rustig sjokken

Na maanden intensief een trainingsschema te volgen, geniet ik nu van twee rustige herstelweken. Dat staat trouwens ook op mijn schema, dat ik nog altijd slaafs volg. Het gaat dus traag en het duurt allemaal niet wreed lang, die trainingen dezer dagen. Zondag liep ik amper een uurtje, vandaag was dat niet anders. Wat moet je daar dan over vertellen hé.

Awel, zondag was het een uitgeregende editie. Een zondag vol met plannen, ’s middags afgesproken met loopvriendjes (waarmee ik niet mee ging lopen, omwille van veto van mijn wederhelft), voor een gezellige hap en drankje bij één van hen thuis. In de namiddag dan nog naar de Schotse Dagen, vlakbij het huis van dat loopvriendje (kwam dus goed uit). Ik moest m.a.w. wel ’s morgens vroeg erop uit om te gaan lopen. Net toen ik de deur achter me dichttrok, besloten de hemelsluizen zich volledig open te zetten. Binnen de kortste keren was ik doorweekt. Terwijl ik rustig de kilometers afmaalde, hoopte ik dat de regen zou minderen, maar het werd alleen maar erger. Niks aan te doen buiten gewoon keinat te worden. Niet mijn favoriete omstandigheden. Als brildrager is regen een merde, zelfs met een petje op. Lenzen verdraag ik niet, dus ben op dat vlak wat gedoemd. Maar verder is regen natuurlijk geen ramp, alleen een beetje koud op den duur.
9,8 km in een uurtje was het resultaat. Zeker niet slecht in deze herstelweken.

Vandaag dan naar de joggingclub getrokken. Had me voorgenomen van niet met de snelle mannen mee te gaan. Helaas was er buiten die snelle mannen alleen maar ultratraag volk, maar gelukkig ook de mama van loopmaatje Christine. Zij loopt rustig, maar nu ook niet te traag. Samen liepen we de eerste drie kilometer, aan een relaxed tempo van een 9 km/u. Toen scheidden onze wegen zich. De mama koos voor de kleine toer, ik wou toch een langer stukje lopen. M’n Ipod opgezet en aan een 10 km/u m’n weg verder vervolgd. Even het stukje bos doorgelopen en op m’n terugweg richting dorp, kreeg ik onverwacht gezelschap: twee prachtige hertjes staken plots vlak voor mij het pad over en doken het bos in. Wow! Wist zelfs niet dat we zulke prachtexemplaren los hadden rondlopen in Boortmeerbeek. Helemaal happy huppelde ik zelf weer verder richting thuis. 9,6 km in een uurtje tijd, meer moest dat niet zijn vandaag.

Vrijdag nog eens een uurtje en dan staat er zondag al een wedstrijd op de planning. Klein Willebroek Loopt, een gezellige jogging in Klein-Willebroek (duh). Ik doe de 13 km mee, maar niet met de intentie van door te lopen. Gezelligheid primeert!

shutterstock_86664208

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training, voorbeschouwing wedstrijd en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op rustig sjokken

  1. Best wel eens lekker om een rustig schema te hebben. Hersteltijd is belangrijk.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s