runner’s high -#Monschau -136 dagen

Wie gisteren een beetje tussen de lijnen las, heeft misschien opgemerkt dat ik me nog eens aan een intervaltraining heb gewaagd. Mijn minst geliefde vorm van training, maar af en toe zet Tiny ze wel eens op m’n schema en dan voer ik ze toch maar braaf uit. Nou ja, braaf is misschien niet het juiste woord.

De intervaltraining van gisteren vond ik op papier alvast geen lachertje: 2 reeksen van telkens 1600 – 1200 – 1000 meter met amper één minuutje rust tussen elke interval. Pfew. Tempo moest zo rond de 4:55 min/km liggen en het 1000’tje aan 4:50. Dat is voor velen gewoon duurlooptempo, voor mij is dat dus “sprinten” in het kwadraat. Een eindje buiten mijn comfortzone dus.
Na een warming up van een kilometer vloog ik direct in m’n eerste versnelling van 1600 meter. Het was zwoegen maar het lukte. Die minuut rust duurde natuurlijk precies maar 10 seconden en dan werd het weer vliegen. Soit, de eerste reeks overleefde ik maar nipt. Dan toch maar eventjes 3 minuten rust genomen alvorens de 2e reeks aan te vatten. Ik besloot een beetje verstandiger te zijn en vooral op m’n ademhaling te gaan letten tijdens de versnellingen in de 2e reeks. En dat loonde. De eerste 1600 werd 20 sec sneller afgelegd dan de vorige. En ook de 1200 en 1000 meter gingen sneller. Een goeie ademhaling doet dus veel!

Voor de cijferfreaks, dit waren m’n tempo’s:

afstand tijd tempo min/km snelheid km/u
1,6 0:07:46 0:04:51 12,361
1,2 0:05:38 0:04:42 12,781
1 0:04:40 0:04:40 12,857
1,6 0:07:26 0:04:39 12,915
1,2 0:05:34 0:04:38 12,934
1 0:04:36 0:04:36 13,043

Nog niet zo slecht voor een slakje zoals ik, al zeg ik het zelf! 😉 En ik ging steeds sneller naarmate de training vorderde. De voldoening achteraf was eens zo groot!
Maar eigenlijk heb ik dus niet zo braaf mijn schema gevolgd. Tiny zal het me wel vergeven hopelijk.

Vanmorgen dan een herstelloopje ondernomen en dat was 200% genieten. De zon scheen volop en trachtte de koude te verdrijven (en dat lukte!). Muziekje op m’n hoofd en gewoon op gevoel gelopen. Ik verloor mezelf volledig in m’n muziek en gedachten en beleefde weer een heuse runner’s high. Ik was compleet weg van de wereld. Af en toe kwam er wel een helder moment en zag ik tot m’n verbazing dat ik plots op plaats B al was, terwijl ik precies net ervoor nog op plaats A (2 km terug) was. En het was zo erg dat ik op het einde gewoon m’n eigen huis voorbijliep en het eventjes niet doorhad. Oei, moest dus stoppen en eigenlijk wilde ik dat liever niet. Maar de tijd ontbrak om ook vandaag een langere training te doen. Het moest dus bij de 7 km blijven die ik er zonet op had zitten. Maar het waren 7 kwaliteitsvolle kilometers! En die runner’s high kan ik echt aan iedereen aanbevelen, heerlijk gevoel!

loseyourself

Advertenties

2 gedachten over “runner’s high -#Monschau -136 dagen

  1. hi Ruth,

    Heb me ook aan een blokjestraining gewaagd…. het zal nooit een hobby worden. Fartlek gaat me wel goed af maar ik ben ook van het type slak…. die komen er uiteindelijk wel. Jouw cijfers haal ik niet hoor… goed gedaan.

    groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s