buiten spelen -#Monschau -135 dagen

Dat ik nogal graag buiten “speel” zal ondertussen wel duidelijk zijn. Dat zit er bij mij van kindsaf in. Als kind was ik gewoonweg niet binnen te vinden. Als mini-ukkepuk woonde ik op den buiten (Keerbergen) en van zodra ik kon stappen, leefde ik op straat. Samen met alle buurkinderen.Van ’s morgen tot ’s avonds zaten we met z’n allen buiten te spelen en iedereen lette op elkaar. Toen ik op 6-jarige leeftijd van den buiten naar de grote stad (Antwerpen) verhuisde, was ik nog niet binnen te houden. Gelukkig was er in die tijd (meer dan 30 jaar geleden) nog ruimte om buiten te spelen. In Antwerpen woonde ik van m’n 6e tot 13e op de Linkeroever, dat toen gold als “den buiten” van Antwerpen, over ’t water. Daar hadden we vlak naast ons appartementsgebouw een groot stuk braakliggend terrein, dat mijn dagelijkse speelterrein was, samen met mijn twee beste vriendinnetjes. Sprinkhanen vangen, met de bal spelen, tikkertje en verstoppertje spelen. Langs de straatkant hinkelen, acrobatentoeren uithalen en gewoon hangen. Dat kon allemaal in die tijd. Nog geen sprake van een Dutroux, noch van menig verzuurde buurtbewoners die onze apestreken niet konden verdragen. Op m’n 13e verhuisden mijn ouders dan naar de drukke binnenstad op de Rechteroever en was mijn speelterrein plots één en al asfalt. Als prille tiener vond ik dat niet zo erg, want een andere wereld van winkels en de vele cinema’s (toen in Antwerpen hét van hét) op een boogscheut van m’n voordeur ging voor me open. Toen is mijn passie voor film ontwikkeld trouwens.

Dat braakliggend terrein waar ik mezelf als kind zo op kon uitleven, is natuurlijk allang volgebouwd, met aartslelijke appartementsgebouwen. Zowat elk bloot stukje grond is in die 30 jaar volgebouwd, daar op Linkeroever. En de uitbreiding gaat gestaag verder. Een betonnen omgeving, waar de kids van nu in moeten opgroeien en amper een vrij hoekje speelruimte nog te bekennen is. En die bouwwoede is natuurlijk overal in Vlaanderen zichtbaar. Als ik de burgemeester hier hoor zeggen dat in ons prutsdorp Boortmeerbeek nog een 1000 bouwgronden zouden moeten komen, dan begint mijn bloed te koken. Alsof elke grasspriet moet omgetoverd worden in een betonnen gedrocht. Wordt er zoveel geroepen om natuurbehoud en dat we met z’n allen wat milieuvriendelijker moeten leven…maar o wee als iemand daardoor zijn eigen bakstenen huis niet kan zetten. Zelf hebben we dus uit principe een bestaand huis gekocht, er zijn er al meer dan genoeg gebouwd in dit land.

Gisteren hoorde ik dan het verhaal van een verzuurde medemens die de komst van een speelhoekje in een park ergens in Vlaanderen tegenhoudt. “Discriminatie” noemt hij het, zo’n speeltuintje, want dat dient enkel voor kinderen en een park is er voor iedereen. Wat een bullshit. Alsof hij nooit kind is geweest en graag buitenspeelde? Bovendien voorziet het park in kwestie speciaal ingerichte gedeeltes voor zowel jong als oud, dus is er aan iedereen gedacht.
Ziek word ik van zo’n mentaliteit. Het is al triest om zien hoe weinig ruimte er nog over is om te spelen, hoe weinig groen er nog overal te vinden is. Kan onze Seppe ooit net zoals ik nog naar sprinkhanen gaan zoeken in het gras, net zoals ik destijds op de Antwerpse Linkeroever deed? Men is stilletjesaan bezig de kindertijd van onze kinderen af te nemen. Braaf zijn en stilzitten, dat moeten ze. Spelen en vrolijk zijn wordt afgestraft. Echt triest.

Gelukkig loopt het bij ons in Boortmeerbeek nog niet zo’n vaart. Oké, we hebben een bouwlustige burgemeester. Maar gelukkig is er ook een schepen van jeugd die wel buitenspeelruimte voorziet. Zo is er vorig jaar hier recht achter onze hoek op 300 m van onze voordeur een grote speeltuin gebouwd pal naast de sporthal, met klautertoestellen, schommels, speelhuisjes e.d. Onze Seppe kent de weg ernaar toe al als de beste! En gisteren was het “buitenspeeldag”, een initiatief van de Vlaamse Overheid en enkele kinder-tv-zenders. Ketnet en Nickelodeon lieten een zwart scherm zien ipv tekenfilms, opdat de kids uit hun luie zetel zouden komen en buitenspelen. Ook onze gemeente deed mee en pootte naast die speeltuin nog 4 springkastelen neer (voor de allerkleinsten tot de allergrootsten) en daarnaast werd nog het e.e.a. van buitenspeelgoed bijgeplaatst, kwam er een clown optreden en werden kindjes en masse gegrimeerd (wat onze Seppe niet wou laten doen). Ik hoef er geen tekeningetje bij te maken zeker? Het plezier droop er vanaf bij al die kids! Want buiten spelen is gewoon ongelooflijk plezant!

blog1

 

Advertenties

Een gedachte over “buiten spelen -#Monschau -135 dagen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s