off the beaten track – poging 2

Vandaag een dagje recup en dat startte ik natuurlijk weer al lopend. Op m’n schema stond een tempoloopje van een uur. Ik had een gekende route in m’n hoofd, via Hever naar de Dijle, zo naar Rijmenam en dan via het dreef-gebied weer naar huis. Tot ik na 1,5 km, vlak voor Hever-dorp plots een paadje ontwaardde (1), dat me nog nooit eerder was opgevallen. Dat paadje bleek onderdeel te zijn van een route, de Pikhakenwandeling. Alleszins een veilige optie om bordjes te volgen, leek me. En ja hoor….een zalig stukje door een bos, dat ik dat nog nooit eerder ontdekt had!! Eventjes een lusje gelopen in dat bosje en dan de bordjes van de wandeling gevolgd. Wat bleek: ik kom daar ineens in een wei terecht, moest een vlonderpad over en in de verte zag ik ineens daar mijn poortje! (2) Dat poortje dat ik woensdag vanaf de andere kant benaderde en waar ik toen in verkeerde richting mijn weg vervolgde. Vanaf daar even op bekend gebied, doorheen de velden, op pittige paadjes. Net voordat het pad weer zou overgaan in weg, terug een bordje van de wandeling. Het ging scherp naar links (3) en ik kwam terecht op een superleuke single track, doorheen hoge begroeiing. Ik ging effe volledig op in de natuur. Na een paar honderd meter kwam ik dan terecht op de Dijle-dijk. Daar liet ik de wandelbordjes voor wat het was, en sloeg rechtsaf richting Rijmenam, met het idee mijn aanvankelijk geplande route vanaf daar op te nemen.

Maar ja, ik was dan toch op avontuur, dus dacht ik…laat ik vanaf de Dijle dat GR-pad richting Boortmeerbeek-bos maar eens zoeken. Ik wist echter totaal niet waar dat pad aan de Dijle zou uitkomen en sloeg dan ook maar het eerste pad in dat ik tegenkwam. De Dijle kronkelt daar namelijk gelijk zot en ik had er al meer dan een half uur opzitten. Moest dus een beetje opletten dat het geen duurloopje van 2 uur ging worden, of er zou er thuis ene ongerust worden. Dat eerste pad dus maar in en er volgde een mooi paadje dat een bos inleidde. (4) Daar kwam ik een oude ijzeren poort tegen, maar geen nood…die stond open, dus ging ervan uit dat het publiek domein was. Daarachter opende het paradijs zich voor mijn ogen: een prachtig bos/park, met zelfs nog twee bunkers uit den oorlog (er liggen er verschillende aan de Dijle), een heerlijk zacht bemost pad doorkruiste dit domein, zalig om te lopen. Na een paar honderd meters ontwaardde ik een opening in het bos en daar stond een kasteel. Oh oh…zat ik hier toch niet weer op privé-domein zeker! Rap terug achter de bomen en het pad verder gevolgd in de hoop dat ik aan de andere kant van het domein er wel weer uit zou kunnen. Dat was best een stukje lopen (een 600 meter), via een slingerend pad doorheen het beboste domein. En ja hoor, daar kwam ik weer een oud poortje tegen, maar helaas: potdicht! Met kettingen dichtgemaakt en ik kon er langs geen enkele kant langs. Dan maar die hele weg weer terug, hopend dat er geen oude woeste kasteelheer met een jachtgeweer achter me aan zou komen…Veilig en wel geraakte ik weer buiten dat domein en ging ik eventjes weer voort langs de Dijle. Ik vond echter niet direct het GR-pad en besloot dan maar via bekendere wegen weer huiswaarts te keren. Dat ging dan eventjes een kort stukje de baan op, dan het stukje GR-pad dat ik al wel wist zijn en Boortmeerbeek-bos door. Via het Dreef-gebied ging het dan huiswaarts, maar ik wou toch hier ook nog even een stukje vinden dat ik ooit drie jaar geleden op een wandeltocht eens gepasseerd was. Ipv mijn vertrouwde pad te blijven volgen, sloeg ik een ander pad in dat normaal aan de voetbal uitkomt. Maar daarvoor is er ergens een klein paadje dat je gemakkelijk mist omdat het gewoon overgroeid is, heb ik nu gemerkt. Gelukkig stond er een klein bordje van weer een andere wandelroute, dus mezelf in het hoge gras gesmeten en geprobeerd een paadje te ontwaren (5). Ook dit was een leuke verrassing, een fijn single trackje van zo’n 400 meter waar ik me helemaal niet aan verwacht had.

trailbmb2

Uiteindelijk 10,6 km gelopen, waarvan de eerste 1,5 km op asfalt, halverwege nog een 600 meter en dan helemaal op het einde nog 1 km. Dus we gaan er nog geraken, om het asfalt zo ver mogelijk terug te dringen op m’n duurloopjes!
Het was alleszins alweer een heerlijke training vanmorgen!

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, training en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op off the beaten track – poging 2

  1. Luc zegt:

    Toch bizar hoe mensen kunnen verschillen. Jij zoekt de bospaadjes en het onverhard op, ik probeer die zoveel mogelijk te vermijden🙂 Op mijn vast parcours heb ik een 3 km lang stuk onverhard, ongeveer 3 meter breed met daarnaast een 1 m breed fietspad in asfalt en waar loop ik dan ? Juist, op het fietspad. Maar wat maakt het uit zolang we maar plezier hebben van ’t lopen ?

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s