carpe diem

Gisteravond voor m’n werk een lezing bijgewoond van professor Marc De Vos en aansluitend Philippe Colle (topman van Assuralia). Beide exposés gingen over de vergrijzingspolitiek en daaraan gerelateerd de economische crisis die ons nu al een hele tijd in een wurggreep houdt. Allesbehalve een positief verhaal. En wat me vooral bijblijft van het exposé van De Vos, is dat er niet echt een schuldige kan aangeduid worden. Er wordt vaak gewezen naar de banken, maar zij zijn maar voor een heel klein deeltje verantwoordelijk. Met z’n allen hebben we er toe bijgedragen. Door vlot mee “te profiteren” van alle sociale cadeaus van de overheid (en tuurlijk profiteerden we daar met z’n allen van mee, je zou maar gek zijn om het niet te doen, maar die cadeaus zorgen dus nu mee voor de gigantische schuldenberg waar we komaf mee moeten maken). De regeringen droegen er evengoed toe bij, door  foute keuzes te maken, geen kordate beslissingen te durven nemen en vlotjes geld te blijven verspillen. Maar ook een protectionistisch beleid in een Europa waar grenzen normaal gezien zouden moeten vervagen, tot puntje bij paaltje komt tenminste….Dat laatste zal de Eurocrisis alleszins niet oplossen.
Bovenop die miserie komt dan ook nog de vergrijzingsproblematiek. Best deprimerend om te horen dat we afstevenen op een situatie waarbij één actieve één gepensioneerde zal financieren. En dat we met de Belgische bevolking (de authentieke Belgen dan) stilletjesaan aan het uitsterven zijn, want we zijn vergeten van kindjes te maken (2,1 kindjes per vrouw zijn nodig om een bevolking break-even te houden blijkbaar). Dus we hebben migratie nodig om de actieve bevolking terug op peil te krijgen. Maar dan moeten die migranten wel gekwalificeerd zijn  én bereid om 100% te integreren. Iets waar ook al 50 jaar werk van wordt gemaakt, maar dat om de één of andere reden niet lijkt te lukken.
Soit, ik werd er wat moedeloos van, van die cijfertjes. Het lijkt allemaal zo kommer en kwel te zijn.

Daarbovenop hoorde ik vandaag op een marketingcongres nog een lezing van Rob Creemers, een trendwatcher. Ongelooflijk interessante man om naar te luisteren, heel begeesterend. Maar zijn verhaal stemde me ook niet echt hoopvol. Het is voor velen wel al duidelijk dat we weer in een technologische revolutie zijn verzeild. PC’s worden stilaan vervangen door smartphones en tablets, alles gebeurt in de “cloud”, echt alles is online en tegenwoordig stuurt zelfs een pacemaker al een sms naar je huisarts als je hart een beetje raar doet en binnenkort kunnen we met onze smartphone onze eigen lichaamsfuncties monitoren, vervolgens doormailen naar de dokter en zo kan ie zijn diagnose stellen. Echt waar! Ze zijn die dingen dus aan het testen. Oké, allemaal leuk misschien, maar een minder positieve evolutie is het feit dat robot-technologie ook al enorm vergevorderd is. Een fabriek van Philips in China sluit binnenkort de deuren en wordt volledig vervangen door een robot-fabriek. Laps, enkele honderden mensen op straat. En dat kostenefficiënte en winst de grote driver is, is geen geheim. Dat hebben ze in Genk nu helaas ook weer mogen ondervinden 😦
Het is een evolutie die stilaan aan het gebeuren is, op alle mogelijke fronten. Artificial Intelligence…enkele jaren geleden nog fictie, nu serieus in opmars. De voorspellingen zijn dat over enkele decennia bepaalde diensten volledig “onbemand” zullen gebeuren, gaande van assemblage (een trend die zich al jaren aan het doorzetten is) tot callcenters en loketactiviteiten (iets wat stilaan ook aan het gebeuren is, denk maar aan de automatische check-ins in de luchthaven). Creemers liet al talloze voorbeelden zien en ik vond het allemaal nogal beangstigend. Ik wist wel dat er wat aan het bewegen was, maar dat het al zo ver gevorderd was? Verdikke. En het gevolg kan zich al laten raden: wat met al die werknemers, wereldwijd? Volgens Creemers zullen gelukkig een aantal jobs blijven bestaan: deze die een persoonlijke aanpak nodig hebben (bv. bejaardenzorg) of een manuele interventie blijven vergen (een loodgieter die je toilet komt repareren bijvoorbeeld). Maar in concreto kan eigenlijk elke job in de toekomst in vraag gesteld worden. Artificial Intelligence kan héél ver gaan, verder dan dat we ons nu eigenlijk kunnen voorstellen.

Tja, als ik zo’n dingen hoor, dan denk ik natuurlijk aan onze Seppe. Nu 2 jaar oud…hij gaat die revolutie bewust meemaken en moeten ondergaan. Dus wat moet er van hem worden hé? Creemers raadde aan om jezelf continu te blijven bijscholen en te aanvaarden dat je misschien over 10 jaar een hele andere job zal doen dan dat je nu doet. En de toekomst ligt raar maar waar in statistiek, analyse en datamining. Want A.I. moet gevoed worden…met algoritmes, logaritmes, data enz….Knappe koppen gaan overleven in een keiharde maatschappij. Maar gelukkig de loodgieter en elektricien ook, of de bejaardenhelper, zllen nodig blijven. Dus er zijn nog wat opties, gelukkig maar. Maar we gaan met heel veel volk op deze aardbol zijn, om slechts een beperkt aantal jobs te doen.

Nu heb ik twee keuzes: ofwel word ik nu gewoon ongelooflijk depressief van wat ik de voorbije 2 dagen te horen kreeg. Of ik besluit gewoon van elke dag keihard te genieten van wat ik wel heb en kan doen. En we zullen wel zien wat er op ons pad komt en er dan ook weer het beste van proberen te maken. Laten we dat laatste maar gewoon doen.

Carpe diem!

Advertenties

Een gedachte over “carpe diem

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s