Vlaanderens Mooiste Halve Marathon-verslag -#Monschau -125 dagen

Het zag er gisteravond allesbehalve veelbelovend uit. Heel de dag lopen hoesten, en ’s avonds voelde ik me hondsberoerd. Misselijk, buikpijn…Oorzaak van dat laatste lag mogelijk aan de kat. Ons Pooh, 17 jaar oud en wat op de sukkel, was plots ernstig ziek. Wij ermee naar de dierenarts van wacht en ’t beestje kampte met een ernstige darmontsteking. Dixit de dierenarts ook overdraagbaar op de baasjes. Hmmmppfff… Preventief een Enterol genomen en hopen maar dat we niet collectief met gans het gezin getroffen zouden worden in de komende uren.
En ’s avonds voelde ik me dus belabberd en begon ik te twijfelen of ik de volgende ochtend wel Zwalm zou halen. Op tijd bedje in en ’s nachts heb ik gezweet gelijk zot. Alle ellende uitgezweet en vanmorgen voelde ik me kiplekker! Oef! Enkel dat hoestje nog, maar dat voelde toch ook wat beter aan.

Dus toch op pad naar Zwalm. Na een goed uurtje rijden draaide ik het geïmproviseerde parkeerterrein vlak naast de sporthal op. Dat hadden ze alvast prima georganiseerd. In de sporthal zelf was het chaos troef. Er waren massaal veel daginschrijvers opgedaagd en dat had de organisatie blijkbaar stevig onderschat. Maar geen nood…start werd kwartiertje uitgesteld, zodat niemand nodeloos moest stressen. En verder was er op de organisatie niks aan te merken hoor. En zo kon ik eerst nog wat kletsen met Eddy, Joeri, Kristof, Veerle en Koen. Eddy en Kristof gingen ook voor de halve marathon. De anderen gingen voor de volle, moedig!

Kristof en ik zouden proberen samen te blijven en te gaan voor een tijd van 1u50. Voor mij zéér ambitieus. Mijn PR zat zo nog ergens rond de 1u53 (ben de exacte tijd vergeten). Vorig jaar in Tilburg liep ik nog 1u54 en toen viel ik bijna dood over de eindmeet. En dan was er nog het parcours van deze Vlaanderens Mooiste…Zwalm ligt middenin de Vlaamse Ardennen en daar zijn wel heel wat heuveltjes te bespeuren. Maar ja, wie niet waagt niet wint hé. Ik ging ervoor gaan en zien waar het schip zou stranden.

Onmiddellijk na het startschot konden we al direct goed ons tempo nemen en aanhouden. Het ging wel snel en ik maakte me de bedenking of ik niet hopeloos mezelf al aan het voorbijlopen was. Die duiveltjes in m’n hoofd maar gewoon de mond gesnoerd en positief gedacht…ik kan dit! De eerste heuveltjes kon ik zonder problemen oprennen. Tempo zakte wel telkens eventjes, maar bij de afdalingen kon ik dat weer goedmaken. Normaal moest ik rond de 5:10 à 5:15 min/km lopen voor een eindtijd van 1u50. Ik zat er meestal net onder, dus bouwde een beetje reserve op. Dat zou wel nodig zijn, want er kwamen nog een paar serieuze kuitenbijters aan. Na een kleine 5 km moest Kristof me helaas laten gaan, de vorm zat toch net niet goed genoeg. Jammer! Moest ik dus alleen verder op m’n odyssee. Ipod opgezet en gewoon doorgegaan. Rond km 7 kreeg ik echter m’n eerste serieuze opdoffer. Een helling waar ik me compleet op stuk liep. Het bleef maar bergop gaan en er zat een serieus hellingspercentage op. Hartslag sloeg tilt en ik moest boven echt effe bekomen en een paar honderd meter uitlopen. Km 7 en 8 waren dan ook de traagste van heel de wedstrijd. Nadien kwam er even een vlakker stuk en ook wat afdalingen en ik slaagde erin van weer helemaal te recupereren. Oef!

Aan de drankpost rond km 11 heb ik dan een eerste gelletje genomen. Begon het gevoel te krijgen dat m’n energietank wat aan het leeglopen was. Het bleek een goeie beslissing, want ik kreeg weer volop energie en kon blijven tempo maken en zelfs nog versnellen. De heuveltjes deerden me niet en bij de afdalingen vlamde ik naar beneden. Dan aan km 15 de volgende patat: een stuk stevig vals plat dat maar liefst een kilometer aanhield. Echt steil was het niet, maar het bleef ook hier maar weer bergop gaan. Ik heb echt luidop lopen vloeken en mezelf toeroepen dat ik moest volhouden, lol. Gelukkig was er na de top weer een drankpost en ik nam een tweede gelletje. Weer een goeie keuze. Ik herstelde heel snel en kon m’n tempo weer oppikken. Rond 16 km liep ik m’n eerste onofficiële PR van de dag… het 10 mijl-punt passeerde ik na 1u23min30sec, wat 2 minuten sneller is dan m’n officiële PR (vorig jaar gelopen in Lier). Dat was al een enorme opsteker en het gaf me moed om door te gaan. Maar ik had nog wel 5 km te gaan en nog geen 27 minuten om die tijd onder de 1u50 te halen. Tandje bijsteken dus en dat lukte. Km 19 liep ik zelfs aan meer dan 12 km per uur. En de finish…die haalde ik in een netto-tijd (zelf gemeten) van 1 u 48 min 55 sec!!

Doel van 1u50 dus meer dan gehaald, zelfs een minuut eronder. ‘k Hoef er geen tekeningetje bij te maken dat ik hier heel erg blij mee ben zeker? De mensen die me kennen, weten dat ik geen spel maak van PR’s en tijden, maar dit is de enige wedstrijd van het jaar waarin ik nog wel eens voluit wou gaan en als dat dan lukt, is dat natuurlijk heel tof. En die 1u50 is, net zoals de 50 minuten op de 10 km, zo’n grens die ik eens wou slopen. Dus blij dat dat gelukt is en dat we daar dan ook weeral vanaf zijn ;-). Maar vooral geeft het enorm veel vertrouwen voor de Monschau Marathon. Deze halve marathon kende een 200 hoogtemeters. Monschau kent er 700, de afstand is natuurlijk dubbel zo lang, maar ik ga hem uiteraard ook een pak trager lopen. Dat ik dit kon aan dit tempo, geeft me alleszins vertrouwen dat Monschau ook wel zal lukken, mits een pakje rustiger gelopen natuurlijk.

Na de wedstrijd trouwens niet stilgezeten. Snel gedoucht, frietje gestoken en dan naar huis gereden. Daar was ventje samen met zoon-lief stevige werkzaamheden in de tuin aan het uitvoeren (heel stuk afgraven, waar planten moeten komen) en ik ben nog een 3-tal uurtjes zwaar mee aan het zwoegen geweest. Het gevolg liet zich raden…rond 17u was ik geen sikkepit meer waard en begon ik sterretjes te zien…Ik denk dat er eentje vroeg in haar bed gaat liggen straks 🙂
suicidepace

Advertenties

7 gedachten over “Vlaanderens Mooiste Halve Marathon-verslag -#Monschau -125 dagen

  1. Supertijd Ruth… ik zei het al bij je commentaar op mijn blog. Dit is niet je PR verbeteren maar je PR slopen!! Je bent een inspirerend voorbeeld. Wel grappig dat je ook zo in de tuin bezig bent. Maar jij doet dat na en ik voor de wedstrijd…. zal dat het verschil zijn.

    groetjes,

    Dorothé

  2. Helaba zo goed zeg op een dergelijk parcours ! Lekker weertje en prachtige natuur. En de cijfertjes zijn heel positief he…. Heel goed bezig ! Volhouden en doorgaan

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s