verder ontdekken

Na een leuk druk weekend in het gezelschap van zo’n 3500 enthousiaste scoutsleiding, was ik gisteravond best wel moe. Wederhelft idem dito en Seppe die lag al helemaal vroeg onder de lakens, na zo veel plezier in de Kempense bossen. Met het ventje nog een flesje schuimwijn gekraakt, om te klinken op het einde van de vakantie (snif) en de start van het nieuwe schooljaar.
Gelukkig had ik vandaag nog een dagje recup gepland. Een uurtje langer slapen, dat deed deugd. Seppe moest er dan ook niet supervroeg uit voor zijn eerste schooldag. Die hernieuwde kennismaking met school verliep ongelooflijk vlot. Geen tranen, geen gezeur, niet als velcro aan mijn benen komen hangen. Onze knul is letterlijk en figuurlijk gegroeid de afgelopen weken. Plezant om zien!

Met Seppe op school afgezet, kon ik daarna aan mijn lange duurloop beginnen. Normaal op zondag, nu dus verschoven naar maandag. 90 minuten op de planning, waar ging ik mezelf nu naartoe laten drijven? Ik besloot niet té avontuurlijk te worden vandaag, dus startte ik met een vertrouwde route. Naar het bos gelopen, doorheen het stukje natuur dat ik vrijdag had ontdekt. Na het bos, de GR-route opgelopen en ditmaal ook dat pad verder gevolgd, waar ik het tot nu toe links had laten liggen. Ik wist dat ik wel zou uitkomen aan de Dijle (rivier), maar hoe het pad ernaartoe zou leiden wist ik niet. Dat bleek een mooie verrassing te zijn: eerst een stukje weiland, maar dan ging het scherp naar rechts en draaide het pad een bosje in. Een paar honderd meter single track en vervolgens dook het pad een maïsveld in. Langsheen het maïsveld ging het zo de Dijledijk op. Leuk! Een paar honderd meter verder, ontwaarde ik dan een mtb-pad, dus ik verliet het Dijlepad en ging het mtb-pad op. Ook dit was superfijn om te lopen, single track doorheen het veld en vervolgens een klein bosje in, waar er een pittig parcours was uitgezet voor de mountainbikers trailers. Na dat bosje ging het een stukje verder doorheen de velden, om vervolgens in een afgelegen wijkje uit te komen. Hier kende ik wel mijn weg, omdat er ook een fietsknooppuntennetwerk langsheen deze wijk loopt, richting de Dijle. Dus vanaf hier weer wat vertrouwde route tot huis. Na 14,2 km stond ik weer aan m’n deur.

Het trainen op zich ging niet helemaal van een leien dakje. In het begin last van protesterende voeten en kuiten, een gevolg van het voorbije weekend (de Hoge Rielen = uitgestrekt gebied, dus veel kilometers afstappen en fietsen => ook beetje training dus, héhé). Maar ook maag en darmen lieten het wat afweten, onvermijdelijk het gevolg van die fles bubbels gisteravond. Lesje weer geleerd. Hoog tijd dat we weer een beetje gezonder gaan leven! Met de start van het nieuwe schooljaar, zal ik maar de goeie voornemens eens terug bovenhalen…

shutterstock_56227015

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, training en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s