climaxtraining

Een tweetal weken geleden suggereerde coach Tiny dat ik eens een climaxtraining moest doen. Dat of een wedstrijd over 10 km. Reden hiervoor was de lage hartslag waar ik nu toch al een paar weken aan loop. Langere duurlopen in D1 gaan zo meestal rond de 135, tempotrainingen (tussen 10 en 11 km) zo rond de 142. Voor hem een indicatie dat mijn trainingstempo’s misschien wat moeten opgekrikt worden. Maar Tiny wou op zeker spelen en me dus eens aan een testje onderwerpen.

Ik had nog nooit van een climaxtraining gehoord, dus een beetje uitleg was wel nodig. Tiny omschreef het als volgt: Een climaxloopje is een duurloop van een uur. Je begint op een tempo dat iets lager is dan je DL1 tempo en per 5/min komt er iets aan snelheid bij. In de laatste 5 min dient de snelheid zo hoog te liggen da je ongeveer 30”/km sneller loopt dan je huidige 10 km snelheid. Loopt nu je HF-curve evenredig op met je snelheid dan is je omslagpunt een eind opgeschoven en is je conditie vooruit gegaan. Vertoont die HF-curve op een bepaalde snelheid een knikje dan ben je weinig of maar amper iets vooruitgegaan.

In mijn geval wilde dit dus zeggen: starten aan zo’n 6:30 min/km, per 5 min telkens 10 seconden versnellen om uit te komen zo tegen de 4:30 min/km. Slik. Had het even uitgeschreven en kwam zo tot de constatatie dat ik vanaf 40 minuten aan 12 km (en sneller) zou lopen. Jeetje.

Nu kreeg ik geen datum of zo opgelegd van Tiny, dus besloot ik gewoon een geschikt moment af te wachten, zowel wat persoonlijk gevoel als weersomstandigheden betrof. Vandaag bleek het moment daar te zijn. Had deze namiddag verlof en kon dus de nodige tijd uittrekken. Ben wel van op ’t werk vertrokken, omdat ik daar een mooi rondje van een goeie 3 km had waar ik geen kruispunten of lichten of zo zou tegenkomen. Ideaal dus.

De training verliep op zich supergoed. Enige dat niet goed verliep was het meten door m’n Garmin. Net nu ik zo fel op m’n tempo moest letten, liet Garmin het wat afweten. Dat gebeurt wel meer daar in de Antwerpse parken. Ofwel is het dikke bladerdak van de bomen té verstorend, ofwel hangen er daar gewoon te veel of te weinig satellieten waardoor de ontvangst tilt slaat. Het vervelende was dus dat het tempo constant versprong. In ’t begin liep ik dus supertraag, maar volgens Garmin liep ik een heel stuk aan 14 km/u (yeah right). Versnelde ik, gaf ie weer tragere tempo’s aan. Op ’t einde liep ik de longen uit mijn lijf en versprong ie weer naar een veel trager tempo. Bij duurlopen niet zo’n ramp, maar nu ik om de 5 min. moest veranderen van tempo en eigenlijk strikt op m’n tempo moest letten was het wel heel lastig om juist te lopen. Maar op zich was het verloop van mijn hartslag het belangrijkste. Ik lette er vooral op dat ik na elke 5 minuten toch een beetje sneller begon te lopen en dat ik dan die snelheid probeerde vast te houden. En zoals al hiervoor gezegd: tegen het einde liep ik echt te sprinten en haalde ik alles uit de kast. Mijn hartslag startte aan een gemiddelde van 126 (eerste 5 minuten) en stagneerde op het einde op 178.

Toen ik de cijfertjes deze namiddag bezorgde aan Tiny, kreeg ik een zeer opbeurend mailtje terug. De resultaten waren zeer goed en ik mag vanaf nu dus sneller beginnen lopen! Tiny schat zelfs in dat ik nu op een 10 km-wedstrijd gemakkelijk een eindtijd van een 48 minuten zou kunnen halen. Jammer dat er geen leuke wedstrijden in de buurt zijn om eens te testen 🙂

M’n omslagpunt ligt nu zo rond de 176. Dit is een forse verbetering tov vroeger, toen ik na een test eens uitkwam op 167.

Voortaan mag het dus iets sneller op de trainingen. Dat wordt nog spannend 🙂
DL1 tempo wordt 6:18 min/km (ipv 6:33 min/km)
DL2 tempo wordt 5:49 min/km (ipv 6:03 min/km)
DL3 tempo wordt 5:13 min/km (ipv 5:25 min/km)

Vanaf volgende week wordt er ook een 4e looptraining per week ingelast, tot aan de marathon. Rustig, half uurtje opbouwend tot 45 minuten. In de plaats van die fameuze fietsplannen naar ’t werk. Tot nu toe nog maar 2 keer naar ’t werk gefietst en tja…ik ben er duidelijk geen fan van. Saaie lange route. Het weer werkt ook niet mee, ik krijg het moeilijk ingepland in m’n werkplanning (superdruk momenteel met veel vergaderingen) én thuisplanning (2-jarig ukkie dat weggebracht en gehaald moet worden, weetjewel). Maar ook mentaal een probleempje: ik voel me niet op m’n gemak zo ’s morgens vroeg en ’s avonds alleen op de fiets voor zo’n eind. De val van 3 jaar geleden blijft op dat vlak wat door m’n hoofd spoken en de route gaat grotendeels langs drukke banen. Ik zou maar weer eens moeten vallen en deze keer onder een vrachtwagen belanden…Het zijn allemaal maar excuses, I know. Maar dan lijkt een 4e looptraining me toch een beter alternatief en momenteel voel ik me opgelucht nu ik deze beslissing genomen heb. Dus ’t zal wel de juiste beslissing zijn 🙂

Nog 3,5 maanden te gaan…het worden nog spannende tijden 🙂

Advertenties

2 gedachten over “climaxtraining

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s