tegen de schenen -#Monschau -106 dagen

Het is weer al te duidelijk dat we in een wisselvallig klimaat vertoeven. Gisteren 26°c toen ik naar huis reed, vandaag amper 7°c. Brrr….volgende week weer half België verkouden dus, hopelijk hoor ik daar niet bij.

Daarnet dus terug de winterkledij bovengehaald. Nou ja, ben wel in driekwarts loopbroek buitengewandeld hoor, maar daarboven had ik dan toch weer terug een thermische longsleeve aan en ook m’n buff weer rond m’n nek gedrapeerd. Grrr… In t-shirt en short is zo veel leuker.
De Buienradar voorspelde ook niks goed, dus de windbreaker ook maar weer van stal gehaald. Ik kan wel tegen wat nattigheid, maar wil geen ziek-worden riskeren.

Terug clubtraining vandaag dus, afgesproken met loopmaatje Christine. Ik was er niet 100% gerust in en dat had alles met een incidentje van gisteren te maken. Zoonlief Seppe vond het gisteren namelijk leuk om letterlijk tegen mama’s schenen te stampen. Knullie had zijn schoentjes nog aan (omdat ie heel de tijd over en weer van binnen naar buiten en omgekeerd liep), en kwam even knus bij mij op schoot zitten. Daar begon ie dan vrolijk met z’n benen te zwieren en een paar keer kwamen zijn hielen daarbij voluit op m’n schenen terecht. Auw! En eer zo’n kleuter soms doorheeft dat je cordate “neen!” ook effectief neen betekent want mama is boos aan het worden…tja, toen waren we al een paar stampen verder.

Om een lang verhaal kort te maken: vanmorgen voelde ik het in mijn rechterscheen toch wel even pikken. Een pijnscheutje af en toe. Ooit heb ik eens een spierscheurtje opgelopen door m’n scheenbeen te stoten tegen de hoek van het bed. M’n vrees was dus groot dat het weer van dat zou zijn en dat kan ik nu echt wel missen als kiespijn, met de Loop van Vlaanderen a.s. zondag op de planning.
Grote test dus daarnet bij mijn loopje samen met Christine en Patrick. Wat een opluchting toen ik na de eerste meters niets voelde en dat dat zo bleef gedurende de hele tocht. Pfew. Het werd trouwens weer een sublieme training. Het was wel berekoud, maar eenmaal opgewarmd had ik daar geen last van. Lekker keuvelen en genieten, 9,8 km in 61 minuten met een gemiddelde hartslag van 136 (ik was dan ook weer kalfjehéél véél aan het woord vandaag)…
Ook nog een mooi natuurtafereeltje gezien onderweg: 4 trotse mama-koeien met elks een ieniemienie-koetje (allé, kalfje dus) ernaast. Ze waren ons rustig aan het bekijken vanuit de wei toen we passeerden. Ik was gelijk helemaal ontroerd, hihi. Dat moederhartje van mij zeker?

Morgen lekker rusten en dan….Loop van Vlaanderen! Jiehaa!
timetrail

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op tegen de schenen -#Monschau -106 dagen

  1. Tiny zegt:

    Loop ze zondag!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s