Vacance in France (final) -#Monschau -8 dagen

In het vorige deel ben ik nog één stukje kust vergeten, besefte ik na het posten. Vooraleer ik hier over wat stenen begin te zeveren, dus nog één stukje woeste zee.
Een 40 km ten westen van Saint-Malo ligt Cap Fréhel en het Fort la Latte.

Cap Fréhel is een bescherm natuurgebied verklaard, bekend om zijn steile rotswanden en als broedplaatsgebied van talrijke vogelsoorten. De rotswanden zijn tot 70 meter hoog, spectaculair zicht verzekerd. Met een buggy rondstappen op de roodachtige granieten stenen is niet evident, vergde wat evenwicht en zorgde ervoor dat we Seppe noodgedwongen vastgespten met de riemen om te voorkomen dat ie eruit tuimelde wanneer de buggy weer achter stenen bleef vasthaken. Hem laten loslopen vond ik een groter risico, hij is nogal een losgeslagen projectiel soms. Maar buiten dat enige ongemak, was Cap Fréhel een mooi plekje om te bezoeken, even neer te zitten en te genieten van het prachtige zicht.

Vlakbij Cap Fréhel ligt dan het Fort la Latte: een kasteel daterend uit de 14e eeuw, gebouwd op het puntje van een landtong, met kliffen langs beide zijden. Een stevige vesting dus, gebruikt tijdens de 100-jarige oorlog om de Engelsen tegen te houden. Het kasteel ademt heel wat geschiedenis uit, het is dan ook vrij goed bewaard gebleven (mits wat restauratiewerken). Via talloze trappen kan je tot in de bovenste toren klimmen, binnenin de toren is een klein beetje museum gemaakt dat verwijst naar het Middeleeuws verleden. vanuit het kasteel heb je trouwens zicht op Cap Fréhel (en andersom dus ook).

DSC01262DSC01288DSC01289DSC01297DSC01303DSC01307

En dan nu wat anders:

Bretagne herbergt nog heel wat restanten uit de prehistorie. Deze restanten bestaan o.m. uit grote stenen of monolieten (menhirs) en oude grafkelders (dolmen of hunebedden). Het is nog steeds een raadsel hoe die stenen er allemaal geraakt zijn. De meeste menhirs zijn ook in een patroon gezet, vermoedelijk zijn ze een soort van kalender of zonnewijzer.
De eerste menhir die we tegenkwamen, was ineens ook één van de grootste van Bretagne. In Dol de Bretagne (op 20 minuutjes rijden van Saint-Malo) staat de Menhir du Champ-Dolent. Deze monoliet is meer dan 9 meter lang.  Met z’n 125 ton gewicht is het een compleet raadsel hoe ze die steen in de pré-historie hebben rechtgekregen. Talloze legendes doen dus de ronde (zoals dat ie gewoon recht uit de hemel is gevallen).

DSC00902DSC00910

Verder landinwaarts, een eindje voorbij Rennes, kom je het prachtige hunebed La Roche aux Fées tegen. Een prachtig exemplaar van zo’n 20 meter lang, daterend van ong. 3500 v. Chr.  Rotsblokken die opeen gestapeld zijn, op sommige plaatsen lijken ze maar met één puntje op een andere steen te rusten. De naam komt van de legende dat feeën ervoor gezorgd zouden hebben dat de stenen op deze plek zijn geraakt en zo mooi op elkaar gestapeld.
Absoluut de moeite om te zien, weliswaar in combi met nog een andere uitstap, want je bent er hoop en al een half uurtje mee kwijt ter plaatse.
Onze Seppe doopte dit hunebed trouwens om tot piratenschip en ging er zogezegd een dutje in doen op het piratenbed (één van de omgevallen stenen binnenin). Zot ventje.
DSC01901DSC01915DSC01918DSC01924

En dan is er in het Zuiden van Bretagne nog Carnac. Wereldberoemd omwille van de diverse velden met menhirs. Duizenden zijn er opgesteld, in verschillende patronen opgesteld. Vermoedelijk zijn deze monumenten verbonden met prehistorische sjamanistische rituelen. Onderzoek wees uit dat ze zo rond 5000 v. Chr. werden gebouwd, waarmee ze de oudste bouwwerken in Europa zijn. Verder zou onderzoek hebben aangetoond dat rituelen rond de zon en de maan te linken zijn aan de vorm van de cirkels en patronen. Rond 400 v. Chr. kwamen dan de Kelten, die gebruik maakten van de monumenten voor hun religieuze ceremonieën.

Het vergde voor ons een lange rit van meer dan 2 uur, maar dat hadden we er wel voor over. De sites zijn echt wel indrukwekkend om zien. We hebben de drie grootste velden bekeken en afgestapt en zijn dan doorgereden naar Locqmariaquer. Dat ligt op een kwartiertje rijden van Carnac. Hier zijn twee dolmen te bekijken en een gigantische menhir die op zijn kant ligt. Deze site viel wel een beetje tegen, omdat ze zo klein bleek en we er toch best wel veel inkom moesten betalen (de overige sites niet). De twee dolmen zijn van buitenaf gezien ook maar een stapel stenen. De dolmen werden dus begraven, om niet herkenbaar te zijn voor de vijand. In één dolmen konden we wel binnen en van binnenuit was wel dit wel indrukwekkend om zien.

DSC01377DSC01391DSC01419DSC01421

Na dit stapje in de geschiedenis, reden we nog even door naar Vannes, om naar de grote vlindertuin te gaan. Duur! Dus beetje tourist trap, ook al zaten er veel vlinders. Echter geen 14 euro per persoon waard…

Tot daar mijn verhaal over onze fijne vakantie in Bretagne. Ons volgende vakantie’tje staat al voor de deur: de Eiffel natuurlijk, met Monschau als centrale bestemming Smile

Dit bericht werd geplaatst in algemeen en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s