de laatste dag – #Monschau -221 dagen

1 januari is voor de meesten de eerste dag om met een nieuw strak plan te beginnen. Maar bij mij is dat 2 januari. Een bewuste keuze, gewoon omdat starten op 1 januari niet haalbaar is. Ik heb het dan natuurlijk over mijn suiker-afkick-uitdaging. Starten op 1 januari met een volledig suikervrije levenswijze zou sociale zelfmoord betekenen. Traditioneel staat er op 1 januari een bezoekje aan mijn ouders op de agenda en dan verschijnen er koffiekoekenkoffiekoeken à volonté op tafel, terwijl op de achtergrond het Nieuwsjaarsconcert op de tv opstaat. Een laatste stevige suikeroverdosis dus, die koffiekoeken. Ik heb het niet aan m’n hart laten komen: een grote dikke chocolade-crème-koek, een chocoladebroodje met nog een dikke chocoladelaag erbovenop en als toemaatje nog een croissant…ik smikkelde het allemaal binnen.

Na het bezoekje aan mijn ouders ging het naar mijn schoonouders. Daar verliep het voor het eerst in jaren iets soberder, maar toch…als schoonmama met een lekker chocomousse-patéke voor je neus staat te zwaaien, kan je moeilijk nee zeggen en eisen dat je in de plaats een fruitsalade of zo krijgt hé. Dus dat ook maar opgesmikkeld, maar het ijsdessert heb ik toch maar afgeslagen (yes I can!).

Deze avond staat er wel een gezonde wrap op het menu en kan ik dus beginnen. Vanaf morgen cold turkey. En dat gaat zwaar worden. Want man-lief doet niet mee (vind het allemaal flauwekul) en zoon-lief kan ik moeilijk al op dieet zetten op z’n 2,5 jaar, hij is al zo’n lichtgewichtje. Gelukkig eet hij ‘s morgens naast een boke met choco ook wel een boke met kaas eens graag. En verder is het geen grote zoetekauw die constant om koekjes en chocomelk loopt te zeuren. Maar koekjes liggen er dus wel (af en toe eens als beloning voor hem) en we hebben gewoon nog keiveel voorraad liggen (zoals een schuif van de diepvriezer vol met lekker ijs, grrrrr).  Sonja Kimpen schrijft in haar boek van alles weg te gooien, maar dan stuit ik natuurlijk op verzet van man-lief, die wel gewoon zijn lekkers wil blijven eten. Tja. Naast een fysieke kwelling, zal het dus ook regelmatig een mentale kwelling worden, wanneer mijn twee mannen naar iets zoets grijpen.

De goesting om eraan te beginnen is echter groot, dus het zal wel lukken. Ik hou jullie alleszins op de hoogte!

imagine

Advertenties

3 gedachten over “de laatste dag – #Monschau -221 dagen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s