don’t stop me now!

Het mindere weekje met gebrek aan loopkilometers heeft zijn effect niet gemist. I’m on a roll! Tegen alle verwachtingen in eigenlijk. Zaterdag had ik een razenddrukke dag die tot ’s avonds laat duurde (handje helpen op onze schoolfuif) met als gevolg dat ik me zondagochtend serieus overslapen had. Normaal ben ik op een zondagochtend tegen ten laatste half 8 uit m’n bed om te gaan lopen. Nu werd ik pas wakker om half 10! Onze Seppe deed duchtig mee met dat langslapen, vandaar… Helemaal uit mijn ritme, moest ik mezelf vervolgens nog een half uur wakker schudden. Tegen half 11 rolde ook mijn ventje uit z’n bed en had ik eigenlijk geen excuus meer…lopen ja! Ook al was het twee uur later dan gepland, we hadden niet veel plannen voor die zondag, dus het moest maar gaan.

Met veel tegenzin vertrok ik voor een duurloop van 2 uur, zo stond het op m’n schema. Tegen manlief gezegd dat ik waarschijnlijk na een half uur wel weer thuis zou staan. Tot ik vertrokken was…het gevoel veranderde snel. De eerste kilometer verliep nog wat stroef en toen kwam ik in die zalige flow terecht. En die flow bleef hangen tot het einde, tot ik 20 km had gelopen in iets meer dan 2 uur. Wat nog zaliger was….ik had het gevoel dat er gerust nog 10 km bij konden, ik was totaal niet moe.  Een zalige vaststelling!

De rest van m’n dag kon niet stuk. Overdonderd door die tonnen energie die door m’n lijf stroomde, trokken we een uurtje later naar Planckendael (dierentuin) voor een fijne wandeling en bezoek aan de speeltuin voor onze Seppe. Heerlijk genieten.

Maandag nam ik toch maar een rustdagje, maar vandaag mocht ik weer op pad. Ditmaal voor m’n favoriete type training, een wisselduurloopje. Laat coach Tiny me normaal gezien altijd wisselen van tempo om de 5 minuten, dit keer voorzag hij wissels  om de 3 minuten. 7 reeksen van 3/3/3 waarbij het tempo telkens een versnelling hoger gaat (6 min/5:30 min/5:10 min per km). M’n middagpauze (tijdens een dagje thuiswerk) uitgekozen als moment van de waarheid. Altijd een gokje, maar ja, ’s morgens om 5u zie ik zo’n dingen niet zitten en ’s avonds zou niet lukken.
Ik val in herhaling, maar ook deze keer ging het geweldig goed. Al van bij de start voelde ik dat alles perfect zat. Ik koos nochtans niet de makkelijkste ondergrond uit. In het begin wat asfalt, halverwege en op het einde ook, maar het grootste deel liep ik op de onverharde paden langsheen de weilanden en bossen aan m’n dorp. Die paden waren dan nog meer modderpoelen dan wat anders en zo nu en dan schoof ik dus aardig weg.

Het leuke aan zo’n wisselloop is…. tataaa…de afwisseling. Om de 3 minuten betekent dat constant afwisselen, waardoor het geen moment gaat vervelen. Voor ik het wist, zat ik aan m’n voorlaatste reeks en moest ik weer richting huis trekken. Tegen dat de laatste wissel eraan kwam, liep ik m’n straat weer in. Perfect uitgemeten. Na 11,8 km (in 1u05) stond ik supervoldaan weer aan m’n deur. Compleet opgeladen, vol energie…het gevoel is tot ’s avonds blijven nazinderen. Heerlijk toch!

Dat dit goeie gevoel dus maar nooit eindigt…dan loop ik al fluitend en jodelend die marathon eind juni!

shutterstock_106893047

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op don’t stop me now!

  1. djaktief zegt:

    Mooi Ruth… blijkbaar had je dat rustweekje nodig. Je doet nu je blognaam eer aan😉

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s