nog last van en toen ebde dat vieze gevoel al weg. En verder ging het lopen dus ongelooflijk goed. Toen het moment naderde van de beruchte 4 km-dip dacht ik effe dat het wel gedaan zou zijn met de pret, maar nope….het bleef gewoon supergoed gaan en dat tot het einde van de rit. Ik had er wel goed aan gedaan om m’n eigen Camelbak nog eens mee te nemen, want de temperaturen waren lichtjes tropisch te noemen. Onderweg dus rustig gedronken om de x-aantal minuten, waardoor de hitte me eigenlijk weinig deerde. Ik zag er heel wat sneuvelen in ieder geval en jammer genoeg zag ik vlak voor de finish ook een oudere man ineen stuiken, hij werd direct door omstanders geholpen. Hopelijk is alles weer goedgekomen met hem.

Het was dus ongelooflijk genieten, van de eerste tot de laatste kilometer en tot mijn grote verbazing liep ik dan ook nog mooi onder de 60 minuten (namelijk 57 min 30 sec), dat terwijl ik mezelf slechts tot een eindtijd van rond de 60 à 65 minuten in staat stelde. De wonderen zijn de wereld nog niet uit 🙂

De organisatie heeft trouwens eindelijk de afstand eens juist gekregen. Daarvoor moest een straat opgebroken zijn waardoor ze het parcours moesten bijstellen. Was het de voorbije jaren telkens zo’n 9,7 km, awel dit jaar dus exact 10 km! Goed zo! 🙂 Alleen zit het venijn stevig in de staart, op km 9 een stevig bergske op aan de beruchte Zoutwerf. Maar gezien ik helemaal niet voluit had gelopen, kon ik daar vlotjes op terwijl de lopers rondom mij allemaal moesten wandelen, hihi.

Volgend wedstrijdje wordt normaal gezien de Ekiden in Brussel op 15 oktober, waar ik ook 10 km doe. Heb er helemaal zin in!

Advertenties

6 gedachten over “Dwars door Mechelen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s