doorgelopen

Het fietstoertje van donderdag had toch wel wat sporen nagelaten op vrijdag. Ik voelde spieren trekken die ik al lang niet meer gevoeld had, mijn lijf voelde stijf tot en met m’n armen en de poep deed toch ook wel wat pijn (ondanks de fietsbroek met zo’n zeemvellen pamper in). Voor mij teken dat ik er goed aan doe van terug eerst wat te oefenen alvorens de tocht naar en van het werk binnenkort eens effectief aan te vatten. Stel je voor dat ik ineens die 58 km vanuit het niets weer zou fietsen, dan loop ik drie dagen met mijn benen wijd uiteen van de poep-pijn.
Morgen ook eens binnenspringen bij de fietsenmaker hier in het dorp om te horen of hij Trekkie aan een groot onderhoud wil onderwerpen. Het trauma van mijn val in de juni 2009 is nog altijd niet verteerd, vrees ik (en dat lag dan niet aan een technisch mankement, maar als ik die risico’s al kan uitsluiten, ben ik toch al een beetje geruster).

Ondanks de stijve spieren toch mijn voornemen waargemaakt de vrijdagavond en met de club gaan trainen. Loopmaatje H. was er ook en ze zag het wel zitten om met mij een training van een klein uurtje te doen, zoals op m’n schema stond. Meestal kan H. ook goed mee qua tempo, maar deze keer liep ook P. met ons mee. Een oudere zeer lieve dame (ouder= tegen de 70), die voor haar leeftijd nog zeer goed loopt, maar qua tempo niet lang boven de 9 km/u kan volhouden. Het tempo dat ik moest lopen was 9,5 km/u en na 10 minuten merkte ik bij P dat het vat al af was. In de verte zag ik een sneller groepje lopen en na wat overleg met H. besloot zij bij P. te blijven en zette ik een versnelling in om de andere groep bij te halen. Die versnelling duurde bijna een kilometer, wou het nu ook niet op een sprintje zetten, maar zat toch heel de tijd aan zo’n 11,5 km/u. En vanaf dan liep ik in het gezelschap van 2 mannen (één ervan kende ik nog van de herfstjogging, hij fietste toen mee met mij en Luc) en een vrouw. Hun tempo lag zo tussen de 10 en 11 km/u, dus iets te snel volgens m’n schema, maar ja. Het liep zalig goed en ik had geen enkele moeite om erbij te blijven en zelfs nog een babbeltje te slaan. Na zo’n 45 min. sloegen twee van hen af richting club maar L. besloot nog een toerke aan te breien en ik ging met hem mee, gezien mijn uurtje nog niet vol was. Het werd nog een relaxed lusje tegen zo’n 10 km/u en zonder enig greintje vermoeidheid werd ik na een 57 min. galant thuis “afgedropt”….(tja, de loopclub is dan ook op 300 meter van m’n huis). Heerlijke training dus, en plezant om te merken dat ik zonder problemen met de “snellere” groep meekan (er is natuurlijk nog een véél snellere bende, maar die ga ik nu nog niet proberen bij te benen).

Gisteren dan toch maar een rustdagje ingelast, alhoewel de “solden doen” in Antwerpen moeilijk als rusten kan bestempeld worden. Never again! Maar dat zeg ik eigenlijk elke keer en toch laat ik me met iedere soldenronde weer vangen en duik ik er toch eens in…Het was dus hels, maar met veel moeite ben ik dan toch een paar laarsjes rijker geworden (en euros armer, boehoe). Gisteravond dan zoonlief afgedropt bij zijn oma en opa, zodat ventje en ik op de lappen konden (personeelsfeest van m’n vorige werk). We hadden ons voorgenomen van het niet te laat te maken, omdat ik vanmorgen (zondag dus) wou gaan trainen, we nog naar een woonbeurs gingen (ihkv nog toekomstige verbouwingen aan ons huisje) en dan natuurlijk ook nog wat tijd met zoonlief wilden doorbrengen. Tja, half drie was het vanmorgen, toen we ons bed weer zagen. Dus dat voornemen was niet gelukt. Het was gewoon véél te leuk op dat feest, ook zo tof om de ex-collega’s nog eens te zien natuurlijk.
Maar allé, vanmorgen dan om half 10 toch uit bed gerold en om 10u was ik de deur uit voor mijn “duurloopje”. 65 minuten in D1 was de opdracht en dat is vrij goed gelukt. D1-tempo is eigenlijk wel 8,5 km/u en het ging aan iets meer dan 9 km/u. Op 65 minuten had ik een kleine 10,2 km achter de kiezen, het ging heerlijk. Het dessert van vannacht lag nog wel op m’n maag en ook wat overtollige drank moest mijn lichaam nog verlaten, maar gelukkig was er een georganiseerde wandeltocht in onze buurgemeente Schiplaken en ik heb daar dan maar van de sanitaire voorzieningen van de parochiezaal gebruik gemaakt. Stond daar wel lekker te stinken tussen tientallen doorgewinterde wandelaars, maar zij zagen er eigenlijk even eigenaardig uit, als ik in mijn loopkledij, met hun wandeltenue volbehangen met badges van andere volbrachte wandeltochten, petje of hoed, overvol heuptasje, rugzak, wandelstok en dikke kousen tot aan de knieën en daarboven een kniebroek (terwijl het buiten amper 2°C was, dapper!), (oké, toegegeven, ik stel het iets te overdreven voor). Maar ze waren heel vriendelijk en uiteindelijk besloot ik dan ook maar een stukje parcours mee te lopen, tot bleek dat de tocht een compleet foute richting uitging en ik dus noodgedwongen toch moest keren, wou ik er niet ineens een duurloop van 20 km van maken…

Soit, heerlijk genieten dus, en uiteindelijk zijn de andere plannen ook nog gelukt hoor. We zijn naar de woonbeurs in Antwerpen gegaan (niet veel te zien), en daarna zoonlief gaan oppikken en nog even heel fijn mee gespeeld en lol gemaakt. Een ideale afsluiter van het weekend dus!

Volgende week “rustweekje” in aanloop naar de Natuurloop in Lier, editie 4!

Advertenties

2 gedachten over “doorgelopen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s