lopen tegen insomnia -#Monschau -192 dagen

Al van mijn kindertijd kamp ik geregeld met insomnia. Als ik mijn ouders moet geloven, heb ik zelfs de eerste 7 jaar van mijn leven amper geslapen – en ondertussen hun leven tot een hel gemaakt natuurlijk. Ten einde raad lieten ze uiteindelijk eens een slaaponderzoek doen, om te achterhalen waarom ik toch maar niet sliep…En sindsdien weten we dat ik een stel hersenen heb die soms hardnekkig op beta-niveau blijven doordraaien ipv af te zakken naar het alpha-niveau (relaxte staat) en vervolgens naar delta-niveau (slaapstaat). Op beta-niveau blijven je hersenen actief, alsof je wakker bent. Dat gevoel heb ik dus regelmatig. Fysiek moe, soms doodmoe, maar in mijn hoofd klaarwakker en nog met vanalles en nog wat bezig. Heel irritant als je probeert te slapen. Ik was dus als kind maar met veel moeite in slaap te krijgen en was voor de rest hyperactief. Moest ik nu kind geweest zijn ipv meer dan 30 jaar geleden, zou ik vermoedelijk de stempel ADHD gekregen hebben. Gelukkig bestonden in die tijd die labeltjes nog niet en werd ik dus niet volgepropt met medicatie om me toch maar stil en rustig te krijgen. En van dat slaaptekort had ik zelf als kind niet zo veel last, ‘t is te zeggen ik heb daar toch geen trauma aan overgehouden. Mijn ouders daarentegen, die praten er nu nog altijd over.

Gelukkig is het nu maar met periodes dat ik er nog heel intens last van heb. Een aantal jaren nam ik dan mijn toevlucht tot slaappillen. De eerste keer toen ik een jaar of 22 was en zodanig uitgeput was geraakt door het slaaptekort, dat ik totaal niet meer kon functioneren. Op doktersorders moest ik toen echt bijslapen en medicatie was het middel. Probleem is dat je op de duur wat mentaal afhankelijk wordt van die dingen. Als ik niet een halfje nam, dan lag ik te tobben of ik dat beter toch maar niet had ingenomen en hops…natuurlijk lag ik dan heel de nacht wakker hé.

insomnia2

Sinds 2009 ben ik moeten stoppen met die slaapmiddelen, toen er een kindje op komst bleek. Mijn huisarts vond wel een natuurlijk alternatief, Valdispert. Sindsdien gebruik ik dat, en da’s echt dagelijks dat er voor het slapen minstens één pilletje in m’n mond verdwijnt. Het middel helpt je een beetje te  “kalmeren” zodat je sneller in slaap geraakt. ‘k Moet zeggen: het helpt echt wel, maar helaas niet altijd. Zoals de voorbije 7 nachten bijvoorbeeld, waarbij afgelopen nacht echt het “hoogtepunt” was met ongeveer 1 uurtje slaap op een totale nacht.

Jep, al 7 nachten kamp ik dus weer met een serieuze aanval van insomnia. De oorzaak hoef ik niet zo ver te zoeken. Ik kamp nog steeds met een kriebelhoestje en dat helpt me al niet echt relaxen voor het slapengaan, zelfs ondanks de Valdispert (dubbele dosis dan nog). Maar ook mentaal blijven de radartjes in mijn hoofd op volle toeren doordraaien, doordat ik wat stress ervaar op het werk momenteel. Heel strakke deadlines, te veel werk voor één persoon (ik doe al 8 maanden de job van 2 mensen (wegens vacature die niet ingevuld geraakt) en dat nu op 4 dagen per week) ). Soms wordt me dat wat te veel, zoals de voorbije week dus. En ik krijg dat ‘s avonds niet zo snel van me afgeschud. En dan lig ik dus te tobben en in m’n hoofd al het werk maar verder doen en na te denken wat ik allemaal nog moet doen…Ach, wie kent het niet hé. Maar het houdt me nu dus al wel een week uit m’n slaap.

Gisteren was ik al redelijk gaar en klaar om weg te smijten. Ik hoopte dus op eindelijk weer een nachtje echte slaap. Helaas, afgelopen nacht was nog erger. Lichamelijk ben ik uitgerust, ah ja, ik lig toch maar in mijn bed te rusten. Maar mentaal ben ik dus nogal uitgeput aan het geraken. Niet zo best.

keep calm

Gelukkig bestaat daar een remedie voor: een toerke gaan lopen. Met wat muziek op m’n hoofd, kan ik die mallemolen in mijn hoofd goed afzetten. Dus nadat Seppe op school werd afgezet, ging ik een uurtje joggen. Maar tjonge jonge: dat ging toch ook niet van harte hoor. De slapeloosheid uit zich toch echt wel in m’n hartslag, die zo’n 15 à 20 slagen hoger lag dan normaal. En dan was er nog het weer: forse stormvlagen gepaard met striemende regen. Bah. Echt geen weer om mij wat op te vrolijken en me mentaal alleszins wat beter te doen voelen. Integendeel, het weer nodigde uit om gewoon lekker depressief voort te doen! Het werd dus harken en ploeteren om de 10 km uitgelopen te krijgen. Het ging net binnen het uur, ik stond eigenlijk nog te kijken van het gemiddelde tempo achteraf. Nood aan wat van me af te lopen, uit zich in wat sneller lopen blijkbaar.

Maar kijk, achteraf kon ik er wel weer een hele dag tegenaan, wat me anders waarschijnlijk niet gelukt was. Vandaag was dat dus niet op ‘t werk, maar thuis. Eerst nog wat huishouden gedaan en dan om 12u onze Seppe gaan afhalen. En laat ons wel wezen: een peuter volop in de peuterpubertijd, dat is ook een job op zich hoor. Maar toch net iets minder stresserend dan die andere job, héhé.

Vanavond drinken we eens een wijntje en hoop ik toch op een iets betere nacht dan de vorige. Slaapwel!

catsleep

Dit bericht werd geplaatst in bah, joggerke, training en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op lopen tegen insomnia -#Monschau -192 dagen

  1. Misschien helpt het om een klein notaboekje naast je bed te leggen en ipv te tobben over alle taken die je nog moet doen, even een to-do-lijstje op te schrijven. Misschien is het dan weg uit je geest en geeft het wat rust dat het op papier staat?
    Rustgevende thee? Sedinal druppels of pillen?
    Oppassen met wijn: dat is een goede inslaper, maar “maakt” je 2 uur later weer wakker.

    Ik kan me voorstellen dat je heel uitgeput geraakt van niet te kunnen slapen. Arme jij.
    Toi toi toi voor vannacht!

    • Ruth zegt:

      zo’n dingen als opschrijven en zo, helpen niet. Integendeel, ze maken me nog meer wakker, omdat ik dan weer heel actief bezig ben. Rustgevende thee gebruik ik soms, maar helpt niet echt. Sedinal zit ook in de valdispert, denk ik. Ga ik eens checken, bedankt!🙂

  2. Anneke zegt:

    Hier het plantaardige Sedanxio (op basis van passiebloem) om de mallemolen stop te zetten.
    Heeft me door de PND na Jannes geholpen en nu met Noortjes geborstweiger deed het ook wonderen, die eerste dagen. Of toen ik examens had. Of zwanger was van Noortje en lag te tobben, of ….

  3. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    Ik hoop dat je rust en slaap gauw komen.

    Toi toi,

    Dorothé

    • Ruth zegt:

      Bedankt Dorothé! De wijn heeft gesmaakt, hopelijk helpt het me inslapen (meestal wel hoor, maar het mag niet hét wondermiddel zijn hé ;-)).

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s