spannende dagen (vervolg)

Vorige week kon je hier al wat lezen over de start van de zindelijkheidstraining van onze Seppe. En hoe is het nu afgelopen?

Toegegeven, na dag 1 was ik al doodop en had ik zoiets van “waar ben ik toch aan begonnen?”. Dag 2 startte ik dus een beetje argwanend en met wat schrik. Ik had nl. al van verschillende mensen gehoord dat bij hun uk dag 2 een verschrikking was, met kids die al krijsend op het potje moesten geduwd worden en zo en waar het hele huis werd ondergeplast. Groot was dan ook mijn opluchting toen Seppe direct na het opstaan, gewillig op het potje mocht gezet worden en daar een plasje indeed. Oef 🙂 Geen nukkig kind dus. De voormiddag verliep die tweede dag zelfs vrij “droog”, goeie blaascapaciteit noemen ze dat dan blijkbaar. Na de middagdut was het echter ellende troef, met het ene accidentje na het andere. Op een uur tijd joeg ik er 4 onderbroekjes door en die avond was ik zelf één brokje ellende 😉

De dagen erop verbeterde het telkens een beetje. De plasjes op het potje namen toe en het aantal accidentjes namen stilletjesaan af. Maar uit eigen initiatief op het potje gaan, nope, dat niet. Ik moest hem er toch telkens wel op zetten. Tegen maandag werd het duidelijk dat hij er in de voormiddag telkens een goeie 2 uur tussenliet. Die dag verliep voor het eerst zonder ongelukje. Zelfs de middagdut was droog. ’s Avonds dan toch één ongelukje, wat voor mij duidelijk maakte dat hij nog steeds niet echt de klik maakte. Hij zat eerst een kwartier op het potje (ondertussen naar Kaatje kijkend), kwam er toen af (zonder iets gedaan te hebben) en 5 minuten later gebeurde dan dat ongelukje. Hmpppff…Maar de volgende plas ging wel heel bewust. Hij greep naar zijn plassertje, sprong recht, maar had niet de reflex van op zijn potje te gaan zitten. Gelukkig zag ik het en kon ik hem er net op tijd op zetten.

Maar allé, die maandag gaf me hoop. Tot dinsdagmorgen dan. Die begon gelijk met twee stevige ongelukjes. Baf, effe terug met mijn voeten op de grond…Tegen half 10 volgde ongelukje nr 3 en toen zag ik het echt niet meer zitten. We gingen die dag ook even naar mijn ouders in Antwerpen en koppig als ik soms zelf kan zijn, besloot ik dat toch te wagen zonder pamper voor Seppe. Raar maar waar, Seppe bleef droog, tot we weer thuis waren tegen 13u30. Toen deed ie een flinke plas op het potje! Maar na z’n dutje was het weer een ongelukje en verliep de rest van de avond in mineur. Enkel ’s avonds kwam er een hele bewuste “pipi doen!”, wees ie naar zijn potje, zette ik hem erop en deed ie effectief een plasje. Ondertussen had ik al mijn beklag gedaan op Facebook, waar ik toch veel aanmoedigende reacties kreeg. Allé, ik zou het nog één dagje proberen…

Vandaag, woensdag dus en dag 8 van de zindelijkheidstraining, begon goed. Op een uur tijd twee flinke plassen op het potje. Daarna bijna-ongelukje met de grote boodschap (kon hem er net op tijd op krijgen) en het uitstapje naar de winkel verliep helemaal droog. Hoopvol? Je zou het gaan denken hé. Tot hij vlak voor zijn middagdut zoals altijd gewillig op zijn potje ging zitten en niks deed. Om vervolgens in zijn kamer op zijn zeteltje te springen en daar een megaplas op te doen…nog geen 5 minuten nadat hij dus op zijn potje had gezeten. Toen ben ik uit frustratie (terwijl ie sliep) maar een toerke gaan lopen (ah ja!) en terwijl veel nagedacht. Tegen dat ik terug thuis was, was m’n besluit dan ook genomen. Ik stop ermee…

Ik heb bijna 8 dagen al mijn tijd erin gestoken, te veel tijd vermoed ik. Ik volgde alles volgens het boekje, volgde alle tips die ik van jan en alleman kreeg, maar dus zonder echt goed resultaat. Dus ik zal toch moeten toegeven dat onze knul er gewoon nog niet aan toe is. Nochtans voldeed hij aan alle kenmerken die je her en der leest (en ook in het boekje dat ik had liggen) waarmee je dan kan bepalen of je “kind er klaar voor is”. Ammehoela dus…

De redenen waarom ik er nu dan toch mee stop:
– na 8 dagen zit ik er zelf onderdoor. Van genieten van deze vakantie is tot nu toe nog geen sprake geweest. De volgende 13 dagen ga ik dat dus wel doen 🙂
– ik had mezelf sowieso een goeie week gegeven om resultaat te bereiken. Dat er dan nog af en toe een ongelukje zou zijn, oké, maar dan wel een ongelukje omdat hij het te druk heeft met spelen of te ver verwijderd is van zijn potje. Dus geen ongelukjes zoals hij nu zelfs nog had, amper 1 meter verwijderd van zijn potje en vlak nadat hij erop had gezeten…
– vanaf morgen hebben we om de andere dag een dagtrip gepland. Laat dat maar leuke ontspannende tripjes zijn voor het ganse gezinnetje,. De pamper gaat dus terug aan!

Geen idee hoe nu verder. Ik wentel me even in zelfmedelijden (af en toe heb ik dat nodig) en ben hopeloos (en volkomen onterecht waarschijnlijk) aan het panikeren, want dit najaar heb ik niet echt meer vakantie op overschot om me er nog eens zo een week in te smijten. Maar als ik alle reacties op Facebook moet geloven, gaat hij gewoon vanzelf wel zindelijk worden. Tja…De crèche werkt ook wel mee, maar hij gaat daar maar om de andere dag naartoe (de andere dagen naar oma en opa en oma had al eens laten verstaan zich daar niet actief mee te willen bezighouden…). Dus ja, momenteel is mijn paniekreactie dat hij dan maar met pamper aan naar ’t school zal moeten gaan hé. Onterechte paniek hopelijk 😉

Advertenties

Een gedachte over “spannende dagen (vervolg)

  1. Niet panikeren! 2 jaar is echt nog vroeg hoor. Hij is er duidelijk nog niet klaar voor. en het is ook helemaal niet nodig dat hij nu al droog is. Nog zeker 6 maanden voor hij naar school gaat. Jongens zijn over het algemeen wat trager met zindelijk worden dan meisjes. Als ze er klaar voor zijn, dan is het op een paar dagen geklonken. Ik liet eergisteren onze dochter haar pamper uit – de eerste dag had ze wel 10 ongelukjes, maar op dag 2 maar 1tje meer en ook vandaag maar 1 ongelukje. Ze is nu nog maar 22 maanden, maar de laatste weken wilde ze altijd op het potje gaan als ik haar pamper wisselde – vandaar dat ik het eens probeerde zonder pamper.
    Maar je mag niks forceren: onze oudste dochter was ook op iets jonger dan 2 jaar zindelijk, maar kreeg toen wel problemen met kaka doen – ze wilde persé iedere keer dat ze op het potje zat kaka doen omdat ze blijkbaar dacht dat dat zo hoorde. Ze kreeg problemen met haar darm daardoor en het heeft maanden geduurd voor we die situatie op orde kregen. Dus mijn raad: hou er mee op, probeer over een paar maanden nog eens. en laat je vooral niet opjutten door de mensen die zeggen ‘en de mijne was al lang proper’ !

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s