van mosselen tot wateroverlast

Na wekenlang weektotalen van zo’n 30 à 35 km te noteren in m’n logboek, werd de voorbije 2 weken de kaap van 40 km overschreden. Vorige week 42 km, deze week net geen 47 km. Het is duidelijk dat de marathonvoorbereiding nu volop in gang is gezet. Nog minder dan drie maanden te gaan. Af en toe vraag ik me toch wel af van “what the hell was I thinking”. Zeker als ik, zoals vanmorgen, na 19 km verdomd blij was dat ik mocht stoppen met lopen. En dan moeten er op 6 oktober nog 23 km bij! O jee.

Woensdag liep ik onder een verschroeiend heet zonnetje bij een temperatuur van 28°C een tempoloopje van een uurtje (tempo D2 met 10 x 2 minuten versnelling). Op 61 minuten legde ik 11 km af. Niet zo slecht in die omstandigheden. Had wel een flesje water mee dat ik in het park achter een boom legde. Om de twee kilometer passeerde ik aan die boom en nam ik een paar slokjes. Echt wel nodig! Maar verder was het vooral genieten en ging de training als vanzelf.

Vrijdag weer naar de club getrokken. Er was niet zo veel volk, normaal zo in de vakantieperiode. Maar W. was er wel en die vroeg of ik met hem wou lopen, hij zou zijn tempo wel aanpassen. Nu had ik de vrijdag al heel de dag lopen slenteren (dagje verlof en dat werd een shoppingdagje) en mijn benen voelden een beetje als slappe elastiekjes. W. zette aan in een tempo van 11 km/u en normaal kan ik daar wel met mee, maar nu had ik het toch echt wel lastig. Tempo werd eventjes lichtjes teruggeschroefd, maar na een minuut of 20 kreeg ik dan toch goed het ritme te pakken en liep het allemaal weer vlotjes. Dorpskenner W. houdt zo’n uur lang zijn mond niet en vertelt iedere keer wel een verhaaltje over wat er de voorbije 40 jaar in Boortmeerbeek zoal gebeurde (W. is 69). Op zo’n manier gaat de tijd natuurlijk razend snel voorbij. Toen we op een bepaald moment langs een huis in de buurt van de manège passeerden, kreeg ik wel het sappigste verhaal tot nu toe te horen. W. vertelde van “de flapoor”, een oudere man die er met zijn zoon woonde. Op een avond aten de twee een portie mosselen en blijkbaar was het niet naar de zin van één van de twee. En zo gebeurde het dat de flapoor zijn geweer vastnam en zijn zoon doodschoot…omwille van een pot mosselen. Het kan zo wel eens verkeren in ’t leven.
Toevallig had m’n ventje gisteravond (zaterdag) als verrassing voor mij ook mosselen  voorzien. Gelukkig is dat niet in een gezinsdrama geëindigd 🙂

Vanmorgen de wekker extra vroeg gezet, want we gingen bezoek krijgen om 10u30. Ik had echter ook een duurloop van 2u af te werken, dus ik moest wel vroeg op pad. Toen ik opstond regende het pijpestelen. Aaaargghhh, not again! De Brooks Dyad verruild voor m’n Brooks Cascadia (trailschoenen), de auto ingesprongen en naar het Domein van Hofstade gereden. Daar zou het vandaag nota bene “stranddag” zijn, maar dat is dus wel letterlijk in het water gevallen. Het Domein stond zowat voor de helft onder water leek het wel. Sommige paden waren nog amper beloopbaar, behalve langs supersmalle strookjes langs de kant. Kon het niet laten en heb een fotootje gemaakt (zie hieronder). Het werd dus een heuse uitdaging om hier twee uur lang rond te ploeteren, haha. Twee keer toch even een stukje met klinkerpad opgezocht om even te recupereren, want ik kreeg het toch wel wat lastig op den duur. Het werd dus een stevige ploetertocht met kletsnatte voeten en kledij. Het eerste half uur goot het tot en met, daarna klaarde het gelukkig uit (en verdween mijn jasje onmiddellijk in m’n Camelbak-rugzak). Op een bepaald moment koos ik even een zijpaadje om een stuk overstroomd pad te ontwijken en kwam ik toch wel terecht in metershoog riet of zoiets dat natuurlijk kletsnat was. Alsof ik even ondergedompeld werd in een bad. Was helemaal doorweekt en moest toen nog een uurtje verder. Hihi. Ach, ’t was zwaar maar ik vond het ook wel plezant hoor. En ’t was ineens een goeie training voor de Trail des Fantômes.Uiteindelijk op die 2 uur de beoogde 19 km gehaald en dus wreed content weer naar huis gereden. Hing van kop tot teen onder de modder en ook onder de bultjes van de brandnetels en andere prikkende planten. Dat heb je dan wel als je altijd in de kant moet duiken om niet tot boven je enkels diepe plassen te moeten doorwaden 🙂

Volgende week misschien nog eens een wandeltochtje al lopend doen. Er is er ééntje in Putte-Grasheide, een kwartiertje rijden van hier 🙂

Advertenties

Een gedachte over “van mosselen tot wateroverlast

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s