lentepret met veel genies -#Monschau -158 dagen

Ik ga jullie niet overvallen met allerlei clichés, maar het moet gezegd: “daar is de lente daar is de zon!”. Jiehaa! Laten we vooral de onheilsberichten negeren die regen voorspellen vanaf vrijdag hé. Het gaat om het hier en nu en vandaag scheen de zon vollenbak! Nog meer van dat alsjeblief!

Ik merkte het gisteravond al goed aan mijn sportzak. Die zat plots maar half zo vol meer als anders. Ipv lange tight, shirtje, fleecetrui en windbreaker, zat daar nu enkel een capri-tight en een shirtje in. En uiteraard het nodige ondergoed en sportbeha hé. Ook het omkleden gaat plots heel wat rapper en dus was ik vanmiddag eens zo snel buiten voor een heerlijke wisselduurloop in het lentezonnetje.

Om de 5 minuten moest ik van tempo wisselen en ik zal het al wel vaak gezegd hebben, maar ik blijf het menen: dit is mijn favoriete training! Zalig om elke 5 minuten effe bewust van tempo te wisselen, het ene stuk gaat dan eens wat moeizaam maar 5 minuten later kan je weer wat herstellen om daarna er nog eens tegenaan te gaan. En het tempo moest maximum richting de 11,8 km/u, dus niet zodanig dat ik mezelf kapot loop. Voor ik het wist was m’n uurtje al weer om. Na 11 km stond ik weer aan het werk. Rap de douche onder, slaatje gaan halen in de cafetaria en weer voortwerken.

Toen merkte ik het neveneffect van deze lentepret: hooikoorts! Ik kreeg me daar een aanval van jewelste. Niezen niezen niezen, dat zo’n uur aan een stuk. Mijn collega’s werden waarschijnlijk horendol door al dat getoeter, maar ik kon het echt niet tegenhouden. Oh boy. Dat belooft al voor de rest van het seizoen. Sowieso moet ik een heel jaar door anti-allergiemedicatie nemen en dat neem ik dagelijks vlak voor het slapengaan. Maar vandaag ging dat pilletje dus al om 18u in m’n mond om een tweede aanval te onderdrukken (want ook daarnet, toen ik even in de tuin was, kreeg ik weer een aanval). Even een paar dagen aanzien, maar ik vrees dat een verhoging van m’n dosis medicatie er eventjes zit aan te komen. Beuh.

Maar laat het duidelijk zijn: ondanks het getoeter en de jeukende ogen, ben ik dolblij met het zonnetje, de warme temperaturen en het idee dat de natuur weer volop tot leven komt. Dat de winter nu maar een paar jaar wegblijft, nah!

hooikoorts

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op lentepret met veel genies -#Monschau -158 dagen

  1. Tiny zegt:

    Hier zat er straks ook eentje met rooie oogjes aan tafel. Jeroen heeft er in het voorjaar ook last van. Schitterend loopje er van gemaakt!!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s