Nee!Nee!!

Alweer even geleden dat ik nog eens over onze kleine superheld heb geschreven. Hij is ondertussen al meer dan 20 maanden oud. Verhip. Nog een kleine 4 maanden en hij mag al twee kaarsjes uitblazen op zijn verjaardagstaart. En wat heeft ie het voorbije jaar veel geleerd. Onvoorstelbaar!

Kruipen werd lopen. Hij klautert vlotjes de trap op en aan m’n handjes stapt ie de trap weer af. Gevoederd worden met een lepeltje is geruisloos overgegaan in zelf eten met het lepeltje (en het smossen wordt minder en minder). Zijn kousjes trekt ie zelf uit, ze aandoen is nog wat te veel gevraagd. Zichzelf uitkleden doet ie nog niet, maar ja, heb ik hem ook gewoonweg nog niet geleerd. Alles op zijn tijd hé. Potjestraining, ben ik ook nog lang niet mee bezig. Dat wordt iets voor vanaf de zomer of zo.
Legpuzzels (vormpjes plaatsen) kan ie quasi blindelings leggen. Vormpjes herkennen en door het juiste gaatje duwen gaat ook probleemloos. Blokkentorentjes bouwen, zijn duploblokjes opeenduwen en zo constructies maken, da’s precies al geen uitdaging meer. Hij is verzot op twee autootjes, een cementtruck met vormpjes en zijn loopwagen (om op te zitten en mee rond te rijden, maar dat principe heeft ie nog niet zo door). Met stiften in zijn kleurboek tekenen vindt ie leuk, op de tafel en de grond kleuren nog leuker. Honderd keer rond de tafel lopen met zijn balletje, die onder de kast laten rollen en er dan zelf proberen mee onder te kruipen totdat mama hem komt redden, da’s tof.

Zijn grootste hobby blijft momenteel toch nog altijd: boeken lezen. In het boekje dat ik gisteren van de Gezinsbond kreeg (ik ben geen lid, maar krijg toch nog altijd boekjes) stond dat je vanaf 21à22 maanden kan beginnen met boekjes introduceren. Euh? Ik doe dat al sinds ie zes weken is of zo. Toen ben ik beginnen voorlezen en ik kreeg altijd een smile terug. Vanaf dat ie wat recht kon zitten, begonnen we samen in prentenboekjes te kijken. En sinds ie zijn eerste woordje sprak (bal) is ie zelf naarstig op zoek beginnen gaan in al zijn boekjes naar afbeeldingen van ballen. En dat is nu dus nog steeds de uitdaging. Hij kent meer en meer woorden en gaat overal op zoek naar afbeeldingen ervan. Ik weet al dat hij in boek x steevast op zoek gaat naar een schildpad (pipa), in een ander gaat ie op zoek naar een kikker (krikri) enzovoort. Hij kan daar soms tot een uur mee bezig zijn. Dan zit ik in de zetel en dan gaat hij naar zijn bakje met al zijn boekjes al roepend van “kijke boe, kijke boe” en dan begint ie te rommelen daarin op jacht naar een boek. Heeft ie ééntje gekozen, wandelt hij achterwaarts naar mij, schuddend met zijn poepje op zoek naar mijn schoot 🙂 En dan moet ik hem oppakken, op mijn schoot zetten en dan gaan we samen op zoek naar de prentjes. En dat ritueel herhaalt zich zo een keer of 10 tot we het gamma boeken van dat uur hebben gehad en dan gaat ie met iets anders spelen. Soms zet ik hem ook in zijn zeteltje en lezen we zo boekjes, zoals op de foto hieronder.

Zijn taalontwikkeling verloopt dus heel goed. Twee-woord-zinnetjes beginnen te komen, waarvan het meest gebruikte “kijke boe” is, of wat dacht je. Kijken in boek dus 🙂 Een paar honderd keer per dag. Het is het eerste dat ie zegt als ie opstaat. Naast zijn verzorgingsmat liggen uiteraard steevast minstens drie boekjes 🙂
Daarnaast houdt hij redevoeringen, speeches en vertelt hij uitgebreid anekdotes over zijn avonturen in de crèche. Allé, dat fantaseer ik er dan bij. Hij kan dus echt een hele parlé afsteken, met intonaties en af en toe komt er een pauze en kijkt hij me aan alsof hij een reactie of antwoord verwacht. En dan verzin ik maar iets hé. En dan lacht ie en vertelt ie verder. Ik versta er geen sikkepit van, maar het is zo ongelooflijk schattig om te horen. Ook bij het lezen zit ie nu commentaar te leveren in zijn eigen gebrabbel en bijvoorbeeld gisteren stond ie bij me in de keuken terwijl ik zijn laatste flesje melk maakte voor het slapengaan. Ik vertelde hem wat ik aan het doen was en dat ik eerst nog dat flesje zou opwarmen alvorens hij het mocht drinken. Hij keek me dan zo heel bedenkelijk aan en begon verdorie nog commentaar te geven ook, haha. Alsof hij effe ging vertellen waarom hij met die werkwijze niet akkoord ging 🙂 Maar ik heb niet toegegeven zene.

En tja…natuurlijk kent hij nu ook het woordje NEE! Maar tot nu toe valt het gebruik ervan goed mee. Genoeg gegeten? Bordje opzijduwen en nee roepen. Voilà, da’s duidelijk voor ons. Idem met bokes eten of als hij zijn flesje niet meer opkrijgt. Anders is het met het tandenpoetsen. Dan stappen we samen de badkamer binnen, ziet mij die tandenborstel nemen en dan roept hij “nee!” en loopt recht naar zijn kamer. Dus nu doe ik de deur van de badkamer maar dicht, zodat hij niet weg kan lopen.

Maar het kan ook wel tot héél grappige situaties leiden. Zo weet onze Seppe van een aantal dingen echt wel dat hij ze niet mag doen. Hij mag niet aan de dvd-speler of de digicorder prutsen. Of zijn balletjes verstoppen in de open haard. En wat doet meneer nu: luidkeels “nee! nee!!” roepen en dan net datgene doen dat hij niet mag. Ah ja, want mama en papa roepen dan altijd “nee! nee!!” hé. ’t Zotteke. En probeer dan maar eens boos te worden als ouder…

Hij doet het dus goed, onze knul. En we genieten intens. Net als elke peuter wil je hem zo nu en dan eens achter het behang plakken, maar ik denk dat dat bij ons nog maar twee of drie keer het geval geweest is. En ik heb hem nog maar één keer in de hoek moeten zetten. Een braveke dus. Hopelijk blijft dat zo hé.

Advertenties

3 gedachten over “Nee!Nee!!

  1. Ze naar hun voeten geven, proberen een ernstig gezicht te trekken en ondertussen keihard op je tanden bijten om je lach in te houden. Soms lukt het en soms niet. Dan is het hek van de dam en volgt een gezamelijk schaterlachen-moment. Je gezag ligt dan aan diggelen, natuurlijk, maar oh zo’n heerlijke momenten! Geniet er van!

  2. Ik herken zo veel van jullie Seppe in ons Elena, maar ons meisje legt wel nog geen puzzels! Dat interesseert haar niet. Boekjes lezen en muziek luisteren en dansen … De 2 woordjes zinnen zijn hier ook al geïntroduceerd. Kijk mama, papa daar, slaapwel papa, dada mama, … En de conversaties zijn ook zo heerlijk om te horen.
    Net als jullie genieten wij ook volop van ons peutertje.
    Kleine kindjes worden groot … we gaan idd stilletjes aan naar de 2de verjaardag toe … wat gaat de tijd toch snel!
    Ruth … geniet volop van jullie kleine schat!
    Liefs

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s