in de clinch (maar niet met de Sint!)

Ik schreef het vrijdag al effe kort tussen de lijnen: onze Seppe is woensdag gebeten geweest in de crèche. Niet een klein beetje: twee grote afdrukken op zijn kaak, die ondertussen blauw ziet en nog steeds lichtjes gezwollen is.

Wat was er nu gebeurd? Het klassieke verhaaltje: kindje 1 speelt met een blok dat kindje 2 ook graag wil en het resultaat = bijten. Zo ging het dus. Seppe speelde met een blok en dat andere kindje (een meisje) bleek nogal een temperamentvol (ik gebruik hier expres een tactvol woord, maar in mijn hoofd zit een ander woord zene) karakterke te zijn. S., Seppe zijn kinderjuf, was net een kindje aan het verpamperen en was dus net te laat om in te grijpen. Toen ze bij Seppe was geraakt, had hij dus twee gigabeten in zijn gezicht….

Het straffe is dat dat meisje normaal helemaal niet in zijn groepje zit. Ze was eventjes verhuisd, omdat ze in haar groepje blijkbaar ook al amok had gemaakt. Na het bijtincident werd ze in een kamer apart gezet zonder speelgoed, als straf. En omdat het niet het eerste incident is met haar, gaat de directrice wel eens een duchtig woordje praten met de ouders.

Wat ik wel fijn vond, is dat Seppe heel goed werd opgevangen na het voorval. S. heeft hem heel de tijd geknuffeld, de “wondes” goed verzorgd, en hij was kalm toen ik in de crèche aankwam om hem te komen ophalen. Hij wuifde iedereen zelfs dada. ’s Avonds thuis bleek echter dat hij echt wel van streek was. Hij was lastig en huilerig, maar wou gelukkig wel goed eten. Bumba kalmeerde hem ook 🙂 Maar toen ik hem bed legde, begon hij met zijn hoofd tegen het bedeinde te bonken. Dat had hij nog nooit eerder gedaan. Blijkbaar een teken dat een kind zich niet veilig voelt. Ik heb hem dan goed extra geknuffeld en het bedritueel dat we elke avond doen gewoon gevolgd. Dat kalmeerde hem wel en hij viel direct in ’t slaap. Oef.

De volgende ochtend ging ie naar oma voor een dagje, waar hij dan ook nog eens 5 uur heeft geslapen tijdens de dag. Hij had het blijkbaar eens nodig. In ieder geval was hij daarna weer zijn vrolijke zelf en vrijdag ging hij zelfs vrolijk en goedgezind naar de crèche en had hij daar blijkbaar een superdagje.

Dit weekend is de sint dan gekomen bij ons thuis. De goede man is langsgekomen zaterdagnacht, terwijl Seppe uit logeren was bij oma (zodat papa en mama onder hun tweetjes konden gaan kerstshoppen, cinemake doen en uitgebreid op restaurant konden gaan). Zo had de Sint in ieder geval alle tijd om een tafeltje met 2 stoelen ineen te zetten, want dat kostte wel wat tijd (vooral als de allerlaatste vijs nogal weerspannig blijkt te zijn, grrr…). Toen Seppe vanmiddag weer thuis kwam van zijn logeerpartijtje, kon zijn plezier niet op. De autobus van Little People viel direct in de smaak (het duurde zelfs veel te lang naar zijn goesting alvorens dat ding was uitgepakt) en aan zijn tafeltje heeft ie ook al veel tijd gespendeerd 🙂 Toch goed gezien van die lieve Sint hé.

Advertenties

4 gedachten over “in de clinch (maar niet met de Sint!)

  1. Goh als je hem ziet zitten aan zijn tafel lijkt ie plots zo groot geworden… En de nachtelijke werkuren van de sint… Hier heeft ie ook eens uren werk gehad met de playmobil boerderij 😉

  2. Oh, die bus brengt herinneringen naar boven. Als ik op onze zolder ging zoeken, zou ik hem ook ergens terugvinden, denk ik. Als je op één vd poppetjes duwt terwijl die in de bus zit, gaat er een claxon, niet? Geniet van deze momenten, ze zijn zo vlug groot (écht, hé!!)

  3. Oh hoe leuk om seppe te zien genieten van zijn speelgoed van de goede sint.
    ocharme zijn gezichtje ziet er nogal uit, knuffel en verzorg hem maar goed

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s