de strijd tegen de kilo’s (2)

Een dik jaar geleden schreef ik hier al eens dat ik de strijd zou aangaan tegen de overtollige kilo’s. Op dat moment was ik net van 67 kg naar een 64 kg gezakt. En wat een strijd werd het…Die 64 kg bleef maar 64, tot ergens eind oktober. Toen kwam de ommekeer en een tweetal weken geleden werd mijn doelgewicht van 57 kg bereikt (door een weekje verlof is daar nu wel weer 800 gr bij, maar ssssttt…daar zwijgen we verder even over, hihi). Ik kreeg al her en der de vraag van hoe ik dat nu ineens zo heb klaargespeeld en vandaar even deze blik op mijn interne keuken, letterlijk dan 🙂

Laat me stellen dat een eerste belangrijke hindernis bij mij toch wel het mentale aspect was. Afgelopen najaar kreeg ik een boek in handen met de niet-veelzeggende titel “de Gabriel-methode”, geschreven door Jon Gabriel, een kerel die van héél dik naar heel slank is gegaan, zoals je op de fotoreeks hieronder ziet. Die mens weet dus precies wel waarover ie het heeft, dacht ik zo, toen ik het boek begon te lezen.

bron: http://www.degabrielmethode.nl

Het boek pretendeert geen dieetboek te zijn en dat is het ook niet. Maar het gaat dus wel over het verliezen van gewicht en vooral…dat dat tussen je oren zit. Ik herkende me in enorm veel stellingen die Jon Gabriel in zijn boek naar voor schuift. Elke stelling grijpt terug naar één feit: je lichaam wil dik zijn, want dik zijn is een vorm van bescherming. Onbewust wil je je tegen vanalles en nog wat beschermen: mensen die je kwetsen, zorgen om een financiële situatie, onrust of stress op het werk, verveling, etc….De kunst bestaat erin door de nodige zelfreflectie even na te gaan of er zaken zijn die jij als verontrustend of “aanvallend” ervaart en dat kan in heel kleine dingen zitten. Ik vond er veel…een hele rits dingen die me dwarszaten of waarvan ik het gevoel had geen vat op te hebben. Ik heb mezelf ermee geconfronteerd, sommige dingen ook echt aangepakt en veranderd. Het gaf rust in mijn hoofd en maakte dat ik ook plots anders tegen voeding begon aan te kijken en bewuster begon te worden van wat ik allemaal in m’n mond stak. Een paar dagen later was ik plots een halve kilo kwijt. Er zat dus voor mij wel degelijk iets in die Gabriel Methode. Alhoewel ik de tweede helft van zijn boek wel gewoon heb links laten liggen hoor. Daarin predikt hij van alleen puur voedsel te eten (maw onbewerkt, volledig natuurlijk, zelfs de melk mag niet gepasteuriseerd zijn en zo), wat op zich wel goed is natuurlijk, maar vindt dat hier maar eens. Ik ga niet voor elke hap die ik in mijn mond steek, langs een biowinkel of zo en dan nog eisen dat de zeewier maximaal 2 minuten op voorhand wordt versneden en verhakt alvorens er sap van te maken en zo van die dingen…Neen, het moet nog leuk blijven.

Soit, eerste horde genomen dus. Het mentale aspect aangepakt. Maar bleef toch nog het feit dat ik nauwelijks afviel, op die halve kilo na. Ondanks het feit dat ik niet meer snoepte, toch drie keer per week liep en braaf mijn maximum aan calorieën at (jep, ik telde ze). Blijkbaar at ik dan toch echt wel foute dingen (wat Jon Gabriel me in feite ook al wel probeerde duidelijk te maken, maar soit), ook al zat het caloriegewijs wel goed.Toen verscheen diëtiste-in-spe Jessica op het toneel. Ik had al voorgesteld om eens proefkonijn voor haar te spelen en de tijd leek nu echt wel rijp daarvoor. Ze bekeek mijn voedingsdagboek eens en schrapte prompt een pak koolhydraten en gaf me tips om ze te vervangen door eiwitrijkere voeding. Weliswaar zonder al te drastisch om te schakelen, het zat hem in de kleine dingen. De doorbraak kwam toen ik op werkdagen alle brood uit mijn menu schrapte. Toen ik dat begon te doen, viel ik plots enorm af.
Op 30 november woog ik nog steeds 63,5 kg.
Op 15 december was ik al gezakt naar 62 kg.
Op 1 januari zat ik op 60,5 kg.
Op 15 januari verder gezakt tot 59,5 kg.
En zo ging het rustig verder (met af en toe een dipje) en op 1 maart woog ik 56,9 kg.

Nu blijf ik dus even hangen rond de 57 kg, soms eens een paar 100 gr erboven zoals nu door een weekje verlof en alle principes van mijn dieet effe een week overboord te gooien. Maar mijn gewicht voelt superOK aan nu. Idealiter ga ik nog even voort tot 55 kg en dan zit ik echt perfect. Maar het hoeft niet persé, ik voel me goed nu. Ik kan weer in al mijn kledij in van voor de zwangerschap en heb mezelf getrakteerd op een volledig nieuwe outfit ook. Dat mag wel eens als je op een jaar tijd 10 kg lichter bent natuurlijk 🙂

Maar wat zijn de veranderingen nu die ik heb doorgevoerd in mijn dagelijkse eetpatroon? Hieronder de belangrijkste wijzigingen. Dit is mijn eetpatroon op werkdagen. In het weekend laat ik het wat varen hoor, alhoewel ik toch probeer zo weinig mogelijk brood te eten.

het ontbijt:
vroeger: dubbele boterham met choco
nu:
potje muesli met magere yoghurt

het tussendoortje in de voormiddag:
vroeger:
snoep, koekjes, etc…
nu:
een stukje proteïnereep, of een minibabybel-kaasje. En ja, af en toe nog wel eens een koekje (nu mag het af en toe eens terug).

de lunch:
vroeger:
vier boterhammen met beleg (salami, hespeworst etc…)
nu:
rauwkostsalade (dankzij een uitmuntende saladbar op het werk), met wat vlees of vis en light-vinaigrette

het tussendoortje in de namiddag:
vroeger:
snoep, koekjes, etc…
nu:
potje 100 g magere kwark met twee stukken fruit erdoor gemengd

het diner:
is ongewijzigd gebleven. Ik moet de chef-kok hier thuis toch tevreden houden. Maar hij doet wel moeite om het zo licht en gezond mogelijk te houden en volkorenproducten (pasta, rijst) te gebruiken.

voor het lopen: (ik loop nooit op een lege maag, na ooit eens flauwgevallen te zijn tijdens het sporten)
vroeger:
dubbele boterham met choco
nu:
proteïneshake van Performance (Whey – vanilla-flavour) – 300 ml

Het enige dat ik nu nog zou willen veranderen aan m’n eetpatroon is mijn koffie-verslaving. De koffiemachine bij ons op het werk produceert dus een heerlijke café-au-lait en ik slurp dus makkelijk 5 tot 8 kopjes per dag op. En dat mag ik echt niet doen…maar mentaal ben ik daar precies nog niet klaar voor. Zal dus nog eens het boek van Jon Gabriel erbij moeten nemen en trachten te achterhalen waar die dekselse koffieverslaving toch aan zou kunnen liggen, héhé…


Advertenties

5 gedachten over “de strijd tegen de kilo’s (2)

  1. Wow Ruth! Supergoed! Geen zetmeel, ik ben het voor de volle 1000% mee eens. Heb je al eens amandel/rijst/havermelk geprobeerd in je koffie. Beter dan gewone melk, geen zuivel dus. 2 koffie op een dag mag best…. Succes!!

  2. ik drink nu koffie surrogaat uit de biowinkel: “whole earth” is het merk en het heet “wake up”. er zit guarana in wat vergelijkbaar effect heeft als caffeïne, en verder gerst, mout, chicorei, rogge en vijgen. ik drink het zonder melk maar met kokosbloesemsuiker (tjokvol anti-oxidanten en een half theelepeltje is al heel zoet)
    you should try it 🙂

  3. Héhé, mag ik dat boek eens van je lenen? Heb je het digitaal?
    En Jessica ga ik ook eens lenen 🙂
    Enfin, ja, ook eens een hele tijd geen brood gegeten en veel afgevallen. Terug brood beginnen eten en weer veel bijgekomen. Ik zal maar weer eens mijn brood schrappen voor een tijdje. Vanaf morgen, eerst nog dat lekkere broodje oppeuzelen en mentaal afscheid nemen 🙂

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s