de laatste dag

Oké, dat gedoe rond het einde van de wereld hebben we nu ook weer achter de rug. Niet dat ik er ooit een sikkepit van geloofde, maar er liep hier dus wel degelijk een beetje een believer rond in huis die gisteren héél zenuwachtig was, haha. Nu kan ie weer wat normaler beginnen doen (voor zover dat mogelijk is bij mijn ventje).
Dat voor de Maya’s 21 december gewoon een dag van verandering was, dat wil ik nog wel aannemen. Voor onze kleine superheld Seppe was het in ieder geval wel zo. Zijn allerlaatste dag crèche zit erop. Niet dat hij er zelf iets van merkte. Voor hem was het een gewone speeldag daar en hij keek vooral verbaasd bij dat uitgebreide afscheid dat hij kreeg van juf S. en de andere kindjes (eentje kwam zelfs een dikke knuffel geven, heel aandoenlijk). En de mama en de papa, die pinkten toch wel een traantje weg hoor 🙂 Vermoedelijk gaan er nog meer tranen vloeien op 7 januari, zijn allereerste schooldag. Slik!

afscheid nemen van juf S en enkele vriendjes
afscheid nemen van juf S en enkele vriendjes

crèche2

Advertenties

4 gedachten over “de laatste dag

  1. Ik zeg tegen jou wat ze tegen mij zeggen … tijd voor verandering, tijd voor een nieuw hoofdstuk, maarja, ik weet uit ervaring van één dagje eerder dat het slikken is. Bij ons liepen de traantjes ook en ook bij juf K. en haar man. Ik had deze week nog een cadeautje zelf gemaakt … een fotoboekje met een foto van elke maand en als voorblad een diploma met een gedichtje uit Elena’s naam (toen is ze even weggelopen om te gaan uithuilen, hoewel ’t eigenlijk niet gestopt is :s) en op het einde van de bundel een persoonlijke tekst van mama en papa … en met daaraan te denken, moet ik terug op mijn tanden bijten om die traantjes tegen te houden.
    Anderzijds zijn we dan gisteren in het klasje gaan kijken en Elena voelde zich thuis, zoals je al kon lezen. Elena heeft veel gespeeld, ’n keer alles uitgetest en op een gegeven moment stond ik in een andere ruimte en ze miste mij niet, kwam mij niet zoeken of niets … En even later was ik mijn dochter kwijt, toen zat ze in de duoklas te spelen bij de andere juf (ze vond dat niet erg). Af en toe laten ze zelfs de kindjes die wat voor zijn en onder zich uit zijn en willen in de andere klas spelen. En er waren tranen dat ze terug mee naar huis moest … Ik ben gerustgesteld, maar het is een feit van ‘loslaten’ … ik denk dat dit zo’n moment was, een moment waarin de voor zowel ons als hun ‘vertrouwde’ wereld afgesloten wordt en een nieuw hoofdstuk eraan komt … Veel goede moed voor 7 januari (in gedachten zijn we bij elkaar wanneer we aan het klasje komen). Fijne eindejaarsfeesten! x

    1. amai An, wat heb jij een mooi cadeautje gemaakt voor je onthaalmoeder! En tof dat elena zich direct zo thuis voelde. Bij ons was dat toch wel wat anders hoor, ik moest heel de tijd vlakbij hem blijven in ’t school. Hij was vooral heel verlegen naar de andere kindjes toe. Dus ik vrees dat de eerste schooldag bij ons niet zo makkelijk gaat verlopen. Maar na een beetje gewenning zal dat wel loslopen zeker. Jij ook fijne eindejaarsfeesten!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s