plannen niet langer doorkruist

Schreef ik hier een paar dagen geleden nog een zeurberichtje dat ik op m’n werk niet aan mijn trappen-challenge zou kunnen starten vanaf 2013…nu kan ik alsnog juichen, want hoera hoera: het zal dan toch kunnen doorgaan!

De gebouwenbeheerder van ’t werk heeft dan toch het beleid gewijzigd. Blijkbaar was ik niet de enige klager. De lange wachttijden aan de liften, die tot absurde situaties begonnen te leiden (20 minuten om één verdiep te stijgen of te dalen om iets aan een collega te gaan afgeven bijvoorbeeld), en een liftpanne vorige week waardoor iedereen letterlijk vastzat op zijn verdieping…het waren zaken die de doorslag hebben gegeven.

Vandaag kregen we eindelijk officieel bericht dat er overal klinken zullen geplaatst worden en dat elke verdieping dus via de trappenhal toegankelijk zal zijn. Yes! Vanaf januari start ik dus met een goed voornemen: stelselmatig opbouwen tot ik elke ochtend de 14 verdiepingen gezwind opklim. Ik zou direct aan de volle 14 kunnen starten vanaf dag 1, maar doe dat toch maar niet. Ik ben namelijk geen gezwinde trappenloopster (omdat ik tot nu toe nooit op een hoog verdiep heb gezeten). Ook loopmaatje Sandy behoedde me al voor overmoed. Haar voetblessure is o.m. te wijten aan overdreven “heuveltraining”. Ook knieën kunnen wat te lijden krijgen onder te veel trappengeloop, en gezien ik al eens een jaar out ben geweest door een knieblessure…Beetje opbouwen dus, kwestie van me niet te veel onheil op de hals te halen. Ik start met 4 verdiepingen en elke week komt er een verdiepke bij. En zo doe ik dus op mijn eigen manier aan heuveltraining om me hopelijk een beetje te sterken voor de trailruns die in 2013 op de planning staan.

stairclimbing 2

Behalve een uitstekende functie als crosstraining (naast de looptrainingen) om m’n conditie te verbeteren, heeft het trappenlopen natuurlijk ook wel andere voordelen. Al surfend op het web las ik onder andere dat een uur lang trappenlopen goed is voor zo’n 600 verbrande caloriekes (maar ik zoek heus geen uur te doen over 14 verdiepingen, dat zou mijn baas niet zo appreciëren, denk ik). Ook de billen en bovenbenen varen er wel bij en worden wat gespierder en strakker. Moest ik nu ook echt in hardlooptempo naar boven racen, train ik zelfs mijn armspieren omdat de opwaartse beweging ook kracht in de armen vergt (en niet te vergeten dat ik ook nog een handtas en een zakje met m’n ontbijt, een paraplu en andere rommel vastheb ’s morgens vroeg, haha). Maar dat hardlopend naar boven racen ga ik echt niet doen. Ten eerste overleef ik dat niet (of lig ik erbij zoals die twee op de foto hieronder) , ten tweede jaag ik dan m’n naaste collega’s de kasten op door daar al zwetend toe te komen, héhé. Dat kan ik ze echt niet aandoen 😉

stairclimbing

Soit, laat die trappen maar komen. Ik zie het helemaal zitten!

 

Advertenties

3 gedachten over “plannen niet langer doorkruist

  1. Hi Ruth,

    Gewoon thuis drie keer de trap op en af is een goede inkomer. Als je het wilt verzwaren neem je in iedere hand een fles water. Zo heb ik ook getraind na mijn achillespeesblessure.

    Wel een lekker gevoel dat je niet meer opgesloten zit.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s