splash splash

Het gaat de goeie kant uit met het lopen. Na het fijne wisselloopje en de tempoloop van vrijdag, stond er zondag weer heel andere koek op het programma. Een trailloopje in de omgeving van Leest, met loopmaatje Heidi. Vroeger heb ik al wel eens in Leest en omgeving gelopen, toen ik nog in Mechelen woonde. Maar trail? Nee, dat nu niet. Wel langs de dijken van de Zenne en de Vaart en zo, niks trailwaardigs aan. Ik was benieuwd wat Heidi voor me in petto had.

We hadden afgesproken vlak aan de Zenne, dus ik ging ervan uit dat het eerste stuk via de dijk zou verlopen. Niks van! De dijk gaat langs de niet-water-kant scherp naar beneden, langsheen weilanden en daar trok Heidi naartoe. Na nog geen 20 meter hadden we al kletsnatte voeten van het zompige gras. Splash splash splash, wat een begin zeg. Een paar honderd meter verder heel even de dijk op en dan weer de zijkant in, langs onverharde paden. Op die manier trokken we tot Zemst ongeveer, zo veel mogelijk de dijken vermijdend en op jacht naar single tracks, stukjes weiland en zo meer. Heel plezant. De terugweg werd nog leuker. De Zenne overgestoken en aan de andere kant een stukje langgerekt bos met een paar leuke pittige single tracks verkend. Ter hoogte van Hombeek stootten we op de “wall”, zoals traillopers een steile bergop al wel eens plegen te noemen. “Euh Heidi, moet ik daar op?”, was het enige dat ik kon uitbrengen. Ja dus, madam was onverbiddellijk. Op handen en voeten klauteren naar boven. Moet het gezegd zijn dat ons gemiddeld tempo een beetje lager dan normaal lag?

Na 90 minuten waren we voldaan (meer hoefde ik ook niet te doen cfr. mijn schema). Rustig nog een stukje uitgewandeld en een beetje nagepraat. Het was een fijne training.

Gisteren (maandag) voelde ik echter alweer de loopkriebels. Soms is het gewoonweg een verslaving zeker? Dat het weer absoluut niet meewerkte, kon me niet zoveel deren. Ik had voor de verandering enorm veel goesting om eens goed door de regen te gaan splashen. Een kort loslooptoerke, dat was het plan en dat plan verliep gesmeerd. Het was wel weer pikkedonker tegen dat ik de terugweg aanvatte (was pas om iets voor 20u vertrokken). Dat in combinatie met de gietende regen, maakte dat ik me niet altijd al te vast op m’n voeten voelde. Toch zonder accidenten weer thuisgeraakt, moe maar tevreden. 6,5 km in 40 minuutjes met een gemiddelde hartslag van 128. Conditie zit goed precies.

Ik ga echter niet beweren dat ik vanaf nu een fan ga worden van regen. Na twee maanden goed weer, vond ik het eens niet erg, maar dat snertweer moet nu ook niet te lang gaan duren…

shutterstock_120147538

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, training en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op splash splash

  1. Och…af en toe eens nat worden van de regen is niet zo erg. Als het maar niet de hele herfst en winter is;-)

  2. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    Voor het eerst heb ik last van de regen met het lopen… normaal kon het me niet deren…. het kan verkeren dus😉

    groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s