de seizoensgebonden loper

De laatste tijd denk ik al wel eens wat meer na over de dingen des levens, mijn dingen des levens toch…En dan komt het sporten natuurlijk ook wat in het vizier. Welke plaats heeft het lopen nu in mijn leven en welke plaats wil ik het op termijn geven in mijn leven? Voor de ene is sporten een must en moet alles ervoor wijken, voor héél veel mensen is sporten iets dat ze op tv kijken en al zeker niet in de praktijk uitvoeren. Bij mij zwiept het ergens tussen de twee hé. Ik was vroeger een fervente sporter, tot blessures serieus roet in het eten gooide. En dan kwam daar plots een superheldje in ons leven, waardoor het lopen zoiets triviaals leek in vergelijking met dat bundeltje leven dat alle aandacht naar zich toetrok.

Ondertussen heeft het lopen weer een plaatsje gekregen tussen alle hectiek van het leven in. Een prominente eerste plaats is het zeker niet. Die krijgt ons superheldje en zijne papa. Maar het hoort zeker in de top 5 van belangrijke dingen in mijn leven. Dankzij het lopen voel ik me fitter en gezonder. Ook mentaal gezonder, iets dat toch niet te onderschatten is. Het is mijn momentje van eigen-tijd, mijn tijd, mijn vrijheid. Ik vind dat iedereen recht heeft op momentjes volledig voor zichzelf terwijl de rest van de wereld aan dit waanzinnige tempo maar voortraast. Tijdens het lopen mag de rest ontploffen, laat mij maar genieten van die kilometertjes in de frisse lucht buiten.

Wat wel veranderd is, tegenover vroeger, is dat ik, net zoals de seizoenen, het lopen beleef in ups en downs. Ik ben geen herfst- en wintermens waarbij alles donker en down blijkt te zijn. Anderzijds fleur ik helemaal op bij het aanbreken van de lente en het volledig doorbreken van de zomer. Ik ben een seizoensgebonden loper geworden. Daar waar ik vroeger een heel jaar wel kon “pieken” en in putje winter en doorheen stormachtige voorjaarsbuien stevige marathontrainingen  afwerkte, lijk ik nu een sputterend dieseltje geworden te zijn dat in gang moet gezwengeld worden om überhaupt buiten te komen. Niet dat ik geen plezier beleef aan nu te gaan lopen, integendeel. Het blijft genieten. Maar ik kan echt niet ontkennen dat ik mezelf soms serieus moet oppeppen als ik buiten alleen maar donkere wolken, sombere lucht en gietende regen zie…

Een seizoensgebonden loper dus. Wat wil dat nu zeggen in de praktijk? Simpel: ik moet mijn wedstrijdplanning gewoon op mijn seizoensritme afstemmen.
In de winter gewoon “winteronderhoud”. Op dat vlak was mijn beslissing om de Natuurlopen van Lier te doen echt wel de juiste beslissing. 10 km-wedstrijden zijn perfect om de conditie te onderhouden en zijn niet té zwaar om voor te trainen.
De lente is dan weer ideaal om stilletjesaan weer te gaan opbouwen naar iets langere afstanden. Eind maart 2012 plan ik bijgevolg een 10-mijl-wedstrijd en begin mei een halve marathon.
Tijdens de zomer mag het helemaal gaan pieken. Ik droom volgend jaar toch weer van eens een marathon te mogen lopen. Gezien ik een zomermens ben, is het dan ook aangewezen dat het zwaartepunt van de trainingen in de zomer plaatsvinden. Het wordt dan ook een marathon begin oktober 2012. Als ik blessurevrij blijf natuurlijk. Eerst maar eens tegoei die halve marathon volbrengen begin mei en dan zien we weer verder.
En na die marathon (als die plannen mooi ten uitvoer worden gebracht) zitten we dan weer volop in de herfst. Tijd om stilletjesaan af te bouwen richting winterslaap en een winteronderhoudsprogramma aan te vatten.

Lijkt me wel een mooi idee om mijn carrière als “hardloopster” weer volop op te pakken, naast de carrière van mama, partner, hardwerkende bediende en wat nog meer 🙂

Advertenties

3 gedachten over “de seizoensgebonden loper

  1. haha, dit blogje zou ik geschreven kunnen hebben ! Want je krijgt me ook o zo moeilijk buiten om te lopen in de kou en de duisternis. Ik denk er net hetzelfde over : ‘onderhouden’ en ik ga nu veel zwemmen, dat is binnen en warmen. Lopen op de loopband : ik heb er geen complexen in. Maar ’t is ook maar onderhoud en meer niet. Ik kan dat wellicht ook mentaal niet, een heel jaar door met wedstrijden bezig zijn. En ook ons ‘programma’ is nogal ’t zelfde : want het voorlopige plan is toch om begin mei een halve marathon te doen zodat ik genoeg conditie heb opgebouwd om weer deel te nemen aan de triatlons, enkel en alleen voor ’t plezier !
    En tussen haakjes, ’t zou toch een beetje jammer zijn mocht lopen op nummer 1 staan ? of niet ?

  2. Mooie plannen! Plannen maken motiveert een mens, en ik merk dat jij er heel verstandig mee omspringt en bewust enkele evaluatiemomenten inbouwt. Komt er ergens een kink in de kabel, dan sturen we de plannen gewoon bij! Zo raak je niet teleurgesteld en blijf je gemotiveerd. En het voornaamste van al: zo loop je jezelf niet voorbij! (letterlijk EN figuurlijk in dit geval :-))

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s