Runner’s high (photo a day – 17 juni – “in mijn zak”)

Weer een stevige fijne loopweek achter de rug. De weg naar Zeeland is nog lang, maar de tijd van lanterfanten is nu wel definitief voorbij. De trainingen door de week blijven beperkt tot een uurtje maar worden precies wel wat intenser de komende weken. De duurlopen op zondag beginnen stilletjesaan toe te nemen in afstand en tijd.

Vorige week woensdag stond weer één van mijn favoriete type trainingen op het menu: de wisselloop. Een stevige deze keer: een uur lang om de 5 minuten wisselen van D2 naar D3 en omgekeerd. D2 is 10 km/u, D3 is 11 km/u, dus ’t was een pittige training. Het Park Den Brandt was m’n terrein nog eens. Het grillige terrein leverde nog wat extra pit aan deze training 🙂

Vrijdagavond ging ik dan nog eens met de club lopen. Net toen ik vertrok begon het stevig te regenen. eventjes een blik op de Buienradar geworpen en dat zag er niet zo goed uit. Ach ja, was toch al omgekleed en uitstel naar zaterdag was geen optie. Dus er toch maar door. Best wel wat volk toch komen opdagen en ik besloot met C. te lopen. Toen we de sporthal uitgingen was het aan het gieten. De mannen vloekten nogal, maar niemand liet zich kennen. Allemaal erdoor dus. De mannen gingen er in een rotvaart vandoor, maar C. besloot het wat rustiger (tussen 10 en 11 km/u) te houden, perfect eigenlijk. Ik moest een training van een uurtje in D2 doen. Naarmate de training vorderde, begon het alsmaar harder te regenen. Na een dik half uurtje begonnen mijn schoenen serieus vol te lopen van het nat gedoe, mijn loopbroek was doorweekt en begon zelfs serieus te wegen op mijn benen en mijn regenjas kon het water ook niet meer slikken. En dan begon het nog harder te gieten, echt een wolkbreuk. En die hield dan nog serieus lang aan ook. Ach ja, nat waren we natuurlijk al, maar voor mij was de lol er stilletjesaan wel af aan het gaan. Gelukkig was het gezelschap leuk en in een even erge babbel-bui dan ikzelf en daardoor ging de tijd wel goed vooruit. Het resultaat was 9,5 km in zo’n 56,5 minuut. Bij thuiskomst wel eerst effe een paar minuten moeten uitlekken, en de natste spullen maar gewoon in de gang laten liggen ipv de houten trap ermee op te lopen richting badkamer. Ik droop letterlijk langs alle kanten, haha.

Vandaag dan lange duurloopdag. 1u50 minuten was de opdracht en ik had wel zin om terug naar het Domein in Hofstade te trekken. Eigenlijk een ideale bestemming om een lange duurloop te doen. Eerst een klein half uurtje tot daar lopen, dan daar rondjes doen zo lang ik wil en dan half uurtje terug. Alvorens te vertrekken eerst een goeie Herbalife-shake gedronken en toch ook mezelf laten verleiden door een boke met choco, terwijl ik samen met zoon-lief aan het ontbijten was. De Camelbak gaat nu ook elke zondag mee op stap en dat leidde tot onderstaand fotootje. Opdracht van de dag was “in your bag”, en in mijn Camelbak ging dus naar goede gewoonte de Prolong-mix van Herbalife. Het goedje heeft vandaag ook weer extra goed zijn werk gedaan. Na een kleine 2 uur lopen had ik nog steeds geen honger. Enkel de spiertjes waren een beetje vermoeid, maar voor het overige geen greintje vermoeidheid. Hartslaggemiddelde was 134, niet slecht voor een duurloop die uiteindelijk 18 km bedroeg (in 1u55min).


Halverwege eens het strand opgelopen in het Domein. De Marathon van Zeeland gaat nl. enkele kilometers over het strand en dat kan wel eens tegenvallen bij hoog tij. Dan is het kilometers zwoegen door mul zand. Ik wou wel eens aanvoelen hoe zoiets gaat. Het strand in Hofstade is 600 meter lang en tja….viel me dat tegen zeg. Ik raakte gewoon niet vooruit op dat zand. Mijn hartslag schoot direct omhoog naar 150 op dat stukje en ik was blij dat ik aan de andere kant er weer af kon. Gelukkig werd ik deze namiddag al gerustgesteld door J., die ook Zeeland gaat lopen. Volgens de voorspellingen gaat het dit najaar laag tij zijn tijdens de marathon. Dus enkel even de strandovergang doorploeteren en dan lopen op hard zand. Oef 🙂

foto uit de oude doos: het strand en domein van Hofstade

Volgende week wordt wat puzzelen om te kunnen gaan lopen. Mogelijks moet ik toch de training van vrijdag laten schieten, dat gaat helemaal van het verkeer afhangen. Mijn vader wordt die dag 70 en ik ga hem verrassen. Hij is momenteel op vakantie aan zee en weet niet dat ik samen met zijn kleinzoon speciaal die dag tot daar ga afkomen om hem een gelukkige verjaardag te wensen. Ben wel eens benieuwd naar zijn reactie 🙂

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Runner’s high (photo a day – 17 juni – “in mijn zak”)

  1. Yeps…het allemaal wel wat serieuzer worden nu. Och het strand is niet het grootste probleem. De trapjes op en af dat breekt je. Je kunt het maar alvast weten dan is het geen verrassing meer;-)

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s