otitanten en didadden -#Monschau -178 dagen

Ons midweekje verlof is er eentje van ups and downs. De down vond afgelopen nacht plaats, met een knulletje dat weer tegen de 40°c koorts had. Al de tweede nacht op rij dat ik dan maar bij hem sliep, het voordeel van in een bungalow te zitten met twee grote slaapkamers met dubbel bed. Knullie slaapt dus in een dubbel bed, maar met zijn mini-gestalte is daar nog 3/4e bed van over en dat palm ik dus in. Jammer voor manlief…(of misschien net niet, haha). Terwijl ’t ventje genoot van een weldoende nachtrust, was ik tussen middernacht en 2u in de weer met een doodziek Seppeke. Daarna toch nog een paar uurtjes kunnen slapen en om half 7 was het weer alle hens aan dek. Ocharme toch. We twijfelden dus enorm of we wel naar Artis zouden gaan vandaag. Maar wat moet ne mens dan doen hé. Seppe had vanmorgen ook (even) geen koorts meer en er een hele dag mee in een bungalow opgesloten zitten, leek ons ook geen doen. Seppe wou vooral filmpjes kijken op YouTube, tot ik hem begon te vragen of hij naar olifanten en giraffen wou gaan zien. “Jaaaa, naar otitanten zien, naar didadden zien!! En naar de kang (slang)!!” ’t Is niet dat hij die letters nog altijd niet allemaal kan uitspreken, maar zijn manier van dierennamen zeggen houdt ie voorlopig nog steeds op het niveau van toen ie net zijne eerste woordjes zei, wel schattig om horen.

Oké, het er dan toch maar op wagen dus. Om 11u eindelijk de auto in en een dikke 20 minuten later stonden we al aan de parking van Artis. Lekker vlot rijden dus en laat Artis nou net in het Noorden van Amsterdam liggen, op een boogscheut van Volendam dus.
Het was er lekker rustig, geen hoogseizoen nu natuurlijk. En we konden ook gratis en voor niks binnen, dankzij onze abonnementen die we hebben op Planckendael.
Artis bleek een hele leuke zoo om te bezoeken. In niets vergelijkbaar met Planckendael, des te meer wel met de Zoo van Antwerpen. Het leek een beetje een iets grotere versie van de Zoo, met net zo’n monumentale retro-gebouwen, “knusse” hokken voor de wilde dieren, en perkjes overal tussendoor. Ik was, zoals altijd, gecharmeerd door de giraffen, die we hier zelfs konden aanraken, zo dichtbij kon je bij hen komen. De gorilla’s waren een heus schouwspel, er loopt ook een mini-olifantje rond (cute) en de vlindertuin was pure romantiek. Wat tegenviel was dat we niet naar de slangen zijn kunnen gaan zien (met een zwaar teleurgestelde Seppe als resultaat), omdat het gebouw wordt gerenoveerd. En het aquarium vond ik maar niks in tegenstelling met dat van Antwerpen.

??????????????????????????????? DSC00452 DSC00460

Maar desalniettemin: een leuk uitstapje dus. Dat noodgedwongen rond 14u al weer werd afgerond omdat onze Seppe er weer angstvallig bleek begon uit te zien en weer futloos begon te worden (terwijl ie een half uur eerder nog vrolijk het verblijf van de kleine landdiertjes op en neer rende). DSC00529

En ja hoor, in de auto viel ie al abrupt in’ t slaap en toen we weer op ons vakantieverblijf aankwamen, had ie alweer hoge koorts. Stomme griep toch. We hebben het niet aan ons hart laten komen. Terwijl knullie rustte op de zetel, hielden wij een uitgebreide aperitief. Kwestie van toch maar het beste te maken van een compleet hopeloze situatie.

Voor morgen nog geen concrete plannen, maar ik vrees dat het tripje naar het zwembad hier in ’t complex er echt niet zal inzitten voor onze kleine man. Doemme toch…

Dit bericht werd geplaatst in algemeen, superheld en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op otitanten en didadden -#Monschau -178 dagen

  1. djaktief zegt:

    Beterschap gewenst!!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s