Marathon Zeeland – verslag

Zaterdag 6 oktober was het eindelijk van dat! Ik mocht eindelijk die marathon lopen waar ik al zo lang voor aan het trainen was. Maar toen ik opstond, zonk de moed me lichtelijk in de schoenen: het goot pijpestelen buiten en het waaide gelijk zot. Aarrgghhh. Helemaal niet zo leuk. Maar ja, er zat niets anders op natuurlijk. Voor ventje en zoon was het ook niet zo leuk natuurlijk, sta daar maar eens als supporter in de gietende regen en wind.

Om half 9 vertrokken we naar Zoutelande en zagen onderweg de bikkels van de MTB-tocht duwen en wringen tegen de wind in op de hoge duinen, richting Burgh-Haamstede. Straks zou ik in de andere richting, richting Zoutelande, moeten lopen. Hopelijk met wat wind in de rug dus.
Om 9u had ik met Tiny afgesproken in de tent aan de finish en ook Richard (had ik al niet meer gezien sinds de marathon in Rotterdam!) en Harry (dikke vriend van Tiny) waren erbij. Een half uurtje later zaten we op de bus richting start in Burgh-Haamstede. Manlief had maar besloten van terug naar onze bungalow te rijden, en te wachten tot de storm zou overwaaien (en ik kon hem absoluut geen ongelijk geven). Het goot op dat moment nog altijd.
In Burgh-Haamstede was het nog lekker rustig in de sporthal, maar gaandeweg sijpelden meer en meer lopers binnen, waaronder Joeri. Ook de eerste keer dat ik hem zag en dat was een heel aangename en vrolijke kennismaking. Met zoveel gezellige mensen bijeen, vloog de tijd snel en voor ik het wist moesten we naar de start vertrekken. Hoera: het was gestopt met regenen! En er kwam zelfs een streepje zon door. Alsof het zo moest zijn 🙂

12 keer luidden de kerkklokken en bij de 12e gong mochten we vertrekken, op de tonen van You’re the Voice van John Farnham. Ik kreeg er kippevel van.
Ik had m’n Garmin zodanig ingesteld dat ik enkel m’n hartslag, gemiddeld tempo en de afstand zag. Geen tijd dus…ik wou me daar niet op focussen. De eerste helft zou ik proberen m’n hartslag zo ergens rond de 150 te houden. Vanaf de 2e helft mocht dat naar 160 (en tegen het einde zou ik er niet meer op letten).

Zogezegd zogedaan. En m’n plannetje lukte aardig goed. Af en toe ging ik in het begin wel wat hoger dan die 150, zoals bij de eerste pittige helling richting strand rond km 4 en bij de strandovergang een kilometer verderop. Na 6 km moest ik toch wel plassen zeker. Aarrgghhh. Altijd weer dat probleem bij mij, die overgevoelige blaas. Gelukkig had de organisatie om de x-aantal kilometer een dixie geplaatst en aan km 7 kwam ik de eerste dixie tegen die gelukkig net vrij was 🙂 We gingen toen net de afsluitduik op en daar kon ik even helemaal in mijn flow komen. Aan Neeltje Jans kwam er dan even een saai stukje (het enige), een stuk beton met langs de ene kant een betonnen muur en langs de andere kant een duin (en geen zicht op zee dus). Daar kwam mijn eerste mentale klopje. Dat stuk bleek eindeloos te duren. Maar na een kilometer of 2-3 kregen we gelukkig weer de zee in zicht en ging het weer beter. Natuurlijk moest ik dan weer plassen (grrrr), wat was ik blij dat de organisatie zo veel dixies had geplaatst onderweg.
Op km 16,5 kreeg ik Petra in het vizier, die me luid stond aan te moedigen. Stevige oppepper, mercikes Petra!!
Na 19 km wist ik wat er zou komen: vanaf daar had ik het parcours al eens gelopen in augustus. En ja hoor, daar had je het dan: het strand aan Vrouwepolder. Rijen dik supporters, dat gaf effe energie. En dat had ik wel nodig om de strandovergang door te komen. Ik zakte tot m’n enkels weg in het mulle zand. En er leek maar geen harde strook aan te komen. Ik volgde nauwgezet de lopers voor mij in de hoop dat zij wel de beste route voor me zouden vinden. Op de 7 km-lange strook strand ben ik toch wel een paar keer doodgegaan. Ik vervloekte het strand naar de hel! Verdorie zeg. Bovendien was het daar keiharde tegenwind en ik zag de ene loper na de andere overgaan tot wandelen. Ik kon gelukkig blijven lopen, maar m’n gemiddelde tempo zag ik toch wel vertragen. Ik wist dat de strandovergang van Oostkapelle loodzwaar was. Daar moest ik tijdens de trainingsloop ook overschakelen op wandelen en dat bleek ook nu weer het geval. Ik liep gewoon vast in het mulle zand, dat al grondig overhoop was gelopen door enkele honderden lopers voor mij. Dus toch maar even gewandeld. Maar eenmaal boven begon ik weer te lopen en kon ik zelfs terug tempo maken. Een rustig recuperatiestukje door het bos en dan vanaf km 28 begon het klimmen en dalen. Een paar steile klimmetjes en hé…ik kon blijven lopen! Terwijl heel wat anderen tot wandelen gedwongen werden. Dat gaf me wel een kick. En zo bleef ik maar gaan, de trappen van Domburg liep ik gezwind op en ik denderde ze weer even vlot ook weer af. En zo ging het de hele tijd door. M’n hartslag mocht toen rond de 160 zijn en dat lukte ook. M’n gemiddeld tempo bleef tegen dan zo wat hangen rond de 6:10 min/km. Bij de steile hellingen ging het altijd even traag omhoog, maar ik bleef wel lopen, en dan lekker voluit naar beneden.
Aan Westkapelle was er weer even een vlak stuk waar ik wat kon recupereren en dan was het tijd voor de laatste 6 km. Ik stak op dat moment alleen maar lopers voorbij, vaak van die stoere afgetrainde mannen. Wat was me dat nu? Sommigen begonnen zo een versnellingske te placeren wanneer ze dat klein vrouwtje zagen langsflitsen, maar gaven dan al snel weer op. Kicken! 🙂 Aan de trappen aan Westkapelle kon ik ook weer vlot naar boven, maar bij het naar beneden gaan werd ik stevig opgehouden door mannen met zere benen die nog amper naar beneden geraakten. Aan Zoutelande was het dan nog even het strand op (hel!) en daar moest ik dan aan de strandovergang ook weer even wandelen. Gelukkig stond Petra me ook daar weer fel aan te moedigen.

Met nog 700 meter te gaan, kreeg ik plots vleugeltjes. Ik zag manlief met Seppe staan en hoorde de luidsprekers en muziek van de finish. Ik werd er zowaar emotioneel van en kreeg een krop in de keel (niet handig als je aan het lopen bent) en tranen in m’n ogen. Nog even het laatste bochtje pakken en tegen 11 km/u rende ik naar de finish. Ik had het gehaald! Jiehaa!!

Officiële netto-tijd = 4 uur 23 minuten en 24 seconden
en daar ben ik dik tevreden mee. Gelet op het parcours, achtte ik 5 uur realistisch en 4u30 een droom. ’t Is nog een pak beter geworden dan dat.

Nu the day after, ben ik zo stijf als een plank natuurlijk. Gelukkig heb ik nog een weekje de tijd om volop te recupereren.

Eén ding staat echt wel vast: volgend jaar geen marathon 🙂 Ik vond het gewoon véél te ver, haha. Ook al is dit nu m’n 6e marathon en wist ik dus wel wat me te wachten zou staan. Het hoeft voor mij nu effe niet meer….

Advertenties

13 gedachten over “Marathon Zeeland – verslag

  1. Heel goed gedaan Ruth ! Volgens de vele beschrijvingen lijkt het me echt zware kost maar die heb je zonder moeite én aan een mooi tempo goed verteerd ! Dikke proficiat !

  2. Hi Ruth,

    Je hebt het absoluut niet cadeau gekregen lees ik wel en dan toch een indrukwekkende tijd op dat parcours. Hoe lastig het is heb ik augustus gezien op de trainingsloop met de bloggers. Ook heel herkenbaar die vrouwenkwaal. Ik heb laatst op een blog tips gelezen hierover (zie http://www.shutupandrun.net/2012/10/tip-for-tuesday.html ) misschien kun je er wat mee. Goed herstel gewenst en een fijne vakantie met goed weer.

    Keep running (next week)

    groetjes,

    Dorothé

  3. Goh, ik kreeg kippevel bij het lezen hoe je de laatste kilometers kon KICKEN! Dat moet écht een fantastisch gevoel geweest zijn, al die afgetrainde mannen voorbijsteken! Het bewijst hoe sterk je bent en hoe goed getraind je bent. Chapeau, meid!

  4. 6de marathon maar toch niet zomaar een marathon, zelfs al zou ik de kilometers kunnen lopen dan no way dat ik DIE marathon zou lopen ! Dikke proficiat !

  5. Een heel dikke proficiat! Ik krijg kippenvel van de manier waarop je je emotionele gevoelens hebt neergepend! Al die aanmoedigingen van iedereen hebben je mee over de finisch getrokken! Super gedaan! Geniet nu maar volop van je gezinnetje! Fijn verlof! x

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s