minder weekje

Begon 2014 supergoed op alle vlakken, dat kon precies niet blijven duren. De virussen stonden afgelopen weekend al te drummen voor de deur bij m’n twee ventjes, maandag vonden ze ook hun weg naar mij. Hele dag barstende hoofdpijn, niet zo ideaal op ’t werk. Maandagavond om 21u m’n bedje ingekropen, maar toen brak de boel los bij onze Seppe en sneuvelde die compleet. Na een – voor mij toch – slapeloze nacht, zaten we samen de volgende ochtend lamlendig in het zeteltje. Werken zat er even een dagje niet in. Met Seppe naar de dokter, die bleek geveld door de griep. Grrr… Donderdag moest ik echt wel terug gaan werken, dus dan komt het georganiseer voor “noodopvang”, met wat hectisch gedoe tot gevolg op donderdag en vrijdag. Zelf moest ik donderdagavond ook nog terug bij de dokter, om alweer een infiltratie in m’n schouder te krijgen (dokter had dinsdag het medicijn niet in zijn praktijk liggen). Drie weken geleden kreeg ik dat ook al, maar na een week kwam de hardnekkige pijn weer opzetten, waardoor zowat elke beweging met m’n rechterarm een beproeving is. Nu dus terug een spuit in de ontstoken schouder en daarbij verbod om een maand lang mijn arm hoger dan 90° te heffen en ook zware dingen mag ik niet dragen. Niet simpel met een 16 kg-zware knul in huis die zo graag gepakt wordt door zijn mama. En dingen zoals een topje of trui aandoen, blijken dan ook niet zo simpel. Maar ik doe m’n best. Dokter ziet me liefst minstens 6 maanden pijnvrij, zoniet wordt het waarschijnlijk een kijkoperatie, grrr.

Gelukkig kreeg ik donderdag wel groen licht om te blijven lopen. Donderdagavond lukte dat niet meer, maar gisteravond heb ik m’n loopschoenen terug aangebonden na 4 dagen noodgedwongen rust. Had afgesproken met loopmaatje Christine en samen met nog enkele mannen van de club trokken we op pad voor een toerke van 12 km. De mannen bleken weer haantjes en schoten er na 2 km al vandoor voor een sneller tempo, wij hadden ons voorgenomen om aan een 10 km/u te trainen. Dat ging me vlotter af dan verwacht. Als je gewoon bent van 4 keer per week te trainen en dat lukt dan eens een weekje niet, heb je direct het gevoel dat je conditie als sneeuw voor de zon verdwenen is. Tuurlijk is dat niet zo, maar ik denk dat toch altijd. Niks van dat gelukkig, het tempo lag lekker en ons babbelgehalte was weer onverantwoord hoog. Voor ik het wist, zat de toer er op, mooi vlak gelopen en in 1u12 minuten binnen, exact 10 km/u dus.

Afgelopen week dus maar snel vergeten en weer volop vooruitkijken!

justgorun

Dit bericht werd geplaatst in bah, joggerke, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op minder weekje

  1. Zou je met je trailstokken wel overweg kunnen?

  2. Elsa zegt:

    Beterschap met je schouder! Soms heb je dat, zo’n week. Fijn dat je toch lekker ontspannen hebt gelopen.

  3. djaktief zegt:

    Toi toi Ruth, wees voorzichtig maar toch niet te benauwd om te doen wat wel gaat. Goede gelegenheid om Seppe te leren hoe hij mama kan helpen door allerlei dingen te doen. Hier werkte dat altijd goed. Nogmaals toi toi met je herstart. Ben even kwijt wat je eerste doel nu weer is.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s