(terug) naar school -#Monschau -214 dagen

Maandag 7 januari 2013 stond al een hele poos met stip in onze agenda aangevinkt: Seppe’s allereerste dag school. Voor wie is zoiets nu de grootste stap: voor de knul in kwestie of voor mama en papa? Het was voor ons allemaal in ieder geval een spannende dag. En ik herbeleefde weer veel herinneringen aan hoe ik mijn schooldagen vroeger ervoer…

Gelukkig mocht Seppe een kleine maand geleden al eens een uurtje gaan spelen in zijn klas. Geen slechte zaak, want hij had twee zeer belangrijke dingen onthouden: er staat een gigantische speelgoed-bouwkraan én een glijbaantje in het midden van de klas. Al de rest interesseerde onze knul geen sikkepit blijkbaar. Dus gebruikten wij die twee troeven als motivatie om hem warm te maken voor zijn eerste schooldag. Vorige week zijn we dan ook enkele keren te voet naar school gestapt. Geen sinecure met ons koppig steenezeltje. Hij kan goed stappen, maar alleen als ie er zin in heeft. De eerste wandeltocht duurde 12 minuten, de tweede keer ging het in 9 minuten. Poging 3 en 4? Om en bij de 20 minuten, waarbij hij om de 10 meter op z’n knieën ging zitten (ongeacht of er nu een plas of modder lag). We vreesden dus de tocht op maandagmorgen en dat bleek terecht: al van op de oprit ging meneer op z’n knieën zitten. Dan toch maar een paar stukjes gedragen en vanaf een bepaald punt heeft ie dan toch de laatste 300 meter gestapt. We hebben wel een goeie loopfiets, maar daar wil ie nog niet op (moest iemand tips hebben…).

ik wil niet...

ik wil niet…

allé dan, als 't moet...

allé dan, als ’t moet…

Door onze eigen nervositeit waren we er in geslaagd van een half uur te vroeg op school aan te komen. Tja, wij zijn dan ook gewoon altijd vroege vogels. Seppe zijn juf was nog de klas aan het klaarmaken, dus bleven we maar wat op de speelkoer hangen. We konden ook al eens een kijkje nemen in de voorschoolse opvang (waar we drie keer per week van gebruik zullen maken) en om half 9 kwam een andere kleuterjuf ons zeggen dat we al gerust de klas in mochten. Was goed, want Seppe was de eerste en kon zo op z’n gemak effe aan de nieuwe omgeving wennen. Nou, veel wennen was daar niet aan: hij wist nog perfect waar die bouwkraan stond en z’n jas kon niet rap genoeg uit zijn of hij liep er al naartoe. En wij waren lucht geworden. Dan maar effe met de juf gebabbeld en dan zijn we met een vrij gerust hart vertrokken.

De rest van de dag zat ik natuurlijk met onze knul in m’n hoofd. Zo gaat dat zeker? Toen we hem om half 4 dan weer gingen afhalen zagen we alleen maar blije gezichtjes. Onze Seppe had het super gedaan, heel de dag gespeeld met de auto’s en de kranen, maar ook met twee andere kindjes al gespeeld. Juf is content van zo’n vrolijk kereltje in de klas te hebben. Enige dat niet goed ging, was zijn zindelijkheid: 4 accidentjes waaronder een groot. Dat terwijl hij al 6 weken zonder accidentjes was (buiten de grote boodschap dan, nog steeds een probleem). Juf zei dat ze dat wel meer ziet gebeuren bij startertjes en dat het wel terug goed zou komen.

Seppe zit trouwens maar met 11 andere kindjes in de klas en voor de rest van het jaar zal dat ongeveer zo blijven (er gaan er na de krokusvakantie al een paar over naar de 1e kleuterklas, maar dan komen er weer een paar instappertjes bij). Ze noemen het daar trouwens niet de “instapklas” maar de “knuffelklas”, hoe schattig.

Na zelf nu zo’n 18 jaar schoolvrij te zijn, begint het dus nu terug opnieuw voor ons. Ik ga vermoedelijk zelf wel weer heel veel (moeten) leren om helemaal mee te zijn met onze knul. Spannend allemaal hoor.

Dit bericht werd geplaatst in superheld en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op (terug) naar school -#Monschau -214 dagen

  1. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    Wat een mijlpaal!

    Het loopprobleem lost zich denk ik in een paar dagen op, want dan ziet hij onderweg andere kinderen die ook gaan en voor je het weet ben je ook daar lucht voor hem😉

    groetjes,

    Dorothé

    • Ruth zegt:

      we gaan hem in dat stappen toch nog maar wat extra tijd geven. De school is al zo’n verandering, er dan ook nog eens dat stappen bij opleggen is misschien toch wat te veel. Op woensdag en vrijdag doet hij geen lange dagen (woe ben ik thuis, vrijdag mijn man) en dan gaan we proberen stappen. Maar op de lange dagen houden we het toch maar even op de buggy, hij zal zo al vermoeid genoeg zijn deze eerste weken…

  2. Tja…Ruth het grote “loslaten” begint nu al!

  3. Net wat Tiny zegt. Dat loslaten gaat nog wel meer voorkomen. En is allebehalve makkelijk, vind ik.
    Wel leuk dat hij zonder traantjes vertrokken is!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s