piep!

Ik zeg het niet graag, maar ik zeg het toch maar: hier gaan we weer!! Wéér op de sukkel, grrrr….Een dikke maand geleden had ik al eens een allergie-aanval en vorige week was het weer van dat. Het begint steeds hetzelfde: twee dagen keelpijn, gevolgd door een tweetal dagen een felle kriebelhoest (ééntje om horendol van te worden en minstens twee slapeloze nachten) en dan nog een dagje kortademigheid en piepen en dan is het ergste meestal voorbij. Zo ging het toch de vorige twee keren. Deze keer kwam er aan de kriebelhoest-fase echter geen einde en ging de kortademigheid evengoed gepaard met een stevige hoest. Een hoest die zelfs leidde tot overgeven, omdat ik er gewoon niet meer uitgeraakte. Heftig dus. Dus vrijdag toch maar in allerijl naar de dokter van wacht (want buurman de huisarts was weer maar eens op lang weekendje naar dardennen) en die concludeerde na welgeteld 30 seconden onderzoek dat ik met een zware bronchitis zat en een keelontsteking. 6 dagen antibiotica, puffer tegen het gepiep en middeltje om de slijmpjes in de longen los te maken en ik mocht weer beschikken.

Na 5 dagen…hoest ik nog steeds, piep ik nog steeds en tja….is er dus weinig beterschap te merken. De diagnose zat er dus blijkbaar toch naast. Ik voel me wel stukken beter, maar ik vermoed dat ik me vrijdag vooral zo belabberd voelde, omdat ik donderdag wel een griepspuit op ’t werk had gekregen (ik had die dokter nochtans wel verteld dat ik met een serieuze hoest zat, maar ’t was lopende band-werk dus die had er weinig oren naar).

Dus mijn vermoeden blijft gaan richting allergie. En m’n osteopaat wierp vorige week nog een ballonnetje op ook: heb ik al eens gedacht aan een voedselallergie? Want het pollenseizoen zit er wel volledig op, en bepaalde voedselallergieën kunnen blijkbaar wel reacties op de longen uitlokken. Hmmmpppffff…interesting. Dus ik deze avond naar buurman de huisarts (terug van dardennen) en de theorie eens voorgelegd. En ook het relaas van de voorbije week natuurlijk en het feit van de griepspuit (had dus volgens hem niet mogen gezet worden en heeft vermoedelijk vrijdag wel bijgedragen tot foute diagnose, maar ik kreeg op die 30 sec bij dokter van wacht niet de kans te vertellen van die griepspuit). Soit, longen klinken nog altijd niet zo oké en ik geef dus nog altijd een piepconcert door de stetoscoop. Dus straffere allergiepillen, ook pilletjes om het hoesten te onderdrukken en blijven puffen met de puffer. En twee ampullekes bloed getrokken om eens te zien of er ofwel sprake is van een histamine-reactie of dat er toch iets viraals te vinden is of niet. Indien histamine-reactie, moet ik door naar een allergie-specialist om verder te zoeken naar de boosdoeners. Vrijdagavond uitslag, ben eens benieuwd se…

Daarmee is de ellende nog niet voorbij. Ik sukkel natuurlijk ook nog steeds met mijn schouder. Na 2 maanden ontstekingsremmers, 18 beurten kiné begin dit jaar en nu 5 sessies bij de osteopaat, gooit die laatste nu ook de handdoek in de ring. Pfftt….Hij heeft de boel wel een beetje losgekregen, waardoor de pijn weer draaglijk is voor eventjes. Volgende stap wordt dus shockwave-therapie en buurman de huisarts is akkoord, maar eerst maar effe die longproblemen en ander gesukkel aanpakken.

Aiaiaiaiai toch….Morgen toch maar een toerke gaan joggen zene, zal de puffer wel mee op zak nemen. Want ondanks het gehoest en gepiep voel ik me wel goed hoor. Zou alleen wat beter willen slapen, maar probeer dat maar eens te doen als je om de haverklap moet hoesten….

Dus als je morgenmiddag in Antwerpen een gek piepend geluid hoort, dat ben ik hé 🙂

Advertenties

4 gedachten over “piep!

  1. Aiaiai, dat klinkt allemaal niet zo goed. Ben toch ook eens benieuwd of het een allergie is. Indien ja, kan de zoektocht naar de boosdoener beginnen. Hopelijk ben je snel weer beter!

  2. “Want ondanks het gehoest en gepiep voel ik me wel goed hoor.” , goed om lezen. ’t is nog al het een en ander. Een mens zou er de moed (bijna) bij verliezen. Mijn huisarts zegt dikwijls : met slaapgebrek moet je heel erg opletten, slaapgebrek vergroot alles : emoties, pijnen, belastbaarheid en maakt je op alle vlakken kwetsbaarder. Dus een rare wens maar : slaap ze !

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s