kortere dagen

De school is weer gestart en dat merk ik niet alleen aan de drukkere weken, maar ook aan de kortere dagen. Letterlijk dan. Als ik tegenwoordig ’s morgens om 6 uur opsta is ’t verdikke nog donker! Ook ’s avonds moet het licht alweer een pak vroeger aan. Oh wat mis ik de zomer nu al! En dan hebben we nog niet te klagen over het weer eigenlijk.

Gelukkig heb ik mijn vrije woensdag die ik wel in lichte omstandigheden kan doorbrengen. Deze week was dat onder meer met een uurtje wisselloop. Voor het eerst sinds Monschau nog eens een snelheidstraining. Coach Tiny laste een lange herstelperiode in na die marathon en dat deed deugd. Het wisselloopje omvatte 2 reeksen van telkens 3 x 10 minuten, waarbij elke 10 minuten van tempo gewisseld moest worden. Dat tempo ging van 9,5 km/u tot 11,5 km/u. Het liep geweldig! Uiteraard waren de snelste blokken wel wat doorbijten, maar ik had geen moeite om de tempo’s te halen en m’n hartslag bleef binnen de perken. Supertraining dus.

Gisteravond stond dan een tempoloop van een uur gepland, tegen 10,5 km/u. Op vrijdag doe ik zo’n training dan liefst in gezelschap, kwestie van niet altijd zelf het tempo te moeten trekken. De clubtraining begint om 19u30 en wie was er nog niet thuis op dat uur? Mijn venteke dus. Teambuilding-dag met z’n werk en hij was met collega’s wat blijven hangen in ’t café. Pas om 20u15 kwam meneer thuis en dan moest ik nog vertrekken. Voor alle veiligheid mijn fluogroene t-shirtje aangetrokken dat ik als herinnering meekreeg aan de Monschau Marathon. Maar een lampje leek me nog niet nodig. Dat laatste bleek een vergissing. Het eerste kwartier was de zichtbaarheid nog goed, maar dan begon de avondschemer serieus op te komen en begon ik problemen te krijgen met m’n zicht. Ik heb wat last van nachtblindheid. Vorige week werd ik er weer pijnlijk mee geconfronteerd toen ik in volle vaart in het donker tegen een glazen deur ben aangelopen. Een deur waarachter licht brandde en veel mensen zaten, dus het was tot groot jolijt van al die getuigen dat ik pardoes tegen die deur knalde. Maar ik zag dus echt niet dat die deur toe was in plaats van openstond, o jee. Dat heb je dus voor als je wat nachtblind bent. Sommige details vervagen zodanig dat het wel eens lastig wordt. Zo komt het ook, dat als ik in het donker loop, ik nog meer loop te struikelen dan anders of pardoes tegen bomen aan zou lopen of in de gracht zou belanden omdat ik het onderscheid niet zie tussen een dorpel en die gracht ernaast.

Ik wou gisteren toch nog wel m’n vertrouwde toer langsheen de Dreef en rondom het bos en de achterliggende wijk doen. In plaats van eerst die wijk en dan pas het weggetje naast het bos te nemen, deed ik dat nu toch maar andersom in de hoop van nog wat vervagend daglicht bij me te hebben daar onder de bomen. Maar tjonge, dat stuk naast het bos was dus al pikkedonker om 20u45, toen ik er passeerde. Heel creepy om er zo, bijna op de tast, te lopen, terwijl het anders enorm aangenaam is. Eenmaal van het bos weg, had ik nog een beetje avondschemer maar tegen dat ik terug aan de Dreef was rond 21u was het echt volledig donker. Gelukkig staan er aan de Dreef zelf een paar lantaarnpalen die een flauw oranje licht verspreiden, maar het bleef best wel wat eng. In plaats van dan langsheen de weilanden weer naar m’n woonwijk te trekken, ben ik dan maar de grote baan opgelopen en via die weg weer naar huis gelopen.

Uiteindelijk had ik wel een uitstekende training achter de rug. Tempo was 10,8 km gemiddeld, op een dikke 55 minuten had ik 10 km achter de kiezen. Misschien dat angstig gevoel dat me zo snel deed lopen?

Het moge duidelijk wezen dat nachtlopen echt niks voor mij is en ook nooit zal zijn. Binnenkort de Petzl alvast binnen handbereik houden als ik weer ’s avonds ga lopen. Mijn drukke werkagenda laat het me momenteel amper toe om onder de middagpauze te gaan lopen. Hopelijk betert dat deze winter wat, want dan is ’t al vanaf 17u pikkedonker. Bah.

shutterstock_71561974

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op kortere dagen

  1. Voorlopig zitten we danig opgezadeld met het lopen in het donker. Je moet er ook weer even aan wennen.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s