flashy groen – de Scott Kinabalu

Zondag liet ik me op de WLOB-trail verleiden door de Scott trailrunning-schoenen. Had ervoor al wat gemaild met Runnersmove-zaakvoerder Eric omtrent welk type het best bij mij zouden passen en hij raadde me de Scott Kinabalu T2 aan. Toegegeven, het heeft me ongeveer een week gekost eer ik die naam kon blijven onthouden en zondag stond ik alsnog stamelend voor Eric en kon ik het weer niet uitspreken. Gelukkig wist ie zelf nog welk type ie voor me mee had gebracht, héhé.

Het minste dat je kan zeggen van deze schoenen is dat ze groen zien, héél groen. Flashy groen!

flashy groen

flashy groen

De kleur past alleszins bij de trails, goed gekozen van Scott dus.

De Kinabalu’s zijn een heuse door-to-trail-schoen, vandaar mijn keuze. Ik ontsnap hier niet aan asfalt. Ondertussen heb ik hier thuis wel een mooie route van 10 km uitgestippeld, maar toch zitten daar in het begin, einde en in het midden stukjes asfalt bij, in totaal toch wel een 2 km. Loop ik daar met pure trailrunning-schoenen op, dan geeft dat gegarandeerd problemen. Ik ben geen natural-runner of barefoot-runner, mijn benen en voeten vragen om demping. Echte trailrunning-schoenen bieden iets minder demping, maar zijn vooral nogal stug om het ruige terrein aan te kunnen. Om die reden zijn ze niet zo geschikt om op het vlakke asfalt te gebruiken. Door de stugheid kan je op asfalt niet goed afrollen, dat is tenminste toch mijn ervaring ermee.

Maar dan heb je de door-to-trail-schoenen, die je, zoals de naam het zegt, van je voordeur tot aan de trails brengen. Ze bieden de nodige grip op de trails, maar zijn iets minder stug en hebben wat meer demping, waardoor ze ook op asfalt goed hun werk doen.

Ik heb al twee zogenaamde door-to-trail-schoenen in huis. M’n Brooks Cascadia‘s, die het nu al bijna 800 km uithouden zonder dat er iets van slijtage aan te zien is. Goed gerief dus en ik hoop ze nog heel wat km’s te kunnen gebruiken. Alleen vind ik ze helemaal niet zo lekker lopen op asfalt. Daarvoor voelen ze dan toch weer net dat ietsje te stug aan. Loop ik er te lange stukken mee op asfalt, krijg ik wat last in schenen en kuiten. Op de trails zijn ze me echter al heel goed van dienst geweest en na 800 km zitten ze nog steeds heel comfortabel.

Daarnaast heb ik vorige winter in de solden eens Asics Gel Kahana’s gekocht, ook een door-to-trail-model. Bij het aanpassen zaten die schoenen supergoed en ook bij het lopen voelden ze goed aan, zowel op asfalt als op trail. Na een paar loopjes in de sneeuw is er iets gebeurd met die schoenen…het buitenwerk voelt niet zo lekker meer aan en het kost me grote moeite om de schoenen nog aan te krijgen, alsof ze 3 maten gekrompen zijn. Als ik ze met veel moeite heb aangekregen, krijg ik na een paar kilometer lopen een tintelend gevoel in m’n tenen, omdat m’n voeten te hard afgeknelt geraken. Ik dacht nochtans dat Asics een ijzersterk merk was, maar mijn ervaring met deze schoenen is dus niet zo best. Ik draag ze nog heel af en toe, op korte loopjes, kwestie van de investering niet helemaal verloren te laten gaan…

Toen ik zondag m’n nieuwe flashy groene schoentjes kocht, stond ik direct te popelen om ze uit te testen. Maandag onder m’n middagpauze het eerste testrondje gelopen. 5,5 km, deels over asfalt en deels in de parken vlakbij het werk. Dat rondje verliep alvast goed. Zowel op asfalt als op de zachte paden liep het lekker soepel. De rechterschoen zat iets te los, de linker wat strakker (omwille van het steunverband), maar op zich hinderde dat allemaal niet.
Woensdag heb ik ze dan opnieuw aangetrokken. Ditmaal de veters tot in het laatste gaatje doorgetrokken en nu zat ook de rechterschoen goed vast. Mijn terrein werd het Domein van Hofstade,  de kleine single tracks daar opgezocht, het mountainbike-parcours opgezocht…een fijn vettig trainingske dus. Een kleine 10 km en die Scott’s deden wat ze moesten doen….me een fijn loopgevoel geven!

Zoals altijd ervaar ik bij het inlopen van nieuwe schoenen wat pijntjes hier en daar achteraf. Dat hoort nu eenmaal bij het inlopen. De komende twee trainingen zal het dus weer even met de andere vertrouwde loopschoenen zijn, maar volgende week gaan die Scott’s zeker weer mee! Lichtgevend hesje gaat niet nodig zijn, ze gaan me al van ver zien komen met die groene voeten!

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, materiaal, trail, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s