gene cadeau -#Monschau -188 dagen

Vanmorgen besefte ik dat het al dik twee weken geleden was dat ik nog meer dan een uur liep. Oei. En ik had dus wel afgesproken met loopmaatje C. om vandaag minstens 2 uur te doen over het meer-dan-heuvelachtig terrein van het Zoniënwoud. O jee. Op zich wel goed dat ik dus gezelschap had, ik moest nu wel mee hé. Maar het werd dus echt gene cadeau. Sjouwen, zwoegen, doorbijten en af en toe een beetje doodgaan…die woorden kwamen geregeld in me op tijdens onze calvarietocht. Maar gelukkig was het ook zo nu en dan echt genieten hoor.

Net zoals de vorige keer kozen we de rode route die vanaf onze startplaats exact 19 km bedraagt. Al van in het begin voelde ik mijn benen protesteren en toen de eerste heuvel (na amper een paar 100 meter) er aankwam, begonnen ze “stop!!!” te schreeuwen. Pfoe, moest ik dit nog 19 km lang volhouden? Hartslag joeg direct de hoogte in. Gelukkig was ik niet alleen in mijn strijd. Ook C. had het wel wat zwaar, maar ja, die was de dag ervoor de Vlaamse Ardennen met haar fiets gaan onveilig maken. Ik had de dag daarvoor geen sikkepit gedaan en moest dus eigenlijk uitgerust zijn. Maar allé, met z’n tweetjes sloegen we ons er wel doorheen. Elke heuvel werd al lopend bedwongen en we hadden nog genoeg adem over om ook 2 uur lang te babbelen, zij het wel dat het heuvel-op af en toe wat stiller werd. Ging ik vorige keer op de twee laatste steile heuvels nog wandelen, nu beet ik door en alle heuvels werden dus echt al lopend bedwongen. Jiehaa! Wel moest ik op één bepaald moment toch echt effe een half minuutje op adem komen toen we de top hadden bereikt, héhé.

Na exact 2 uur stonden we weer aan de startplaats. Eigenlijk nog niet zo slecht gelopen dus, op zo’n parcours (met volgens de Suunto +300 hoogtemeters en evenzoveel naar beneden), aan 9,5 km/u. Voor mij alleszins een goeie training voor de Trail des Bosses volgende week. Ik schat wel dat ik daar over de 25 km meer dan 3 uur ga doen, want ik loop hem niet als wedstrijd en ga vooral voor genieten en fun. Dat wil ook zeggen dat er wel wat bergop gewandeld gaat worden als het daar echt te steil wordt. Maar ben dus vooral content dat ik nu à la limite toch nog deze duurloop heb kunnen doen, dat geeft toch een beetje vertrouwen voor volgende week.

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, training, voorbeschouwing wedstrijd en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op gene cadeau -#Monschau -188 dagen

  1. Die 2 uur heb je toch maar weer te pakken. Tja…en het hoeft niet altijd even gemakkelijk te gaan.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s