stokkenloper -#Monschau -10 dagen

Afgelopen zondag liep ik voor de eerste keer met stokken, ook al red je het in de Ardennen uiteraard prima zonder die dingen. Reden dat ik ze bij had, is mijn grote uitdaging voor 2014: de Mont Blanc Marathon. Van zowat iedereen die ik ken en deze marathon al uitliep, kreeg ik als tip hem te lopen met stokken. Dus tja…daar dan toch maar eens mee beginnen oefenen hé.

stokkenBegin juli kocht ik in de Decathlon deze exemplaren, de Quechea Forclaz 500 Light. Amper 20 euro per stuk, dus ben geen fortuin kwijt. Tot mijn grote plezier vertelde Michael zondag dat hij krak dezelfde stokken heeft. Oef, als zo’n ervaren trailer ze heeft, zullen ze wel niet zo slecht zijn.
Zondag stond me dan de uitdaging te wachten er ook effectief mee te lopen. Klungelig als ik ben, liep het in de eerste meters al bijna mis. Aan het frummelen aan m’n Suunto en tegelijkertijd vergeten dat ik in mijn handen stokken vasthad…ik raakte met mijn benen al verstrikt in die dingen en ging bijna tegen de vlakte. Gelukkig liep ik op dat moment helemaal achteraan en had mijn gezelschap het niet gezien.
Daarna vergat ik nog herhaaldelijk dat ik gevaarlijke wapens meehad, m’n lotgenoten moesten af en toe dus eens uitkijken dat ze geen punt in hun oog of dergelijke kregen. Het strekt wel als compliment naar de stokken toe, dat ik ze vergat: ze waren dus geen hindernis in de zin dat ze zwaar begonnen doorwegen of me echt hinderden op pad. Integendeel, de stokken lagen soepel in m’n handen en wegen bijna niets (ook niet als ik ze allebei even in één hand nam bij een afdaling of zo). Toen ik ze even doorgaf aan Kristof, miste ik ze zelfs een beetje, alsof ik een zekere houvast kwijt was. Het feit dat het ook weer bergop ging, deed me rap die stokken zelfs terug vragen.

Met andere woorden: ik ben verkocht. Toch voor wat het bergop-lopen betreft. Er is echter nog héél véél werk aan de winkel, want mijn techniek was rampzalig. Ik kreeg heel wat tips onderweg van Michael en Tom, beiden ervaren stokkenlopers, maar op dat moment lukte het me nog niet die tips mooi in de praktijk om te zetten. Ik merkte wel dat het naar boven stappen/lopen beter ging dankzij de stokken en dat ik het ook beter kon volhouden tot op het einde van de rit. Ook Veerle merkte op dat ik toch wel met een mooi tempo naar boven bleef gaan. Naar beneden heb ik geprobeerd, maar ik wist me helemaal geen houding te vinden met de stokken. Dus op de duur nam ik ze dan maar gewoon vast en liep/schoof ik gewoon zo naar beneden.
Ik merkte wel dat mijn armen stevig aan het werk waren, tegen het einde voelden m’n bovenarmen en schouders wat pijnlijk aan. De volgende dag was ik zelfs lichtjes stijf in armen en schouders. Een goeie training dus voor spieren die ik anders nauwelijks train.

Volgende try-out wordt waarschijnlijk in Renesse bij de Trail by the Sea (tenzij die amper hoogtemeters kent, moet ik nog nakijken), ofwel in Diest op de WLOB-trail. Vermoedelijk gaan stokken daar heus niet nodig zijn, maar het is dan ook maar als oefening voor Mont Blanc. Het spreekt voor zich dat het komende jaar alles wat hardlopen en trails betreft in het teken zal staan van die magische marathon.

shutterstock_118823428

Op Mudsweattrails vond ik onderstaand artikel, geschreven door topper Gideon, over lopen met stokken, dat ik graag hier repost. Het artikel bevestigt trouwens mijn gevoel dat ik had bij het afdalen!

Stokken, In de langere bergtrails zijn ze niet meer weg te denken. Bij wedstrijden als de UTMB gebruikt wel 90% van de deelnemers ze. En velen gebruiken ze inefficiënt of verkeerd.  Dus waarom, wanneer en hoe worden ze gebruikt? 

Is er een verschil tussen de wandelaar en de trailer tav stokgebruik?
De wandelaar,met een statische pas, haalt voordeel uit zijn stokken bij de afdaling; door op z’n stokken te leunen vangen ze een deel van de belasting spieren en gewrichten op. Bij stijgen nemen de armen wat arbeid van de benen over.

Een trailer gebruikt ze alleen bergop. Bij goed gebruik kunnen zo de arm en romp spieren ruim 15 % van het werk van de beenspieren overnemen. Dit resulteert in uitstel van vermoeidheid in de benen waardoor een bepaalde snelheid veel langer kan worden volgehouden.

Ga je sneller door het gebruik van stokken?
Nee, je snelheid wordt in de eerste plaats bepaald door je cardio-vasculair vermogen, dat verander je er niet mee. Wel houd je een bepaalde stijgsnelheid langer vol. Je verval in snelheid wordt zo minder en dus kan je een betere eindtijd lopen. Aangezien je bepaalde spiergroepen minder belast heb je ook minder hersteltijd nodig. Bij meerdaagse trails kan dit ook een groot voordeel zijn.

Waarom gebruik je stokken liever niet bij het afdalen?
Goed en snel afdalen is een technische kwestie. Een hele korte pas, bekken licht naar voren, je armen helpen bij de balans. Als je met stokken bergaf rent, ga je grote passen maken met je bekken teveel naar achter en blijkt het afdalen dus belastender voor spieren en gewrichten.

Afdalen met een goede techniek kost minder energie dan corrigeren en ‘klappen opvangen’ met stokken. Als je een moeizame afdaler bent kunnen ze hierbij wel nuttig zijn. Bij gladde, steile afdalingen kun je ze gebruiken om je balans te bewaren. Polslussen bij afdalen altijd afdoen.

Wat zijn de nadelen ?
Gevaar voor letsel bij jezelf en anderen, dus:

  • Bij de afdaling altijd de polslussen afdoen!!!! Dit om extra letsel bij eventuele valpartijen te voorkomen. Je kan ze losjes in 1 hand houden, op je rugzak binden of opbergen tussen je rugzak en je rug.
  • In de drukte voor en na de start; Bij voorkeur (ingeschoven) in één hand met de punten naar voren. Zo heb je het minste kans er anderen mee te verwonden. Een paar kleine stukjes tuinslang om de punten te beschermen is nog beter.

Tijdverlies als je ze steeds op je rugzak vastmaakt.

Als je met stokken loopt zijn bidons onhandig, een drinkzak met slang is dan praktischer.

Wanneer ga je ze gebruiken?
Dat is voor iedereen verschillend en afhankelijk van:

  • de lengte van de trail,
  • het totale hoogteverschil, het aantal hoogtemeters per kilometer en het profiel (weinig lange hellingen of heel veel hele kleintjes)
  • en uiteraard je eigen ervaring en klimcapaciteiten.  Bij de een is dat  35 km met 1.200 hoogtemeters. Voor de ander pas bij 50 km met 3.000 hoogtemeters. Een ervaringskwestie dus.

Welke stokken komen in aanmerking?
Vermijd de superlichte, klein opvouwbare aluminium stokken; ik heb er al vele zien breken. De invloed van het stokgewicht is vrijwel niet meetbaar in het energie verbruik, zolang je onder de 600 gram voor een paar stokken blijft.

In praktijk blijkt dat maar heel weinig trailers de stokken inschuiven bij de afdaling (in ieder geval bij lange afstanden). Je kan dan dus net zo goed niet inschuifbare stokken gebruiken. Het scheelt iets in gewicht en je weet zeker dat ze niet spontaan iets inschuiven.
De goedkoopste stokken hebben een schroefkop als punt; snelle slijtage. Goede stokken hebben een scherp hardmetalen puntje; hierdoor heb je heel weinig kans op wegglijden. De ‘schoteltjes’ zijn in de bergen, zolang er vrijwel geen sneeuw ligt overbodig. Welke hangrepen (schuin naar voren of recht) is een persoonlijke kwestie. Sommige stokken hebben, in plaats van polslussen, makkelijk aan te koppelen handschoentjes; comfortabel maar wat doe je als het zo koud is dat je echte handschoentjes nodig hebt ?  Bij het gebruikelijke knoeien met cola, gels & sportdrank wordt het snel een plakkerig gedoe.

Welke lengte moeten ze zijn?
De trailrunner gebruikt langere stokken dan de wandelaar. De lengte voor de trailer is van de grond tot aan je borstbeen, dan wel tot aan de onderkant van je oksel. De geroutineerde langlaufers tussen de trailers haal je er zo uit, zij hebben vaak nog langere stokken.

Moet je er mee trainen?
Alles wat je in wedstrijden wil gebruiken zal je in training moeten oefenen. Dat geldt ook voor het gebruik van stokken. Het vraagt extra inspanning van arm en romp spieren dus die moeten daar aan gewend zijn. Een crosstrainer (in z’n zware stand) is een goed trainings  apparaat voor je spieren; maar het qua techniek draagt het niets bij. Belangrijk is dat je routine en automatismen kweekt.

Hoe gebruik je ze efficiënt?
Met een stok duw je af, dat betekent dus dat de punt nooit ‘voor’ je voeten staat. Je zet ze er naast je voet neer op het moment dat je je voet neerzet. Ze gaan dus mee in het natuurlijke ritme van je armen en benen. Terwijl je bergop zonder stokken juist kleinere passen maakt, maak je met stokken juist grotere passen dan normaal, je voet hierbij goed afrollen. Een langere pas is uit oogpunt van energieverbruik efficiënter.

Bij extreem steil terrein, grote rots blokken, kun je ze tegelijkertijd voor je neer zetten om je er aan op te trekken.

Bekijk ook deze video over hoe bergop te gaan met stokken ter ondersteuning van dit verhaal.

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, materiaal, trail en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s