hij komt hij komt!

Ik moet het bekennen: ik was als kind een vurige fan van Sinterklaas. Tja, wat wil je dan ook: hij bracht elk jaar leuke cadeautjes hé. Dus trouw zette ik mijn schoentje voor de open haard, samen met een worteltje en wat suiker voor het paard van de Sint. En hops: de volgende ochtend lag er een speeltje in mijn schoen en was de wortel en het suiker weg. Jep, mijn ouders deden gewoon mee aan het jaarlijks bedotten van ondergetekende, hihi. Helaas kwam ik op mijn 7e de waarheid te weten, en dan nog van klasgenootjes. Foei. Ik deed toen effe stoer van “jaaaahaa, ik weet wel dat ie niet echt bestaat”, terwijl ik me toch wel zwaar teleurgesteld voelde. Maar ik verweet het mijn ouders zeker niet en de jaren nadien bleef ik telkens een kleinigheidje krijgen van de Sint. Nu nog trouwens, een chocolade ventje of iets nuttigs van kledij of zo, de sint blijft komen 🙂

En nu heb ik zelf een zoontje en kan ik de traditie weer voortzetten. En ik ben zeker van plan dat te doen. In de crèche hangen er allemaal al tekeningen van de Sint en hoewel Seppe met zijn dikke 17 maanden nog iets te jong is om het allemaal al te begrijpen, gaan we hem toch al vanaf dit jaar echt kennis laten maken met de Sint. Een eerste stap gebeurde gisteren. Hoewel ik nog steeds stevig onder de voet ben van een heftige bronchitis en keelontsteking, voelde ik me net “fit” genoeg om samen met ventje en Seppe naar Antwerpen te trekken voor de blijde intrede van de Heilige Man. Om 11u was het optreden van de Ketnet-band op de Grote Markt, waar we een dik half uurtje van meegevolgd hebben. Kaatje zou er ook komen optreden, maar die hebben we ofwel net gemist ofwel kwam ze tegen 12u pas, maar toen hadden wij al postgevat langsheen het parcours waar de sint-stoet zou passeren. Seppe en ik stonden dus langs het parcours terwijl papa met de fotocamera naar het Steen trok om de gebeurtenissen daar gade te slaan en te fotograferen.

De stoet was wel leuk om zien en Seppe wist niet waar eerst kijken. Maar toen de zwarte pieten om hem afkwamen, kreeg hij plots wel schrik. En toen kwam de Sint zelf (ik zag wel direct dat het Jan Decleir was, héhé) en wou Seppe een handje geven en Seppe sprong van schrik in mijn nek, en huilen dat ie deed. Ocharme toch…Zo’n man met een baard is precies toch wel een beetje eng…Het was dus een beetje te overweldigend voor onze knul.

Volgende week gaan we de sint nog eens zien in het shopping center op de Groenplaats denk ik. We gaan gewoon zien hoe Seppe reageert als hij hem ziet zitten, maar hem zeker niet forceren om bij hem op schoot te gaan. Dat kan volgend jaar ook wel…Met kleine pasjes hé.

Advertenties

Een gedachte over “hij komt hij komt!

  1. Hier loopt er een vorige St Maarten fan!!
    Handjes geven wel, maar opde schoot zitten, nee dat lukt nog niet……en ondertussen werkt papa verder aan de heropbouw van zijn conditie……hopelijk deze keer zonder blessureleed.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s