flanellen benen -#Monschau -97 dagen

Toen ik enkele weken geleden m’n planning doorgaf aan Tiny, zodat hij ermee rekening kon houden in m’n vervolgschema, was ik wel zo slim om er ook bij te vermelden dat ik op 4 mei naar een trouwfeest zou gaan. Tiny hield er rekening mee, gelukkig maar. Vanmorgen dus geen duurloop van dik 2 uur op m’n schema. Ik hoefde slechts 45 à 60 minuutjes rustig te joggen deze morgen. Ging ik daar voor vertrek nog lichtjes over (wat is nou 45 minuten)…na 5 minuten joggen begon ik al reikhalzend uit te kijken naar het einde van het toertje.

Verklaring zit vermoedelijk in de liters champagne die ik gisteren achterover heb geslagen. Hoeveel glazen het waren? Geen idee. Maar het waren er wel een aantal, gevolgd door nog een glaasje wijn. Maar braaf als ik ben, na 20u ’s avonds heb ik geen druppel alcohol meer aangeraakt en met de tonnen eten die ik dan nog heb binnengeslagen, het dansje dat ik op de dansvloer geplaceerd heb en het pak frietjes dat om 1u ’s nachts dan nog vlotjes binnenging, was ik tegen iets voor 2 ’s nachts wel weer nuchter om mezelf en ventje weer heelhuids thuis te krijgen. Rond 3u in bed en om 9u was bibi alweer op. Oma (mijn ventje zijn ma dus) was blijven slapen en was gelukkig vanmorgen ook opgestaan om nog voor Seppe te zorgen. Leve oma!

Bij het opstaan had ik toch direct maar mijn loopplunje aangetrokken, zodat ik die hindernis al niet meer moest nemen in de loop van de voormiddag. Om half 11 achtte ik mezelf dan echt in staat om te vertrekken…. En dat verliep dus niet van een leien dakje. Mijn benen waren met geen stokken vooruit te krijgen. Ik had het gevoel dat er in plaats van bloed nog pure champagne door m’n aders stroomde. Het was harken en sleuren, hartslag ging direct richting 140 (ipv 130). Jawadde. Ik had express een route aangevat, waar geen cut-offs in zijn. Zo moest ik wel heel de toer lopen, een kleine 9 km. Normaal niet iets waar ik mezelf op kapotbijt, maar tja, ’t kan niet altijd van een leien dakje lopen zeker. Al bij al heb ik me er goed doorgeslagen en daar had ik de zon en het schitterende weer aan te danken. Met het zonnetje op m’n snoet heb ik me vooral toegelegd op genieten en geprobeerd van de flanellen benen te negeren. Dat lukte redelijk. De 9 km volbracht in 56 minuten, gem. hs 137. Niet zo slecht dus.

stop

De “kater” was alleszins volledig verdwenen tegen dat ik weer aan m’n voordeur stond. Zelfs zo verdwenen dat het nog een mega-productieve tuinwerk-dag is geworden. Plantencentrum in Putte geplunderd en 45 bloemende planten neergepoot in onze grond en bloembakken. Zowel van voor als achter is er nu heel wat kleur, zalig. Ondertussen heeft ventje zijn monsterkater (die is gisteren blijven doordrinken na 20u) verjaagd door ons kiezelterrasje vanachter verder af te maken en yes…’t is af! Nu enkel ons bistrosetje nog ineen knutselen en we kunnen ook vanachter in onze tuin wat gezellig zitten – in de schaduw (op ons terras vooraan roosteren we helemaal gaar wegens continue volle zon van 11u ’s morgens tot ie onder gaat). Ik probeer vooral nog niet te veel te denken aan de tonnen onkruid die ik nog moet wegkrijgen, en liefst niet allemaal met vergif want da’s niet zo fijn voor het milieu. Da’s een karweitje voor de komende weken nog. Zo blijven we maar bezig!

De komende week is sowieso een rustig weekje, want yes…zondag staat de volgende trail alweer op het programma: de Koning van Spanje-trail in Gulpen (NL). Een klepper van 31 km, slik!

 

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op flanellen benen -#Monschau -97 dagen

  1. Ongetwijfeld was en een leuk feest. Uiteindelijk de korte training dan ook nog;-) En zondag zien we wel weer aan!!

  2. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    In dat boek over suikers wat je destijds volgde staat dat het 3 weken duurt voordat je alle sporen van alcohol uit je lijf kwijt bent, dus ik vind het niet gek dat je flanellen benen had vandaag. Prachtige uitdrukking trouwens. Zelf pas ik erg op met alcohol omdat het de temperatuurregeling bij mij heel erg in de war stuurt. Dat is ook een beetje hormonaal bepaald. Mannen hebben dat minder dan vrouwen (van een zekere leeftijd😉

    Verder is tuinwerk best zwaar (wij zijn er ook druk mee) en dat kost ook flink wat kracht.

    groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s