Antwerp 10 miles

In het gezelschap van zo’n 19000 andere lopertjes stond ik gisteren aan de start van de 10 miles in Antwerpen. Samen met Jess en Dillie. Ons doel: fun maken en finishen. Dat is zonder problemen gelukt.

Normaal gezien zou ik de 10 miles niet meedoen. Het was eigenlijk al van 2007 geleden dat ik er nog liep (toen nog het parcours dat 2 x door de Waaslandtunnel gaat).
Ik heb een hekel aan die enorme drukte. Vooral naar zo’n evenement toegaan en er weer weggeraken nadien, vind ik hatelijk. Om die reden laat ik grootse optredens in het Sportpaleis en consoorten ook gewoon links liggen. De laatste keer dat we in het Sportpaleis waren, was ik zwanger en werd ik bijna platgeduwd op de metro. Not much fun. Soit, eenzelfde scenario vreesde ik dus bij de 10 miles. Maar gelukkig had ik een lift en twee companen om me mee door de verkeershel te loodsen. Geparkeerd aan de Antwerp Expo en daar onmiddellijk op een tram kunnen stappen. We hadden nog zitplaatsen, twee haltes verder zat de tram plots stampvol en waren we maar al te blij dat we met ons drietjes veilig neerzaten. Twintig minuten later werd de massa uitgespuwd in de metrohalte op Linkeroever en was het nog een stukje wandelen tot aan de inschrijvingstent. Net toen we daar binnenkwamen, gingen de hemelsluizen open. Dillie besloot terstond een regenjasje te kopen om aan te doen tijdens de wedstrijd, ik had dat van mij al bij. Samen ook nog effe snel kunnen poseren aan de Nike-stand voor de “Make it count”-actie! Superleuke foto!! Je kan hem bewonderen op de Nike Facebook-pagina.
Daarna was het nog even snel de bagage afgeven en bibi die weeral een plasje moest doen (altijd een probleem voor wedstrijden, zelfs wedstrijden waarbij ik helemaal niet de intentie heb van iet of wat prestatie neer te zetten). Dik twintig minuten aanschuiven aan de dixies terwijl ik afwisselend getrakteerd werd op ijskoude windvlagen, striemende regen en een brandende zon. Wat voor een f**ing-kutweer was dit nou toch. Je zag dan ook lopers uitgedost in de vier seizoenen. De ene liep in een singletje en korte short terwijl de andere loper met lange tight, fleecetrui en nog een jasje erboven, handschoenen en een muts er rondliep. Nie normaal. Ik hield het wat tussen de twee in: halflange tight, shirtje met korte mouwen, m’n regenjasje en dan een buff rond m’n nek. Ook m’n petje ging mee, maar dat ben ik jammergenoeg later kwijtgespeeld door een windvlaag 😦

De start verliep een beetje moeizaam (om het dan nog verbloemd te zeggen). We geraakten al niet meer tot in het startvak met onze richttijd, dus dat was al een beetje balen. Toen het startschot klonk, bleef de boel ook gewoon stilstaan. Pas na een kwartiertje of zo kwam er wat beweging in de massa en nog eens 10 minuten later konden we eindelijk beginnen lopen. Gelukkig konden we toen wel direct ons eigen tempo lopen. De sfeer was in ieder geval fantastisch. Veel volk aan de kant, zelfs bokser Sugar Jackson stond aan de Blancefloerlaan keihard iedereen aan te moedigen. Leuk! Ik heb vroeger als kind daar in die straat gewoond, dus het bracht ook wel de nodige jeugdherinneringen naar boven. Na een kleine 4 km kwamen we aan de Kennedytunnel. Vond ik wel speciaal om daar te lopen. Vooral de verlichting gaf een gekke sfeer. We liepen in een sepia-gekleurd decor, alle echte kleuren waren vervaagd tot een vuil geel, echt iedereen zag van kop tot teen geel. Heel bizar. Toen we de tunnel weer uitliepen, kwam de helderheid van het licht volop op me af en dat gaf me weer tonnen energie. Odanks dat het daar fors bergop ging, deerde me dat eigenlijk niets. Een beetje later de Aman-tunnel en die ging ook lekker vlot. Daar stond ook weer een pak volk en dat geeft sowieso een boost van jewelste. De kaaien duurden natuurlijk wel een heel eind, maar als er dan plots “Dos Cervezas por favor” door de boksen schalt en je ziet het publiek rijen dik staan, tja…dan begin je gewoon keihard mee in je handen te klappen en Dos Cervezas te zingen hé. Allé, toch wij drietjes in ieder geval 🙂 De sfeer was dus echt subliem en ik genoot volop. Eigenlijk had ik niet eens door dat ik op dat moment al 9 km had gelopen. Het goede gevoel en het genieten bleef ook gewoon duren tot op het einde. In de Waaslandtunnel ook geen problemen ondervonden, zelfs niet bij het lange stuk bergop. Jammer genoeg zagen we daar wel een man bewusteloos tegen de grond liggen, met een MUG en ambulance erbij. Hopelijk is alles goed gekomen met hem.
Na een relaxed stukje Waaslandtunnel was het dan nog de laatste kilometer tot aan de finish en ineens waren we daar! Supercontent dat we gedaan hadden waarvoor we gekomen waren: de fun en uitlopen! Jiehaa! Tijd was 1:42:44 seconden. Ik moest een duurloopje doen van 100 minuten als laatste training voor de halve marathon, missie geslaagd dus!

Dan de helletocht naar huis, begon natuurlijk eerst met weggeraken uit de finishzone, bagage gaan ophalen, effe beetje strippen en omkleden en plein publique en dan richting tram. O jee….perron zag zwart van het volk natuurlijk. We hebben dan maar effe eerst de tram in de andere richting genomen om een halte daarna over te stappen op een tram in de juiste richting. Ging lekker vlot. Maar uiteindelijk was het toch bijna half 8 eer ik weer thuis was, net op tijd om zoonlief in bed te stoppen. Op dat vlak zou het wel fijner zijn moest de 10 miles zelf een uurtje vroeger starten. Half 4 is gewoon pokkelaat als je nadien nog op een redelijk uur wil thuisgeraken (want hoe je het ook draait of keert…het is hel om weer van Linkeroever naar de andere kant van de Schelde te geraken en dan hebben wij het nog “slim” aangepakt).
Maar laat dat dan ook het enige serieuze nadeel aan het evenement zijn (de trage start was ook niet zo leuk, maar dat leed was snel weer vergeten toen we uiteindelijk aan het lopen waren). Voor de rest: topsfeer, zowel onder de lopers al wat het publiek betreft, en een geweldig parcours. Dus wie weet kom ik volgend jaar ook gewoon weer af 🙂

finishfoto geplukt van de GVA-website, Jess en ik zij aan zij. Dillie zit een klein beetje achter ons.

Advertenties

4 gedachten over “Antwerp 10 miles

  1. Fantastisch alhoewel ik ook pas voor die mega dingen dwars door brugge is al groots voor mij, daarom ook geen Brussel voor mij
    Twas goed genieten, weet je ti’s al bijna een jaar geleden dat we mekaar weer gezien hebben hè
    Moeten we eens overdoen

  2. Wij zijn na de short run onmiddellijk vertrokken (wagen stond bijna aan het parcours), dus jammer genoeg geen 10 milers gezien, maar wel op een redelijk uur thuis ;0) Goe gedaan Ruth!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s