so far so good -#Monschau -218 dagen

En zo zijn we ondertussen al drie dagen volop bezig met het afkicken van suiker. Hoe het gaat? Geweldig! Echt waar! Had ik vlak voor het jaareinde tijdens m’n twee testdagjes afkickverschijnselen tot en met, de voorbije drie dagen viel dat eigenlijk ongelooflijk goed mee. Ik vermoed dat het zo goed meevalt, omdat ik niet op m’n bureau zit. Op het werk ben ik wel altijd druk bezig, maar zit ik wel gewoon aan m’n bureau te zitten. En steek ik dus snel allerlei snacks in m’n mond terwijl ik bezig ben. Thuis ben ik een bezige bij die constant rondloopt en geen seconde kan stilzitten. Ik moet mezelf er dan ook op tijd en stond aan herinneren dat ik ook eens iets moet eten. M.a.w. was het een goed idee om aan deze challenge thuis te beginnen, tijdens m’n verlof.

itsnotadiet

De voorbije dagen heb ik quasi geen seconde aan suiker gedacht. En ik heb zelfs geen beroep moeten doen op het gamma aan gezonde tussendoortjes dat hier thuis klaar voor me ligt (kerstomaatjes, wortels, nootjes, platte kaas, yoghurtjes…straks gaat het allemaal nog slecht worden!). Het gevolg liet zich na dag 2 al zien op de weegschaal: woog ik op 2 januari nog 60,5 kg, vanmorgen was dat 59 kg. Ik verlies vocht gelijk zot (want ik weet ook wel dat dat geen 1,5 kg vet is, dat ik al kwijt ben), loop constant richting klein kamertje ook al drink ik niet zo geweldig veel (dat vergeet ik thuis dus ook). Suiker houdt vocht op, nu verlies ik dat overtollige vocht, olé!  M’n buikje is ook al iets platter daardoor, m’n jeans zit weer iets ruimer. Yes!

Deze vooravond, na een superhectische dag, nog rap m’n tempotraining afgehaspeld. En toen kwam natuurlijk wel even de klop. Had nog niet zo superveel gegeten overdag. Om 16u nog rap een banaan binnengesmikkeld en vlak voor de training (om 17u30) een volkoren soepstengel (of hoe noem je zoiets ook alweer). Ik had een tempotraining van 60 minuten te doen. Tempo lag rond de 10,5 km/u en na een kilometer of 7 begon het hé: een mega-suikerdip. Maag begon te rommelen en ik kreeg een beverig gevoel. O jee. En ik had nog wel een 20 minuten te gaan. Pfew. Muziek een streepje luider gezet en daarop beginnen focussen en mezelf mantra-gewijs een paar keer “yes I can!” toegeroepen. Het hielp. Het hongerige lege gevoel bleef, maar ik kon wel tempo houden en m’n training afwerken. Na 11 km in 62 minuten stond ik weer thuis. Rap gedouched en dan een lekker groentesoepje en twee kleine ciabattabroodjes met zalm en sla gegeten. Net wat ik nodig had!

Op de goeie weg dus, en de voorlopige resultaten motiveren me alleszins om stevig door te zetten!

yes i can

Advertenties

2 gedachten over “so far so good -#Monschau -218 dagen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s