Loop van Vlaanderen: verslag -#Monschau -103 dagen

Eindelijk even tijd om een verslagje neer te pennen van een heel fijne dag.
Al om half 7 moest ik uit mijn bed, op een zondagmorgen niet altijd zo evident. Net mijn havermoutpap met banaan verorberd of Dave stond al voor m’n deur. Samen in een dik uurtje gebold naar Oudenaarde, waar al dik 1,5 uur voor de start zowat alle parkeerplaatsen ingenomen waren. O jee…Zo druk al! Gelukkig had Dave de juiste reflex, draaide een steegje in en daar vonden we nog een paar vrije plaatsjes. Yes! Naast ons parkeerden dan ook nog bekenden Gilberte en Eddy, dat begon al leuk.

Op de Markt was het al een drukte van jewelste. Startnummer was af te halen in het Munthuis of zoiets en er stond al een rij tot buiten. Pfft….wat was me dat hier zeg. De laatste tijd ben ik wat gewoon geworden aan de gemoedelijkheid en rust van trail-wedstrijden en ik merkte dat deze drukte me al mateloos begon te irriteren. In die drukte kwam ik dan toch een paar bekenden tegen, maar helaas ben ik ook een aantal mensen compleet misgelopen en dat vind ik wel jammer. Wie ik in ieder geval toch snel vond was Heidi (Adelheid) en we besloten algauw deze loop samen te ondernemen, als training. Ook Running-on-Trails teamlid Michael was er en ik wist dat ook mede-teamleden Selena en Annemie ergens ten velde waren (maar die vond ik niet). Ons team was dus quasi compleet aanwezig vandaag.

Om 10u de start en weg waren we. Na een 2-tal km kwam al de eerste stevige klim. Een aantal mensen rondom begonnen al stevig te zuchten, maar wij haalden vlotjes die eerste klim. Een mooi golvend landschap gleed onder onze voeten door. Her en der een opstoppingske, dat heb je wel met die drukte.Rond km 5 zaten we een eerste keer compleet strop. Een passage met grote betonnen blokken dwars over het parcours, dat was wat moeilijk passeren met al dat volk.

file!

file!

In een afgesloten weide was het echt stevige file door poortjes aan beide kanten van de weide. Een Brabants trekpaard vond die drukte maar niks. En maar hinniken, alsof ie zei “van mijn erf!!”. Toen we de opstopping zagen, liepen we samen met een bende maar gewoon rondom de weide, dat ging prima. Collega Marc, die me in het begin voorbijliep, liep me plots weer voorbij…hij had maar liefst 5 minuten vastgezeten in die drukte, aiai.

Het glooiende parcours bood mooie vergezichten, dit was echt genieten! Alleen bleef het asfalt maar komen. Een paar kleine stukjes onverhard hadden we nog maar gehad, stukje bospad en dan dat weiland. Rond km 14 kregen we weer wat bos, op zo’n moment komt het kind in mij los hé. Eventjes een kort stukje single track, op en neer. Een kilometertje of 2 verder ook even een stevig stukje met trapjes, zowel omhoog als omlaag. Omlaag zoefde ik langszij langs die trapjes naar beneden en ik kwam twee grumpy old men tegen…een stelletje Hollandse knarren die liepen te zeuren over die ellendige trapjes en die steile hellingen…”nou joh, dat kan je nou toch niet hardlopen lopen hé, tsjongejonge”. Pfft…wat een zeurpieten, dat stuk vond ik nou net het leukste van heel de rit tot nu toe!

Rond km 17 kwam daar dan ineens de fameuze Koppenberg. Bekend van de Ronde van Vlaanderen. De aanloop viel nog mee, maar het duurde niet lang of iedereen ging wandelen, wij incluis. Hoe die wielrenners daar met hun fiets opgeraken, het is me een raadsel. Dit was echt steil! Twee mannen kwamen al lopend voorbij, dat ging niet veel sneller dan degenen die wandelden. Toch maar stappen dus, om onze krachten te sparen. Dat bleek een goeie beslissing, want eenmaal boven konden we direct het lopen weer hervatten.

stappen op de Koppenberg

stappen op de Koppenberg

De beentjes zaten nog steeds goed, maar ik kreeg last van een serieuze hongerklop. Het was nu eenmaal middaguur en ik heb nogal een klokvaste maag. Mijn maag voelde gewoon compleet leeg aan en begon te grommelen. Had rond km 12 al een eerste gelletje genomen, het tweede ging er toen ook aan. Gelukkig had ik aan een drankpost ook nog een energiereep genomen en heb me er dan op dat moment toch ook maar aan gewaagd om die op te eten. Ik had echte maagvulling nodig. De reep smaakte zo goor als maar zijn kon, maar zorgde wel voor de vulling die ik nodig had. Ik kreeg terug energie, het dipje ebde weg.

Vanaf km 20 ging het ook zo goed als volledig downhill. Wat een luxe! Vlammen naar beneden (nou ja, vlammen is wat veel gezegd). Heidi kreeg het in de laatste kilometers nog wel eventjes lastig en moest af en toe wat stappen. Onder het motto “samen uit samen thuis” sleurden we elkaar er gewoon doorheen en liepen samen onder de finishboog door. Wreed content van onze prestatie🙂

blij aan de finish

blij aan de finish

Wat ik vond van deze Loop van Vlaanderen? Alvast proficiat aan de organisatie, want met zo’n toeloop (bijna 3000 deelnemers over alle afstanden) is dat toch niet evident om organiseren. Alles verliep gesmeerd, ook achteraf met de pendelbus naar het sportcentrum (voor de douches) en zo. Er waren best wel veel verzorgingsposten onderweg, maar ik maakte daar geen gebruik van (enkel dan voor een reepje mee te nemen). Ik had zelf voldoende drank mee.
Het parcours was heel mooi, maar zoals ik al aanhaalde vond ik dit de naam trail niet waardig. Qua hoogtemeters was het wel de moeite (+400 m) en op dat vlak kan je het ook niet een gewone stratenloop noemen natuurlijk. Een semi-trail dan of zo? Ongeveer 3/4e van het parcours was asfalt of kassei, daarbuiten dus een paar korte stukjes onverhard en enkele leuke passages door het bos.
Voor mij in ieder geval een perfecte training voor Monschau (da’s tenslotte ook geen trailmarathon, wel een natuurloop grotendeels op asfalt, met heel veel hoogtemeters). Goed voor één keer. Laat de massa er volgend jaar maar terugkeren, ik zoek me dan weer wat rustigere trailruns uit🙂

P.S. De twee onderste foto’s zijn niet van mij, wel van Adelheid en haar man Thierry🙂
Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, wedstrijden en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Loop van Vlaanderen: verslag -#Monschau -103 dagen

  1. Trails. semitrails, natuurlopen hoe je ze ook noemen wilt ik denk dat ze toekomst hebben.

  2. Gunther DC zegt:

    Allemaal heel herkenbaar, doe mij toch ook maar een kleinschalige trail😉

  3. Mooie foto, Ruth! Je staat er stralend op!

  4. Esther zegt:

    Hoe je het ook wilt noemen, je hebt genoten, daar gaat het om. En volgens mij is het een loopje om alvast met potlood te noteren in de agenda van volgend jaar, zoals ik het lees, een erg mooi loopje.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s