Aragas Trail Kluisbergen – verslag!

Zaterdag was de allereerste editie van de Aragas Trail in Kluisbergen. Het was een beetje afwachten wat dat ging geven, maar het filmpje dat vooraf op de site werd gepost én de enthousiaste reacties van enkele FB-vriendjes die volop vertrouwd zijn met het Kluisbos, deden me er alleszins reikhalzend naar uitkijken.

Kluisbergen is best wel een eindje rijden, dus om 10u stond Dave al aan m’n deur om richting de Vloanders te rijden. Dik anderhalf uur later vonden we het baantje richting café Den Toren, maar we mochten al niet meer verder. “Parking vol”, klonk het. Oei. Dan maar onderaan den berg geparkeerd en we kregen al direct onze eerste klim te verwerken. Pfoe. Zeiden we in de auto nogal lachend van “dat wordt een 18 km in 2,5 uur”, nu werd het al “hmmmm…’t zal eerder 3 uur worden”. In het café was het nog relatief rustig, dus konden we ons daar verwarmen aan een lekker theetje en nog wat bokes. Stilletjesaan sijpelden een paar slechte moaten binnen (Kristof, Veerle, Dirk) en nog een paar bekenden van Dave, waardoor het rijtje loopkennissen alweer met een paar fijne exemplaren is uitgebreid.

De start was voorzien om 13u, maar werd uitgesteld omwille van fileproblemen aan de inschrijving? Huh? Er stond geen kat meer aan de inschrijving, maar soit. Ze zullen er wel hun reden voor gehad hebben.

Ik had op voorhand afgesproken om met Veerle te lopen. Voor haar de allereerste trail in haar carrière en we zouden het “rustig” aan doen. Tja, dat was dan buiten ons Veerle gerekend. Het “startschot” klonk en daar stoof ze weg. Ola! Ik moest er dus als een speer achteraan en riep nog van “hela, da’s 11 km/uur ipv 9 hé”, maar dat raketje had er geen oren naar. Pfoe, dit ging dus wel wat zwaarder worden dan gepland, haha. Gelukkig kreeg ik haar na een km of 3 wat gekalmeerd, of nee, dat lag eerder aan het parcours. Ging het de eerste helft nog vrij vlak met af en toe lichte glooiinkskes en vooral twee snelle afdalingen, de tweede helft van de ronde bevatte twee stevige klimmen. Bovendien lag de modder overal wel enkeldik en als er al 100 man voor jou is gepasseerd, ligt het er natuurlijk nog vettiger bij en lekker glad. Lachen geblazen dus, maar ook wel zwoegen en puffen. Maar daarvoor waren we naar hier afgezakt hé. En ik was content dat het effe wat trager ging, héhé. Na een 5,8 km zat ronde 1 erop, nog twee te gaan. Die eerste ronde ging in 40 min, aan dit tempo gingen we alleszins ruim onder de 3 uur eindigen Smile Gelukkig ging het tempo al een tikje rustiger in ronde twee. Gelijktijdig ging het babbeltempo wel een slag omhoog. En voor we het beseften stonden we terug aan de eerste helling. Zelfs met m’n trailschoenen schoof ik nu her en der weg op de modder, en met momenten zakte ik tot ver boven mijn enkels erin weg. Jawadde. Hartslag steeg tot de bovenste regionen, maar de afdaling een beetje verder zorgde weer voor wat recuperatie. Daarna wel de tweede helling die trapjes bevatte. Gingen die in de eerste ronde nog redelijk, in de tweede ronde begon ik die trappen een beetje te verloeken. Ronde twee ging in een 42 minuten, dus eigenlijk niet zo veel verval gehad.

P1030824

P1030822

Het vooruitzicht van de laatste ronde deed Veerle weer even vleugels krijgen. Ze stoof er weer vandoor. Maar ik kon gelukkig toch nog mee. Alleen kampte ik al een tijdje met een klein technisch probleempje. Bij het enkeldiep gaan in de modder, was er blijkbaar ook een steentje in m’n schoen gesukkeld. En dat steentje had zijn weg tot onder m’n voetzool gevonden en begon danig te irriteren. Het begon aan te voelen alsof er een heel gat in m’n voetzool werd geboord. Toch maar stoppen dus, schoen uit, steen weg, schoen terug aan en voort. Beetje tijdverlies dus, maar wat maakt het uit. We waanden ons wel alleen op de wereld. Het nadeel van een kleinschalige loop waar je dan ook voor de langste afstand gaat. Een paar honderd meter achter ons waren er nog 3 lopers, maar verder zagen we niemand meer. Goed opletten dus, en pijltjes volgen (niet evident als je ondertussen loopt te babbelen).

P1030830
De laatste kilometers gingen nog vlot, maar ongeveer 1 kilometer voor de finish kreeg ik compleet out of the blue last van een suikerdip, een heuse hypo-aanval. Echt stom. Had nochtans sportdrank gedronken (in m’n camelbak) en halverwege een Squeezy-gelletje genomen, maar de hellingen hadden precies toch wat extra kracht gevergd. Ik liep dus echt even te zwalken, kreeg de daver op m’n lijf en begon zwarte vlekken te zien. Oei oei, niet goed. Ik gaf een seintje aan Veerle en die had gelukkig nog een energiereep met chocolade op zak. Rap een halve binnengesmikkeld en ik kwam er direct weer bovenop. Hersenen kregen weer het signaal dat alles oké zou komen en uiteindelijk die laatste kilometer nog probleemloos kunnen afwerken (weliswaar met het nodige gevloek op die trappen op 500 meter voor de finish).  Die laatste ronde ging in ongeveer 45 minuten, dus zelfs ondanks de kleine haperingskes onderweg, niet echt veel verval gehad. We liepen de finish over na 2 uur en 7 minuten, ruim onder m’n beoogde eindtijd van 3 uur Smile

P1030827

P1030829

Nadien nog de douche overleefd (op een camping, altijd avontuur) en gezellig een beetje nagebabbeld met een paar van de maatjes (met ne warme chocomelk, niet zo stoer, maar de warmte deed deugd). Het was dus weer een topdagje! Op en top genieten!

De Aragas-trail was voor mij alleszins een zeer geslaagde trail, met een prachtig en pittig parcours doorheen het zeer mooie Kluisbos. Oké, de organisatie kende nog wat kinderziektes, maar da’s hen zeker vergeven voor hun eerste keer en ‘t was zeker niets onoverkomelijk. En ik heb me lang afgevraagd waar die “aragas” nu juist voor stond…blijkbaar voor een groot producent van butaangas waarvan de topman een man met een groot sporthart blijkt te zijn (merci Bert voor die info), die met plezier hoofdsponsor werd van dit event. Maar een andere naam voor een trail lijkt me toch gepaster (maar da’s mijn mening hé). Winking smile

Merci Dave voor de lift en Veerle voor de fun onderweg en de andere vriendjes voor jullie gezelschap vooraf en achteraf. Tot een volgende keer!

Advertenties

8 gedachten over “Aragas Trail Kluisbergen – verslag!

  1. Mijn eerste keer trail was super. Merci voor de leuke compagnie en wat mij betreft doen we dat nog wel eens. Zoveel mooier v omgeving dan de zoveelste stratenloop. En dat ploeteren door de modder is de max. Met hier en daar sneeuw werd het bijna nog een gratis skitripje 😉

    1. hou m’n blog maar in ’t oog of het trailrunnersgroepje op FB, wie weet krijg je wel zin om volgend voorjaar zo weer eens te gaan modderploeteren 🙂

    1. m’n eerste trail ooit was in april (de Bouillonnante in 2009) en da’s één van de zwaarste van België, qua debuut een beetje onverantwoord maar ik heb nog nooit zo veel lol gehad bij het lopen als toen. Dus je niet laten afschrikken, maar met een open blik en vooral veel zin voor fun er gewoon eens ééntje meelopen en zien wat je ervan vindt, zou ik zo zeggen 🙂

  2. je hebt er duidelijk van genoten. stond ook eerst op m’n programma, maar uiteindelijk verstek gegeven doordat ik op zondag al een wedstrijd liep. Toch een beetje spijt van hoor als ik dit nu zie!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s