stormachtig

Vanmorgen verklaarde ik mezelf compleet zot! De wind beukte tegen de rolluiken aan ons huis, het goot pijpestelen. Daar moest ik dan door voor een training van zo’n 2 uurtjes. What was I thinking?
Gelukkig had ik afgesproken met Heidi, want wat had ik anders gedaan, denk je? Jep, gewoon mezelf eens omgedraaid in bed en nog een  uurtje voort geslapen. Maar nee, om 7u mijn bed uit om door hondenweer te gaan trainen, dat was het plan.

Klokslag 8u30 had ik met Heidi in Leest afgesproken. Ze ging me nog eens wat gidsen door haar streek. Ik ken het er wel een beetje, vooral het jaagpad langs de Zenne. Maar Heidi kent het er natuurlijk stukken beter, zoals het stukje natuur dat Robbroek heet en waar Poolse wilde paarden rondlopen (en je loopt daar dan gewoon tussen), of Galloway runderen (die zich vandaag toch maar verscholen hielden). Het eerste deel van onze training verliep door dit gebied en dat was letterlijk modderploeteren. Af en toe dreigde ik zelfs mijn schoenen te verliezen en op een bepaald moment zakte ik tot bijna kniediep in de smurrie. Lachen geblazen natuurlijk. Gelukkig stopte het met regenen en brak zelfs het zonnetje door. Tegen dan liepen we alweer langs de Zenne richting Leest en we kregen het zelfs warm. Alleen die wind hé, die blies zo hard, dus we hielden toch nog maar even ons jasje aan. Tot ik het gevoel kreeg dat ik zowat ging stikken, toch maar dat jasje uit. Dat ging beter en qua temperatuur was het zelfs goed te doen. Aan de put van Hombeek kregen we nog even gezelschap van een andere dame. Ze was blij toch nog een levende ziel tegen te komen met dit weer. En zoals altijd heb je met andere lopers die je van haar noch pluimen kent, toch altijd een grote gemeenschappelijke deler om over te praten: die hobby van ons hé. Het ging dan ook over marathons, bleek zij ook de fameuze editie van 2007 in Rotterdam gelopen te hebben. We zijn qua eindtijd zelfs blijkbaar in elkaars buurt gefinisht, toeval bestaat niet?
Aan het einde van het rondje rond de “put” sloeg ze weer af richting Zemst en wij richting Leest terug.

Net het laatste kwartier gingen de hemelsluizen weer open. Probeer dan maar eens bij windkracht 6 je jasje maar weer eens aan te krijgen. Na 5 minuten waren we doorweekt en ik was dan ook dik content dat de finish na een kleine 2 uur weer in zicht kwam. Het vat was af na een goeie 17,4 km, maar we waren met z’n tweetjes wel fier op onszelf dat we toch hadden volhard en deze training hebben afgewerkt.

Foto hieronder werd onderweg getrokken door Heidi, in natuurgebied Robbroek:

lopen met Heidi
Vrijdagavond trouwens ook nog een supertraining gehad met de mannen van de club. M’n vaste loopmaatje daar ligt uit met een blessure (van het volleyballen, nergens goed voor, héhé) dus ik zit wat “opgescheept” met de snelste mannen van de club. Twee ervan lopen in december hun eerste marathon en ze ondervragen me dus de hele tijd. Dat heeft wel als voordeel dat ze zich noodgedwongen qua tempo aanpassen aan dat van mij. Het ging toch wel vrij pittig (kleine 11 km/u en dat op een vrijdagavond na een drukke werkdag) en toen twee van de drie mannen, waarmee ik liep, na 5 km het gaspedaal wat extra induwden, liet ik ze maar gaan. Gelukkig bleef R wel bij mij en werd het nog een gezellige training tot het einde, goed voor 10,5 km in een 57 minuten. 

De volgende twee trainingen worden ook weer heel bijzonder, maar daarover later meer!

Advertenties

2 gedachten over “stormachtig

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s