lekker tempo -#Monschau -134 dagen

Wat was het weer een heerlijke training vandaag. Voor de verandering nog eens onder de middag gelopen en dat op een vrijdag, ipv naar de clubtraining. Reden was de verwachte vrijdagavonddrukte bij ons thuis. Normaal valt dat wel mee, omdat ’t ventje op vrijdag thuis werkt. Vandaag moest ie echter toch naar Brussel en kwamen opa en oma onze Seppe van school afhalen. En als die twee bij ons zijn, is het een en al chaos in ons huisje. Me dan afjagen met avondeten en zo om op tijd in de club te geraken…dat leek me niet zo’n goed idee. Gelukkig heb ik dan de mogelijkheid om gewoon onder m’n middagpauze te gaan trainen. Een pak relaxter! Maar wel moederziel alleen natuurlijk. ’t Is ’t één of ’t ander!

Opdracht van vandaag was een tempoloopje van een uur tegen een 10,5 km/u, en dat ging dus heerlijk! Al direct had ik het goeie tempo te pakken en ik kon dat moeiteloos volhouden tot het einde. Nog beter zelfs, het werd een gemiddeld tempo van 10,8 km/u (11,2 km in 62 minuten), een beetje te snel dus. Net zoals woensdag raakte ik weer helemaal verstrikt in een roes van jewelste en gleden de kilometers onder me door zonder dat ik het merkte. Zalig toch, die runner’s high.

M’n gedachten gingen uiteraard ook uit naar volgende week zondag. Dan zou ik nog iets rapper moeten lopen en dat over heuvelachtig parcours. Geen idee of me dat gaat lukken en er zullen geen traantjes vloeien als het niet lukt. Het is dan wel een uitdaging waar ik naar toe leef, maar er zijn erger dingen in het leven dan een PR niet kunnen verbeteren of niet kunnen opscheppen met een halve marathon-tijd onder de 1u50… In m’n ruime kennissen-kring van lopers merk ik soms een hele andere houding, zelfs enkelingen die depressief worden omdat ze op een training of wedstrijd een bepaald tempo niet hebben kunnen lopen. Het is niet voor iedereen weggelegd om e.e.a. te relativeren. Als je echter, zoals in mijn geval, eens een jaar hebt uitgelegen door blessures omdat je ook zo hard streefde naar doelen die net buiten je bereik lagen, dan komt die kunst tot relativeren quasi vanzelf. Nu ben ik blij dat ik kan lopen en volop kan genieten van die runner’s high. Wat maakt het uit of dat aan een tempo van 8 km/u of 14 km/u is, zolang het maar een lekker tempo is, dat je volop doet genieten van het lopen.

Komend weekend staat er trouwens eens géén looptraining gepland. Morgen een gezellig dagje vrijgezellenfeestje meemaken en zondag is het Pasen en krijgt het gezinnetje eens alle aandacht, met paaseitjes rapen en een familiebezoekje. Jep, mijn gezinnetje staat nog steeds één grote stap hoger op het prioriteitenlijstje dan het lopen…

journey

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op lekker tempo -#Monschau -134 dagen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s