Trailloop t.v.v. OIGO -#Monschau -147 dagen

16 maart stond al een tijdje met stip aangeduid in m’n agenda: de trailloop van trailbuddy Kristof, ten voordele van OIGO Vzw. OIGO staat voor “Opgeven is geen Optie”, en geeft steun aan kankerpatiënten, probeert hen wat licht te brengen in hun donkere strijd tegen deze vreselijke ziekte. Dat Sandra heel veel steun had aan OIGO in de laatste maanden van haar strijd, maakte dat Kristof speciaal om haar te eren, vandaag een trailrun organiseerde met als doel niet alleen een gezellige dag te spenderen met heel wat vrienden, maar ook Sandra te herdenken en een centje in te zamelen voor OIGO. Voor mij alvast drie uitstekende redenen om vanmorgen om 6u uit mijn bed te rollen, na een veel te korte nacht (gisteren jaarlijks etentje van de joggingclub) en de lange rit naar Bavikhove te ondernemen.

Zoals altijd, was degene die van het verst moest komen de eerste ter plaatse. Ik dus. Om iets na 8’en de parking van de sporthal in Bavikhove opgedraaid, en daar stond géén enkele andere auto. In lichtjes opkomende paniek snel naar Kristof gebeld, die zijn gsm niet opnam. Gelukkig zag ik toen Dirk langsspurten en wist ik dat ik toch goed zat. Oef. Enkele minuten later dook Kristof op en begon het circus zich stilletjesaan in gang te zetten.

Kristof had drie afstanden voorzien met telkens twee groepjes, elks hun eigen snelheid. Keuze te over dus. Ik koos voor de langste afstand (ergens tussen de 21 en 24 km, het maakte me niet zo veel uit) en tevens de traagste groep, want voor mij was dit maar gewoon een trainingsloopje. Ik kwam voor gezellig te keuvelen met vriendjes die ik al een tijdje neit gezien had. Plezant dus dat zowel Veerle T. als Veerle Beernaert (ultra-beestje) en hubbie Philippe, en ook ultra-beestje Ludo Depoortere, allemaal voor de “trage lange” kozen. Dat ging plezant worden!

Om 9u werden wij als eersten in gang gezet en wat volgde was een supergezellige kwebbelloop. Het parcours was heel afwisselend, langs de Leie, door enkele bosjes en weilanden. Het trailgehalte was beperkt (ongeveer 60 à 70%), maar zo erg was dat nu ook niet. Ik kon, had ik gewild, langs de stukken aan de Leie wel voor de berm kiezen, maar als je zo druk aan het babbelen bent, vergeet je dat dus gewoon hé. En is asfalt misschien ook een stukje veiliger, haha.

Een aantal stevige modderstukken ontbraken gelukkig niet en ik ben 2 keer op m’n poep gegaan, olé!

DSCN0026.jpg DSCN0027.jpg DSCN0025.jpg DSCN0019.jpg
Qua bevoorrading werden we getrakteerd op twee drankposten (telkens dezelfde, want we liepen in lusjes) bemand door Chris R en Nico. Alles naar wens: water, cola, chocola, koekjes, rozijnen. We werden verwend!

DSCN0014

Na een dikke 2u20 of zo zat de rit erop, maar het voelde alleszins niet zo lang aan. Daarvoor was het gewoon een veel te gezellige boel, zodanig dat ik niet echt doorhad dat ik aan het lopen was. Echt genieten dus.

Bij aankomst werden we dan nog allemaal getrakteerd op een rijsttaartje en had Kristof zelfs voor een heuse bar gezorgd in het opslagatelier van zijn broer. Alles piekfijn in orde dus. En volgens mij zal OIGO er ook wel bij varen, want er werd druk gedoneerd in de collectebus!

Bedankt Kristof voor de top-organisatie van deze zeer fijne training. Voor mij weer een stapje dichter bij het volgende doel, de Loop van Vlaanderen op 28 april!

Advertenties

Een gedachte over “Trailloop t.v.v. OIGO -#Monschau -147 dagen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s