gelezen – Mindscan van Robert J. Sawyer

Vorige week schreef ik al van het boek “Rollback” van Robert J. Sawyer. Daarop aansluitend las ik nog “Mindscan” van dezelfde meneer. Helaas een beetje een teleurstelling. Nochtans begon het boek heel goed. Het verhaal speelt zich, zoals altijd bij Sawyer, af in de nabije toekomst (zo rond 2040 dit keer) en net zoals bij Rollback, heeft de wetenschap ervoor gezorgd dat we weer wat langer kunnen leven. Wie er het geld voor heeft, kan zijn bewustzijn laten transfereren naar een nieuw lichaam. Dat nieuwe lichaam is een kunststof sillionen versie van jezelf (met alles erop en eraan), maar kan naar keuze een pak jonger van uitzicht zijn. Het “originele” lichaam (en bewustzijn) vertrekt vervolgens letterlijk naar de maan, om daar de resterende tijd van z’n leven te verslijten tot de dood. De “mindscan” leidt verder het leven van het origineel, met alle rechten en plichten vandien.

Hoofdpersonage is de 40-jarige Jake Sullivan, die een ongeneeslijke hersenaandoening heeft, waardoor hij elk moment een beroerte kan krijgen en in coma kan geraken. Die gedachte doet hem grijpen naar de Mindscan-technologie. Gezien zijn rijke komaf, kan hij zich dat nog permitteren ook. Wanneer zijn mindscan zijn leventje overneemt, verloopt dat niet van een leien dakje. Zijn would-be-vriendin vindt zijn nieuwe “plastieken” lijf maar niets, zijn hond herkent hem niet meer en zijn moeder vindt het hele idee maar eng en gooit hem buiten. Jake besluit op te trekken met Karen, een succesvolle schrijfster van 80 jaar oud, die nu in een jonger lichaam verder leeft als mindscan. Karen heeft echter een zoon, die niet kan leven met het idee dat hij de miljoenen-erfenis van zijn moeder op deze manier misloopt. Want de echte Karen sterft effectief enkele weken na de Mindscan-ingreep, op de Maan en zoon-lief komt dit via via te weten. Hij spant een proces aan tegen de mindscan-Karen met de bedoeling haar alle rechten te ontzeggen, zodat hij de miljoenen kan erven.
En vanaf daar loopt het m.i. wat mis in dit boek. Wat volgt is het ganse juridische steekspel tussen “mindscan”-moeder en haar zoon. Sawyer probeert uiteraard weer het dilemma uit te spitten dat zulke technologie met zich meebrengt. Wat is juist bewustzijn, wie maakt ons tot ons, wie zijn we echt en kan dat zomaar in een silliconen-versie van onszelf worden getransfereerd? Al deze vragen komen aan bod, maar het maakt het verhaal enorm traag en log.
Naast de rechtszaak die dus op een bepaald moment het boek danig domineert, komt er nog wel een interessante tweede verhaallijn doorheen. De echte Jake kan namelijk totaal niet “aarden” op zijn nieuwe stek op de Maan en wil terug. Maar dat kan niet, want zijn mindscan-versie leidt nu zijn leven. Komt daarbij dat er ondertussen een behandeling is gevonden voor zijn hersenaandoening, waardoor de echte reden waarvoor hij de Mindscan-procedure onderging, eigenlijk komt te vervallen. Wat daarna gebeurt, is best nog wel spannend, maar het maakte voor mij de rest van het verhaal niet echt goed.

Een iets minder goed boek dus, van Robert J. Sawyer. Maar ja, zelfs Stephen King heeft een paar mindere werken uitgebracht. Dat hoort er wel eens bij zeker?

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s